23 (Unedited)

2244 Words
Hi, Alterums!   Almost all the chapters are unedited, and I had a drastic changed in my plot, so I have to re-write almost every part to avoid confusions, and so. I'm editing the whole book, so events, characters, even the smallest part will be edited. Please bear with me, while waiting for the next chapters, you are more than free to read some of my completed books.     C O M P L E T E D  B O O K S      Lecquares Academy (Fantasy Novel) His Kryptonite (Action-Romance Novel)     You can leave out your comment or if you like it, you can give me a heart? I'll appreciate it. I have up coming stories so stay tune:    Insignia (Fantasy Novel) Wish upon the Star (Fantasy-Slice of life Novel)     C H O S E N  S E R I E S   The Chosen Luna (Fantasy Novel) The Chosen Queen (Fantasy Novel) The Chosen Bride (Fantasy Novel)     Thank you, and Happy reading!     N O T E : I will remove the tag once I'm done editing it, I will finish editing it as soon as I can. Thank you! :)    Why do I hate darkness so much? Because of things like this. Nanatili akong tulala at nanginginig sa takot, my hands are tied behind my back, may panyong nakatakip sa aking bibig kaya kahit anong sigaw ko ay wala ring silbi. I tried fighting Ralph but he made me smell something and I lost my conciousness, sa pag-gising ko nalang ay narito na ako sa isang madilim na kwarto, nakabusal at walang laban. I was shaking with fear now but I am doing my best to stay sane or I'll die here. I can't die here, not right now! Nagsisimula pa lang ang buhay na inaayos ko, I am slowly recovering from the tragedy and here I am again. Gusto ko pang makita ang mga magulang ko, ang kaibigan ko, si Warrion. Kanina pa walang pumapasok at tanging nakakabinging ingay lamang ang aking naririnig. I looked around despite the pooling tears on my eyes, trying to find something to help me escape when I heard the door opening. My heart thumped harder the moment I saw Ralph, he was wearing a simple shirt with a devious smirk on his lips. I saw how he put his hands on his pocket. "You're still beautiful even if you're crying," His voice disgust me, I eyed him sharply, nagpupumilit na kumawala pero hindi ko magawa. "That kind of beauty belongs to me, not to Max, not to that bodyguard." He smirked. "Saan ka nababagay?" He touched my cheek and I flinched. "Sa akin, sa akin ka nababagay, Winter." Mariing ipinikit ko ang mata nang halikan n'ya ang pisngi ko papunta sa panga. I moved my head away from him at nakita ko kung paano s'ya tumawa sa akin. "You were originally mine, Winter, baka nakakalimutan mo?" He said, harshly pulling the handkerchief covering my mouth. "Let me go! You f*****g pig!" I screamed when he freed my mouth, nagwala ako at sinubukang sumipa pero hindi ako makaalpas. "You're a fighter now, huh?" He smirked. "Let me go! How dare you drag me here with you!" "We will get married, Winter." He said, harshly tilting my head so I can see him. "I would never marry a demon like you! I will only marry Warrion, tandaan mo 'yan!" I gasped when he pulled my chin closer to him and eyed me sharply. "Anong sabi mo?" Mariing utas n'ya, ang kamay ay dumiin sa baba ko, his eyes are blazing like a demon. "Ang sabi ko, hinding-hindi ako magpapakasal sa hayop na kagaya mo. Tandaan mo 'yan." Mariing sabi ko. Sa gulat ko ay hindi ako nakapalag nang mabilis n'yang sakupin ang labi ko. I gasped in shock, pilit na lumayo pero hinawakan n'ya ang pisngi ko at idiniin pang lalo ang labi sa akin. I almost cried in disgust, I felt his tongue sensually licking the inside of mine as he forced me to kiss him back. "Hmmp!" I groaned and moved my head away but he squeezed my cheek to make me let him. Nangilid ang luha ko at pinilit na maglaban, mas dumiin ang halik n'ya at nang makakuha ako ng tyansa ay kinagat ko ang labi n'ya ng mariin. "f**k!" He cursed, marahas n'yang itinulak ako at doon ako natawa nang makita ang nagdurugo n'yang labi. "Well, f**k you." I cursed, spitting on him. Mas nag-apoy ang mata n'ya, sa isang iglap lang ay itinulak n'ya ang inuupuan ko kaya natumba ako sa lapag at mas hindi makagalaw. "I will f*****g own you, b***h! Akin