30. Bölüm/ Kosovalı Leydi.
Umay artık çıldırmanın eşiğine iyice gelmişti. Bu adam kendini iyice kaybetmişti, kendini ne sanıyordu. Daha ne kadar böyle ithamlar ile karşılaşacaktı.
Galiba burada kaldığı sürece.
Demek ki herkes kendisi hakkında böyle düşünüyordu. Buradaki korumalar çalışanlar ve bu haberi okuyup izleyen herkes. Onun bu şatoda bulunması herkesin gözünde bir sürtük ibaresi olarak yerleşiyordu. Ve bu iğrenç itham artık onurunu zedeliyordu.
Birisi onun kolunu nazikçe tutmuş gerisin geri çekiyordu ama kimin çektiğini bilmiyordu. Aslında bu durum hiçte umurunda değildi.
Yorulmuştu artık.
Zehir saçan sözler ve ateş saçan gözler ile Petro’yu parçalara ayırmak istiyordu.
“Umay hadi biraz sakinleş odana çıksak iyi olur.” diyen ses ile başını kolundaki elin sahibine çevirdi.
