ตอนที่ 7

1610 Words

ตอนที่ 7 คนตัวเล็กเข้ามาในห้องเธอก็เอาแต่ร้องไห้ออกมา ฝ่ามือบางลูบหน้าท้องไปมาอย่างรู้สึกมากมาย เธอยังไม่พร้อมเลยสักนิดแต่ลูกที่เกิดมาก็ไม่ได้ผิดอะไรเหมือนกัน แค่คิดว่าวันนั้นมาถึงใจเธอจะแตกสลายขนาดไหนกัน “แม่จะไม่มีวันทิ้งหนูไป เราจะไปจากที่นี่ด้วยกันนะลูก”เธอจะอดทนรอถึงวันที่จะได้ไปจากที่นี่ หลายวันผ่านไป ตั้งแต่ที่ทุกคนในบ้านรู้ว่าเธอท้องการดูแลเอาใส่ใจก็มีมากขึ้นกว่าเดิม ธาวินทร์เองก็ไม่ได้พูดจาไม่ดีใส่เธอแต่ก็มีบ้างที่ชายหนุ่มส่งสายตาดุๆมาให้ในยามที่เธองี่เง่าใส่เขา เธอไม่อยากเห็นหน้าเขาอยากจะนอนแยกห้องเหมือนตอนแรกที่มาอยู่ที่นี่แต่ชายหนุ่มไม่มีวันยอมอยู่ดี เขาไม่ยอมให้เธอกลับไปนอนห้องนั้น แถมยังเอาแต่ใจตัวเองบังคับให้เธออยู่ในห้องของเขาต่อไป “กินนมก่อนนอน”ชายหนุ่มถือแก้วนมอุ่นๆ เข้ามาให้ในห้องซึ่งเขาทำแบบนี้ตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าเธอท้อง นิรมลทำหน้ายู่ทุกทีที่ต้องดื่มนมเพราะ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD