ANGEL’S POV
Ito ang kauna-unahang pagkakataon na naramdaman ko ‘to sa hindi ko malamang dahilan. Hini tuloy alam ni Calli ang gagawin nya at hindi nya alam kung paano akong patatahanin. Hindi ko talaga alam bakit ako umiiyak samantalang hindi naman ako ganito. Sa puntong ito ay unti-unti na akong tumahan at ng mahimasmasan ay saka ako nito dinalhan ng pagkain.
“Here’s your food,” sabi nito habang nakangiti sa’kin.
“Salamat,” saad ko naman at saka ako tumingin sa pagkain na dala nya.
Hindi ko aakalain na lulutuan nya ako ng pagkain at kahit na nakakainis sya ay may nagagawa rin naman syang tamang disisyon sa buhay nya kahit na minsan. Tinigna ko sya at saka ako tumingin ulit sa pagkain. Sa totoo lang nag-aalinlangan ako kasi baka mamaya ay lasunin nya ako tapos nagkukunwa
