Twenty Two

4177 Words

As soon as I heard that my wife was in front of my apartment, sumigaw lang ako sa mga ka-team mates ko that I had to go, and I ran as fast as I could. Hindi na ako nakapag-isip. Basta ang alam ko, yun' pagtakbo ko papunta sa apartment ko na ang pinakamabilis na tinakbo ko sa buong buhay ko. I ran like my life depended on it, which I think was true since Rori is my life. As soon as I saw the cab putting her luggages in the compartment of the cab, I immediately took the luggages out and gave the cab driver a dollar. Napansin ko na mabigat yun' isang luggage niya. Sa isip ko siguro pinagpilitan ni Rori pagkasiyahin ang mga gamit niya sa loob bag niya kaya mabigat. At habang okupado ako sa pagka-excited sa asawa ko, hindi ko na nga alam kung magkano yun naibigay ko sa driver dahil nag-iipit ta

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD