รถ SUV สีดำพุ่งทะยานออกจากถนนสายหลัก มุ่งหน้าสู่เส้นทางรองที่คดเคี้ยวเข้าไปในพื้นที่ชนบท ฝนเริ่มโปรยลงมาเบา ๆ ตอนแรกเป็นแค่ละออง แต่ไม่ถึงสิบนาทีก็เทลงมาหนักหน่วงจนมองเห็นถนนแทบไม่ชัด
ธันวาขับรถด้วยความเร็วสูง มือกำพวงมาลัยแน่น ขณะที่อคิราห์นั่งข้างหลัง กอดพิมแน่นไว้ในอ้อมแขน
“รถตามหลังยังอยู่ไหม” อคิราห์ถามเสียงต่ำ
ธันวาเหลือบมองกระจกมองหลัง “ยังครับ ท่าน สองคัน ระยะห่างประมาณสามร้อยเมตร แต่พวกมันไม่เร่งตามมาเร็วเกินไป เหมือน... รอจังหวะ”
พิมตัวสั่น เธอซุกหน้าลงกับอกอคิราห์ มือกำเสื้อเขาแน่น
“พวกเขาจะทำอะไรเราเหรอคะ”
อคิราห์ลูบหลังเธอเบา ๆ แต่เสียงเขาตึงเครียด “พวกมันต้องการใช้เธอเป็นเครื่องต่อรอง หรือ... ทำให้ฉันยอมกลับไปใต้เงาของพ่อ ถ้าฉันยอม พวกมันจะได้เปรียบในการเจรจา”
พิมเงยหน้าขึ้น “แล้วคุณจะยอมไหมคะ”
อคิราห์มองตรงเข้าไปในดวงตาเธอ “ไม่”
คำตอบสั้น ๆ แต่หนักแน่นจนพิมน้ำตาคลอ
