เช้าวันถัดมา ฟ้าที่เขาใหญ่ยังคงครึ้ม แต่ฝนไม่ตกแล้ว อคิราห์ตื่นแต่เช้าเพื่อเช็กแผลและเตรียมตัว พิมนั่งมองเขาจากขอบเตียง นิ้วบิดเกลียวกันแน่น
“คุณจะไปจริง ๆ เหรอคะ” เธอถามเสียงเบา
อคิราห์หันมามอง แล้วเดินมาคุกเข่าตรงหน้าเธอ จับมือทั้งสองข้างไว้
“ฉันต้องไป พิม ถ้าอัญญามีข้อมูลจริง เราจะได้รู้แผนของพ่อฉันและตระกูลอัญญา แต่ฉันสัญญาแล้วว่าจะไม่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียว”
พิมพยักหน้า แต่ดวงตาแดงก่ำ
“ฉันจะไปด้วย... นั่งในรถกับธันวา ฉันสัญญาว่าจะไม่ลงมา แต่ฉันอยากอยู่ใกล้ ๆ คุณ”
อคิราห์ถอนหายใจยาว แต่สุดท้ายก็ยอม
“ได้... แต่เธอต้องสวมเสื้อกันกระสุนที่ธันวาเตรียมไว้ และห้ามเปิดกระจกเด็ดขาด”
พิมกอดเขาแน่น “ขอบคุณค่ะ”
---
ร้านกาแฟเก่าเล็ก ๆ ริมถนนสายหลักของเขาใหญ่ เปิดมาตั้งแต่สมัยปู่ของเจ้าของร้าน ตกแต่งแบบวินเทจ ไม้สีน้ำตาลเข้ม กลิ่นกาแฟคั่วสดลอยอบอวล อคิราห์เดินเข้าไปคนเดียว สวมเสื้อเชิ้ตสีเ
