“หรือเรามอมเหล้าน้องอีกรอบดีไอ้เพชร” ไหนก่อนหน้าใครบอกจะไม่บังคับ ไม่ฝืนใจไง สงสัยแอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปจะทำให้เพทายลืมสิ่งที่ตัวเองพูดไปจนหมดสิ้น
“มอมเหล้ามัน แล้วก็เอามันจนเอวเคล็ด พอมันตื่นมามันก็จำไม่ได้สักแอะว่ากูเอามันท่าไหนไปบ้างอะนะ มึงหาเรื่องให้น้องมันเสยปลายคางมึงเพื่อ”
ถ้าเอามันแล้วมันจำได้สักนิดเพชรแท้จะไม่ขัดเลย แต่นี่นิดเดียวมันก็จำไม่ได้ เขาอยากเอาตอนน้องมันสมยอม ไม่ใช่ตอนมันเมาแล้วลืมทุกอย่าง
“ก็กูเงี่ยน กูไม่ได้แรดมาหลายวันเกินไปแล้ว ฮือออ กูกำลังจะลงแดง”
“ถ้ามันขนาดนั้นมึงก็เดินไปหิ้วสาวขึ้นห้องสักคนไป” พันร้อยแนะนำให้มันหายบ้าสักที อาการหนักจนถึงขั้นแหกปากร้องแบนี้ไม่นานคงลงแดงตายจริงๆ
“กูลองแล้ว กินได้นิดเดียว กูก็ไม่อยากกินต่อ มันไม่อร่อย มันไม่ถูกปาก รสชาติมันไม่ละมุนลิ้นเหมือนเพื่อนน้อง มึงเข้าใจมั้ยไอ้พัน”
พันร้อยได้แต่ส่ายหน้า นั่งมองพวกมันแดกเหล้าต่อไป ถึงอย