ka, Winter! Tandaan mo 'yan!" He harshly said and untied my hand, doon na ako mas lalo pang kinabahan, isang hila n'ya lang sa akin ay muli akong sumalampak sa lapag. "Let me go!" I exclaimed, grabbing his hair bit he was too quick and blocked my attacks. Sinuntok ko ang pisngi n'ya at nakita ko ang pagpaling n'ya, that angered him more, before I could even punch him again, isang malakas na sampal sa aking pisngi at suntok sa aking sikmura ang nagpahina sa akin. Hindi ako nakalaban sa panghihina, I was coughing hard, catching my lost breath because of his punch. "Tangina mo, huh, pakipot ka pa dati? Sa akin ang bagsak mo, Almedarez!" He pulled my hair, pinigilan n'ya rin ang paa kong makasipa sa ginawang pag-ipit nito sa hita ko. I lifted my hand when I gathered strength, muli ko s'yang inatake pero isang sampal at hampas lang n'ya ng ulo ko sa sahig ay nanghina akong muli. "Don't fight, Win." He chuckled, looking at me maliciously. "I will taste every f*****g inches of you." Mariing ipinikit ko ang mata at nanginig nang hatakin n'ya ang damit ko at nagsitalsikan ang mga butones. I lifted my hand, tried covering my body but I was too dizzy to stop him. He pushed my hand away, I felt him caressing my exposed skin with a devious smile on his face. "Akin ka," He chuckled. "Akin ka, Winter. Sa akin ka lang." He lowered his head and kissed my neck down the valley of my breast, tinulak ko s'ya pero mabilis n'yang nahuli ang kamay ko at pinagsamamtalahan ang leeg ko. "L-Let me go!" I screamed weakly, trying to figjt my tears. "Never," He unclasped my brassiere and I hugged my chest and shook my head. "N-No! No! Let me go!" "I will bring you with me," He murmured. "Papakasal ka sa akin," Just when he's about to push my hand away from my chest ay biglang bumukas ang pintuan at pumasok roon ang mga lalaking kasama n'ya. "Boss! May helicopter! Natunton ata tayo ng pulis!" "f**k!" Ralph frustatedly brushed his hair before looking at me sharply. "Hindi pa ako tapos sa'yo!" He slapped my face again and stood, looking at his men. "Bantayan n'yo ito at dapat hindi makatakas!" He commanded and stormed out of the room, napahikbi naman ako at niyakap ang sarili. "Hi, Miss. Ganda mo, huh?" Tawanan ang narinig ko at mabilis akong umupo at itinakip ang sira kong damit sa katawan. I moved at the corner of the room, shaking in fear while looking at the two men infront of me. "Ikaw pala 'yung gustong-gusto ni Boss, akalain mong pinapasundan ka palagi?" Tawa 'nung malaki ang katawan. Hindi ako sumagot, yumupyop lang sa gilid habang yakap ang sarili. War...War, please, baby, please save me. "Ang hirap pasundan ng babaeng 'to," Nagkamot ng ulo 'yung isa. "Palaging nakasunod 'yung lalaking berde 'yung mata. Ang galing ng hayop, tangina, muntik pa akong mapatay dati 'nun!" "Hindi naman na iyon ang bantay n'ya, diba?" Ani 'nung isa. "Iyong isang lalaki na." "Gago ka, oo kaya! Naging dalawa lang ang bodyguard ng babaeng 'yan! Kasama n'ya 'yung isa tapos 'yung berde 'yung mata hindi pero palaging nakasunod!" Nag-angat ako ng tingin sa kanila at mas niyakap ang sarili. "Pero ang mahalaga, nandito na si ganda." Ngisi nito at napatalon ako sa bigla nitong haplos sa balikat ko. "D-Don't touch me!" I cursed. "Oh?" They laughed. "Englishera pala ito kaya gusto ni Boss! Masarap kaya?" "Baka naman ipatikim kapag tapos n'ya!" Kinilabutan ako sa tawanan nila. "Hindi 'yan! Gustong-gusto n'ya 'to dati pa! Bakit hindi nalang natin tikman muna bago s'ya dumating?" The man then suddenly pulled the cloth I was using to cover my breast at suminghap ako at niyakap ang sarili. "N-No...No, please..." "Naks, Miss, ang puti mo pala? Masarap siguro himasin 'yan." He touched my shoulders and I lowered my head and hugged myself when a loud bang surrounded the place. Nawala ang hawak ng lalaki sa balikat ko at sa pagmulat ko ay nanginig ang labi ko at naiyak na ng tuluyan nang makita ang pagkakabulagta ng isa sa mga lalaki sa sahig. "I will f*****g kill you!" My mouth parted and I sobbed when I saw Warrion on the floor, punching the man touching my shoulders on the face. Sinubukang lumaban ng lalaki pero hindi n'ya magawa sa lakas ng suntok ni Warrion. "f**k