ตอนที่ 3: ข้อตกลงในความมืด
1220 Words
ห้องนั่งเล่นกว้างขวางยังคงเงียบ มีเพียงเสียงฝนที่เริ่มตกหนักขึ้นอีกครั้งกระทบกระจกบานใหญ่ พิมพ์ภานั่งตัวแข็งทื่อบนโซฟาหนังสีเทาเข้ม มือทั้งสองข้างกำกันแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอไม่กล้ามองหน้าอคิราห์ตรง ๆ ได้นานเกินสองวินาที
อคิราห์ยืนกอดอก มองเธอจากที่สูงลงมา ดวงตาเย็นชาแต่แฝงด้วยความสนใจบางอย่างที่เขาเองก็ยังไม่เข้าใจ
“เงื่อนไขมีไม่กี่ข้อ” เขาเริ่มพูดเสียงทุ้มต่ำ “ฟังให้ดี เพราะฉันไม่ชอบพูดซ้ำ”
พิมพยักหน้าช้า ๆ โดยไม่พูดอะไร
“หนึ่ง คุณจะต้องมาหาฉันเมื่อฉันเรียก ไม่ว่าจะเวลาไหน ที่ไหน ถ้าฉันบอกว่ามา คุณต้องมา”
“สอง คุณจะไม่มีสิทธิ์มีผู้ชายคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นแฟน เพื่อน หรืออะไรก็ตาม ถ้าฉันรู้ว่าคุณใกล้ชิดกับใคร ทุกอย่างจะจบลงทันที รวมถึงเงินที่ฉันให้ด้วย”
“สาม เรื่องของเราจะต้องเป็นความลับที่สุด ไม่มีใครรู้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว ไม่มีแม้แต่คนในมหาวิทยาลัย ถ้าคุณทำรั่วไหล ฉันจะไม่รับผิดชอบผลที่ตามมา”
พิมกลืนน้ำลายดังอึก เธอรู้สึกเหมือนกำลังเซ็นสัญญากับปีศาจ แต่ปีศาจตนนี้มีหน้าตาที่หล่อเหลาจนน่ากลัว และมีอำนาจที่เธอไม่อาจต่อกรได้
“แล้ว... ฉันจะต้องมาที่นี่ทุกวันเหรอคะ” เธอถามเสียงสั่น
“ไม่จำเป็น” เขาตอบ “ฉันจะบอกเมื่อต้องการ ถ้าฉันไม่เรียก คุณก็ใช้ชีวิตตามปกติ เรียนหนังสือ ทำงานพาร์ทไทม์ ดูแลครอบครัว แต่เมื่อฉันเรียก คุณต้องพร้อม”
พิมหลุบตาลง “ค่ะ... แล้วเงินล่ะคะ จะโอนเมื่อไหร่”
อคิราห์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดอะไรบางอย่างสั้น ๆ แล้ววางลง
“เงินก้อนแรกสามแสนห้า ไปโรงพยาบาลแล้วเรียบร้อย ตอนนี้พ่อคุณกำลังได้รับการผ่าตัดฉุกเฉิน หมอที่ดีที่สุดในเครือข่ายฉัน”
พิมตาเบิกกว้าง น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาทันที “จริงเหรอคะ... ขอบคุณ... ขอบคุณมากค่ะ”
เธอโผก้มลงก้มหัวจนผมปรกหน้า แต่ก่อนที่เธอจะก้มได้เต็มที่ อคิราห์ก็ก้าวเข้ามาใกล้ ยื่นมือไปจับไหล่เธอเบา ๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้เธอชะงัก
“อย่าก้มหัวให้ฉัน” เขาพูดเสียงต่ำ “ฉันไม่ชอบ”
พิมเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาแดงก่ำ
อคิราห์มองเธอนิ่ง ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มเธอเบา ๆ นิ้วโป้งเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมา
“คุณสวยตอนร้องไห้” เขาพูดเบา ๆ ราวกับพูดกับตัวเอง “แต่ฉันไม่ชอบเห็นคุณร้องไห้เพราะฉัน”
พิมตัวสั่น เธอไม่รู้จะตอบอะไร ความรู้สึกสับสนปนกลัวผสมกับความโล่งใจที่พ่อจะรอด
อคิราห์ถอยออกมาเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำเล็ก ๆ จากโต๊ะข้าง ๆ มาเปิดให้เธอดู
ข้างในเป็นสร้อยคอเส้นบาง ทองคำขาวประดับเพชรเม็ดเล็ก ๆ เรียบง่ายแต่ดูแพงระยิบระยับ
“ใส่อันนี้” เขาสั่ง
พิมมองสร้อยแล้วมองเขา “ทำไมคะ”
“เครื่องหมายว่าคุณเป็นของฉัน” เขาตอบเรียบ “แต่ไม่มีใครรู้ความหมายของมัน นอกจากเรา”
พิมลังเล แต่สุดท้ายก็ยื่นคอออกไปให้เขา
อคิราห์ก้มลง คล้องสร้อยให้เธอ นิ้วของเขาแตะผิวคอเธอเบา ๆ ทำให้พิมขนลุกซู่ไปทั้งตัว
