Uyuduğum en huzurlu uykulardan biri diyebilirdim. Hem yara alıp, hem şifa bulduğum adamın sıcak nefesi arasında uyanmak bana iyi hissettirmişti. Zayıflığım eş bağından mı? Yoksa kendi Zayıflığım dan mı? Bilmiyordum. Zaten önemi var mı onu da anlamıyordum.
Göz kapaklarının kapattığı güzel yeşil gözleri benim için vazgeçilmezdi. O gözlere ömür boyu bakmak için her bedeli ödemeye hazır hissediyordum. Onun yüzünden zayıf düşüyor, yine onunla toparlanıp ayağa kalkıyordum. Benim başka kimsem yoktu ki, onun dışında. Buradan ayrılınca nereye gitmem gerektiğini bilmiyordum.
Aslında her şeyi göze almış sıfırı tüketmiştim ama onu bulunca içimde ki umutlar yine yeşermişti. 'Ah tanrıçam! Beni seviyor musun bilmiyorum ama çektiğim onca acıdan sonra bana mutlu bir hayat borçlusun. Çok bedeller ödedim k
