Ares'in yanına çıktığımda çoktan birkaç doktorun ona kalp mesajı yaptığını görmüştüm. Nabız yoktu.
"Esila," dedi Sinan omuzlarımdan tutarken "Burada olmamalısın."
Ares'in kafasındaki bandaja, kol ve bacağındaki alçılara baktım. Mahvolmuş görünüyordu. Donmuş bir halde Ares’e bakarken Sinan beni odadan çıkarmaya çalışıyordu.
“Her şey bitti...” diye mırıldandım düz çizgi ile bakışırken “Her şey bitti.”
Ben bittim, ruhum bitti, vicdanım bitti. Onun aşağı atlamasına sebep olduğum yetmezmiş gibi bir de hastanendeyken Alaz ile...Kendimi nasıl affedecektim? Ya hamile kalırsam? Bir ilacı bile içmeyi beceremedim.
Ben de mi atlasaydım? Ne kavuşabilmiştim ne ayrılabilmiştim Ares’ten...
“Bana bırakın.” dedim kendime gelerek “Onu geri getireceğim.”
Kimdim ki ben onu geri getirecektim?
Al