เมื่อสร้อยคล้องเรียบร้อย เขาถอยออกมา มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
“สวย” เขาพูดสั้น ๆ
พิมหน้าแดงก่ำ เธอไม่เคยถูกผู้ชายพูดแบบนี้มาก่อน
“วันนี้... ฉันจะกลับได้ไหมคะ” เธอถามเสียงเบา
อคิราห์พยักหน้า “ได้ แต่คืนนี้คุณต้องอยู่ที่นี่ก่อน”
พิมชะงัก “คะ... ทำไมคะ”
“เพราะฉันต้องการคุณ” เขาตอบตรง ๆ “ตอนนี้”
หัวใจพิมเต้นแรงจนเจ็บ เธอรู้ว่าความหมายของคำว่า “ต้องการ” ในปากเขาไม่ใช่แค่คุยกัน
อคิราห์ยื่นมือให้เธอ
“มา”
พิมมองมือใหญ่ที่ยื่นมา นิ้วเรียวยาว มีรอยแผลเป็นจาง ๆ ที่ข้อนิ้ว เธอรู้สึกกลัว แต่ก็รู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอีกแล้ว
เธอวางมือเล็ก ๆ ของตัวเองลงในฝ่ามือเขา
อคิราห์จับมือเธอแน่น แล้วพาเธอเดินไปยังห้องนอนด้านใน
ห้องมืดสลัว มีเพียงแสงไฟนวลจากโคมข้างเตียง เขาปิดประตูดังปังเบา ๆ แล้วหันมามองเธอ
“ถอดเสื้อ” เขาสั่งเสียงทุ้ม
พิมตัวสั่น มือยกขึ้นจับกระดุมเสื้อนักศึกษาช้า ๆ น้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง แต่เธอไม่กล้าขัด
เมื่อเสื้อหลุดลง เผยให้เห็นเสื้อชั้นในสีขาวเรียบง่าย อคิราห์ก้าวเข้ามาใกล้ มือใหญ่โอบรอบเอวบางของเธอ แล้วดึงเธอเข้ามาชิดตัว
“กลัวฉันเหรอ” เขาถามเสียงแผ่ว
พิมพยักหน้า “กลัวค่ะ... แต่ฉัน... ฉันสัญญาแล้ว”
อคิราห์ก้มลง จูบที่มุมปากเธอเบา ๆ ก่อนจะกระซิบข้างหู
“ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ... ถ้าคุณทำตามที่ฉันบอก”
เขาจูบเธออีกครั้ง คราวนี้ลึกซึ้งขึ้น ลิ้นสอดเข้าไปชิมรสหวานของเด็กสาวที่ยังไม่เคยผ่านโลก พิมตัวแข็ง แต่ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงเมื่อเขาจูบอย่างนุ่มนวล ไม่เร่งรีบ
มือของเขาลูบไล้แผ่นหลังเธอ ก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในออกช้า ๆ
พิมสะดุ้ง แต่ไม่ผลักเขาออก
เมื่อเสื้อชั้นในหลุดลง เผยให้เห็นผิวขาวเนียน อคิราห์มองเธอด้วยสายตาที่มืดลง เขาก้มลงจูบที่ไหล่ แล้วเลื่อนลงมาที่เนินอก
พิมครางเบา ๆ ในลำคอ มือจับไหล่เขาแน่น
“คิ... คิราห์...” เธอเรียกชื่อเขาเป็นครั้งแรกโดยไม่รู้ตัว
อคิราห์ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปาก
“เรียกชื่อฉันอีกครั้ง”
“คิราห์...”
เขาดึงเธอลงไปนอนบนเตียง กดร่างเธอลงเบา ๆ แล้วขึ้นคร่อม มือหนึ่งจับข้อมือเธอไว้เหนือศีรษะ อีกมือลูบไล้ลงไปตามโค้งเว้าของร่างกาย
“คุณเป็นของฉันแล้ว” เขากระซิบ “ทั้งตัว... ทั้งใจ”
พิมน้ำตาไหล แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะกลัวอย่างเดียว
มันมีบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ... ความรู้สึกอุ่น ๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอก
อคิราห์ถอดเสื้อของตัวเองออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่น รอยแผลเป็นเก่า ๆ ที่บอกเล่าถึงชีวิตที่ผ่านมาของเขา เขาก้มลง จูบเธออีกครั้ง ลึกซึ้งและเร่าร้อนขึ้น
มือของเขาลูบไล้ลงไปต่ำกว่าเอว พิมสะดุ้งแรง แต่เขากระซิบข้างหู
“ไว้ใจฉัน”
แล้วเขาก็เริ่ม...
ฝนยังตกไม่หยุดนอกหน้าต่าง
แต่ในห้องนี้ มีเพียงเสียงหายใจถี่รัว เสียงครางเบา ๆ และเสียงหัวใจที่เต้นไม่เข้าจังหวะของเด็กสาวที่เพิ่งขายตัวเองให้กับมาเฟีย
และผู้ชายที่เริ่มรู้สึกว่า... การครอบครองครั้งนี้อาจไม่ใช่แค่ข้อตกลงอีกต่อไป
- Writer
