Sabah sabah bir telaşın içinde buldum kendimi. Doğru düzgün kahvaltı yapamadan Devran abi arayıp yolda olduklarını söyledi.. Gülistan anaya söyleyince hemen hazırlanmaya gittiler.. Bilin bakalım bizle birlikte kim gelecek? Meryem ablam.. Sanki akşam rezillik çıkarmamış gibi utanmadan bende geleceğim demişti..
"Gelceksin tabiki kızım.. Gelde neyi kaçırdıklarını görsünler.. Git en güzel elbiselerinden giyin. Süslen yap makyajını da gel.." diyen Gülistan ana bana dönüp
"Hadi çabuk ol sende.. Ne giyersen giy yakışmıyor sana boşuna uğraşma" demişti.. İnsan bu kadar da olmaz diyor.. Sonra geçmişi düşününce buda mı bir şey diyorsun.. Bende artık öyle oldum, söylediği hiç bir şeye alınmıyorum..
İçimde bir yer var sanki, artık yorulmuş… Ne kızıyor ne kırılıyor. Sadece susuyor. Belki de bir şey
