Saniyeler Alaz ile birlikte dört duvar arasında akıp giderken ne o konuşuyordu ne de ben konuşuyordum. Sormak istediğim tonlarca soru vardı fakat içimdeki kadın büyük bir fırtınayla oradan oraya savrulmuş, yara bere içinde yere serilmişti. Toplanıp düşüncelerini seçemiyor, doğru kelimeleri bulamıyordu.
Bulunduğumuz rutubetli duvarlar arasından çıkmak adına tek bir çaba dahi sarf etmiyorduk. Oturmak yorucu gelmeye başlarken yerde yatabileceğim bir şeyler aradım fakat oda ruhumdan daha çıplaktı. Pes ederek zemine uzanacağım sırada Alaz'ın "Yatma." dediğini duydum.
Bakışlarım ona dönerken kaşlarım birbirine değmek istiyor gibi çatıldı.
"Yoruldum. Neyi bekliyoruz burada?" dediğimde kollarını anlam veremediğim şekilde açtı ve elleriyle gel işareti yaptı.
"Üşürsün yerde," dedi sorumu e
