บ่ายวันถัดมา บ้านหลังเก่าที่เขาใหญ่ถูกปกคลุมด้วยความเงียบที่กดทับ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ธันวาและทีมคุ้มกันกระจายตัวรอบบ้าน ตรวจสอบอาวุธและจุดซุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อคิราห์ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน มือกุมปืนแน่น ดวงตาจับจ้องถนนลูกรังที่ทอดยาวออกไป เขาไม่อยากให้พิมต้องเจออัญญารินทร์อีกครั้ง แต่พิมยืนกราน
“ฉันอยากคุยกับเธอด้วยตัวเองค่ะ” พิมพูดเสียงหนักแน่นเมื่อเช้า “ถ้าเธอมีข้อเสนอสุดท้าย ฉันอยากได้ยินจากปากเธอเอง”
อคิราห์มองหน้าเธอนาน ก่อนจะยอมอย่างไม่เต็มใจ
“ได้... แต่ฉันจะยืนอยู่ข้างนอกประตู ถ้ามีอะไรผิดปกติแม้แต่นิดเดียว ฉันจะบุกเข้าไปทันที”
พิมพยักหน้า แล้วกอดเขาแน่น
“ฉันรู้ค่ะ... ขอบคุณที่เชื่อใจฉัน”
---
รถ Mercedes สีเทาเข้มคันเดียวเคลื่อนตัวช้า ๆ เข้ามาจอดหน้าบ้าน ไม่มีรถตาม ไม่มีบอดี้การ์ด อัญญารินทร์ลงจากรถคนเดียว สวมเสื้อโค้ทสีครีมยาว ผมปล่อยสยาย ใบหน้าซีดเซียวแต่ยังคงสง
