Heja günlerdir yaptığı gibi odasının camından dışarıyı izliyordu.Kocası sevgili karısı hastaneden çıkar çıkmaz konağa götürmek yerine çiftlikliğe götürmüş ve günlerdir konağa uğramayı bırak bir kere bile telefon açıp nasılsın diye sormamıştı.
Kocası kendisini o gece kullanmış ve yine bir köşeye atmıştı.Daha 18 yaşında olmasına rağmen bu konak kendisini günler geçtikçe çürüdüğünü hissettiyordu.
Ama bunu kime şikayet edebilirdi ki?Bu hayatı kendisi seçmemiş miydi?Babasının annesinin yalvarmalarına rağmen..
Aklındaki düşünceler çalan kapıyla beraber az da dağıldı.Oturduğu yerden kalkmadan"Girin"dediği an içeriye girenin görümcesi olduğunu görünce ayağa kalktı ama Meliha eliyle otur işareti yaptı ve güleryüzlü bir suratla"Nasılsın?"diye sordu.
Heja,görümcesinin kendisiyle konuşmasına şaşır