you! f**k you! I will f*****g kill you!" He sounded frustated and mad, I saw how his body tensed up while punching the now unconcious man. "F-f**k you! f**k you!" Walang tigil na sinusuntok ni Warrion ang mukha nito. I noticed how blood pooled on his face, nakita kong natatalsikan na si Warrion pero wala pa rin itong tigil sa pagsuntok sa mukha ng lalaki. "f**k you! How dare you disrespect her!" He said, frustated and shaking in fear and madness. I sobbed, mabilis akong gumapang para abutin si Warrion at mabilis na yumakap sa likuran n'ya. "W-War..." I whispered. Nang hindi s'ya tumigil sa ginagawa ay inabot ko ang kamay n'ya at marahang mas yumakap sa likuran n'ya. "I-I'm okay... I'm okay..." I sobbed. Naramdaman ko ang panginginig sa galit ni Warrion. "I-I respected her and you all f*****g disrespect her--" His voice broke and I hugged him more on his back. "I-I'm okay, War... I'm okay..." I whispered and cried. He breathe heavily, his back moving up and down. Mas niyakap ko s'ya at naramdaman ko ang mahigpit n'yang paghawak sa kamay ko sa tyan n'ya. Pumihit s'ya paharap sa akin, halos hindi na ako makagalaw sa higpit ng yakap n'ya at ang panginginig ng katawan n'ya. "I-I'm sorry, I'm sorry... I should have come with you. I should have--" "A-Ayos lang ako..." I murmured and sobbed a bit, hugging him back. "A-Ang mahalaga ay nandito ka na." "I-I was too late and--" "You are not late today," I murmured, calming him. "You saved me...you...saved me, War." I whispered. Hindi s'ya kaagad sumagot, naramdaman ko ang halik n'ya sa ulo ko bago marahang humiwalay sa akin. I noticed his bloodshot eyes, nakita ko ring may sugat ang gilid ng labi n'ya kaya hinaplos ko iyon. "What happened to you?" I murmured. Hindi n'ya ako sinagot, sa halip ay nakita ko ang galit sa mata n'ya habang pinagmamasdan ako. I slowly hugged my body, I heard him gasped and his eyes sharpen again. "I will f*****g kill him--" "A-Ayos lang ako..." I murmured. He cursed and shook his head. "N-No... They disrespect you!" He groaned, pulling me closer to him. Hindi ako umimik, kinagat ko ang labi ko at hindi pa rin nawala ang panginginig ko sa takot. He cursed, nakita ko ang paghuhubad n'ya ng jacket at marahan akong inilapit sa kanya at pinasuot iyon sa akin. Nang maiayos sa katawan ko ang jacket n'ya ay muli n'ya akong niyakap at hinalikan sa ulo. "I-I'm sorry, Win... I'm sorry..." He murmured, his voice laced with rage and worry. "H-Hindi mo kasalanan, you came just in time." I murmured. "It isn't enough, they...they harassed you...they touched you." Hindi na ako umimik at mas niyakap s'ya. I heard his soft cries, hinaplos ko ang buhok n'ya at mas niyakap. "War?" Nag-angat ako ng tingin sa pintuan at napaayos ng upo nang makita si Caspian at ang pinsan nito sa pintuan. "Are you fine?" Biglang lumapit sa amin si Caspian kaya mas humigpit ang yakap sa akin ni Warrion at itinago ang mukha sa aking leeg. I nodded slowly, I saw Vioxx, Wave and the now present Lucian dragging the two men out of the room. Kumunot ang noo ni Cas sa posisyon namin ni Warrion. "What's with him?" He asked. "D-Don't tell him, he's gonna tease me." Warrion whispered, I felt his tears on my neck. "Crying," I mouthed. Caspian's mouth parted then smirked and nodded. "Mana lang 'yan sa Kuya." Ani Cas at bahagyang tumawa. "War, that asshole was almost dead when you left him, hinila lang ng mga pulis para makuha." Bahagyang lumayo sa akin si War at dali-dali kong pinunasan ang luha nito sa pisngi at humalik sa noo n'ya. Namungay ang mata n'ya, he looks like he was about to cry again kaya ngumiti ako at hinaplos ang pisngi n'ya. "I'm good," I murmured. He nodded a bit, nang tumayo s'ya ay inalalayan n'ya ako at marahan akong inilapit sa kanyang katawan. "Is he dead?" Dumiin ang boses ni Warrion at nakita kong ngumisi si Cas. "Nah, unfortunately not but he looks like s**t. Sayang nga lang at napigilan kang patayin 'yung gago, if ever I am the person who saw you? I will even f*****g help you drown him in the ocean." Caspian shook his head. "Those demons deserves death and punishment," Umiling ito at nilingon ako.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD