Phae NAPAKAGAT-LABI ako habang pinagmamasdan si Hera na nakatanaw sa bintana ng kwarto niya. Eversince Viktor's demise, Hera had been unusually quiet. Parati lamang siyang umiiyak at walang imik. Nag-aalala na nga ako na baka magkasakit siya sa ginagawa niya dahil hindi rin siya nakakakain. Dalawang linggo na siyang ganyan at wala naman akong magawa kundi titigan na lang siya. I might not be on her place but I knew what losing someone felt like. It was terrible. And to think she wasn't able to say goodbye was the most excruciating part. I sighed as I lean on the door jamb. The hairs on the back of my neck started to stand on its ends. I knew he was coming even before I could get a whiff of his cologne. Sometimes it scares me how much in tuned I am with Scor. Kahit hindi niya ako hawakan

