สงครามประสาท
1320 Words
@3 วันต่อมา
แม้เฮียเฟยจะบอกว่ารำคาญแต่การกระทำของเขากลับเริ่มย้อนแย้งขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันอาทิตย์พริกไทยจะต้องไปเรียนพิเศษที่สยาม และนั่นคือช่วงเวลาที่เฮียเฟยจะเข้าโหมดมาเฟียเผด็จการขั้นสุด
“ใส่กางเกงขาสั้นขนาดนั้น ตกลงไปเรียนหรือไปยั่วผู้ชาย?”
เฮียเฟยถามเสียงเข้มขณะเห็นพริกไทยกำลังจะเดินออกจากบ้าน
“ก็มันร้อนนี่คะเฮีย และอีกอย่างนะ ถ้าไปยั่วผู้ชายพริกคงไม่ใส่อะไรเลย”
"แรด!"
"แรงอ่ะ เฮียนี่กินเสาไฟฟ้าไปทั้งต้นเลยรึไง ช็อตเป็นการไฟฟ้าจังเลยนะ"
“ไอ้สิงห์!"
"ครับนาย"
"ไปเอาผ้าคลุมไหล่หนาๆ มา... แล้วสั่งให้ไอ้พวกบอดี้การ์ดสี่คนตามประกบยัยนี่ไว้ตลอดเวลา ใครมองหน้า หรือใครกล้าเดินเข้ามาใกล้ๆ เกินระวะ 3 เมตร ให้มันจัดการทันที!”
“โหเฮีย! พริกไปเรียนนะไม่ได้ไปทำสงครามกับใคร ไปทำไมเยอะแยะ แค่สิงห์คนเดียวก็พอแล้ว”
“อยู่ใต้เงาของฉัน... กฎของฉันคือคำขาด ถ้าเธอไม่อยากทำตาม ก็ไม่ต้องไป!”
"ก็ได้ค่ะ พริกเป็นเด็กดีของเฮียขาจะตาย เชื่อฟังเฮียขาอยู่แล้ว"
"หึ..ดีเกินน่ะสิ ดีจนฉันปวดหัวไมเกรนวันละสิบรอบ"
พริกไทยแอบยิ้มสะใจ ปากบอกรำคาญ แต่หวงยิ่งกว่าไข่ในหินซะอีกนะไอ้แก่เอ๊ย
@เวลาต่อมา
ระหว่างที่พริกไทยนั่งอ่านทบทวนเนื้อหาก่อนติว มีรุ่นพี่ผู้ชายท่าทางหล่อเหลาคนหนึ่งเดินเข้ามาทักเพื่อขอไลน์พริกไทย
"น้องครับ..พี่ชื่อชาเนลนะครับ คือพี่ขอช่องทางการติดต่อหน่อยได้ไหม..น้องน่ารักมาก พี่อยากคุยด้วย"
"เออคือ..."
"เอี๊ยดด!!"
ยังไม่ทันที่พริกไทยจะอ้าปากพูดรถตู้สีดำคันใหญ่ก็เบรกเอี๊ยดตรงหน้าสี่คนบอดี้การ์ดชุดดำลงมาล้อมรอบรุ่นพี่คนนั้นทันที
“เฮ้ย! อะไรกันครับเนี่ย?” รุ่นพี่หนุ่มตกใจจนหน้าถอดสี
"อะไรกันคะ พี่ๆมาทำไมเยอะแยะ แล้วนี่ล้อมเขาไว้ทำไม"
“นายใหญ่สั่งมาครับ... ห้ามผู้ชายคนไหนเข้าใกล้คุณหนูพริกไทยในระยะ 3 เมตร ถ้าไม่อยากหาหมอศัลยกรรมใหม่ รบกวนถอยไปครับ!”
สิงห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่แววตาดุจเพชฌฆาต พริกไทยที่ยืนดูอยู่ใกล้ๆ ถึงกับหลุดขำ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาเฮียเฟยทันที
💬 พริกไทย : เฮียขาาา... มีคนมาขอไลน์พริกด้วยแหละ หล่อมากกกก"
ไม่ถึงหนึ่งนาที โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เป็นสายจาก 📞“ลุงแก่หนังเหี่ยว”
📞พริกไทย: "สวัสดีค่ะคุณลุง"
📞 เฮียเฟย : "กวนตีน"
📞 พริกไทย : " โห..คำพูดคำจา ปากเฮียนี่เลี้ยงหมาไว้กี่ตัวกันแน่คะ"
📞 เฮียเฟย : "ตกลงไปเรียนหรือไปอ่อยผู้ชาย"
📞 พริกไทย : "มาเรียนสิคะ แต่ผู้ชายอ่ะของแถม"
📞 เฮียเฟย : "เธอนี่มัน....กลับบ้านเดี๋ยวนี้!"
📞 พริกไทย : "ได้สิคะ แต่มีข้อแม้ เฮียต้องมารับพริกด้วยตัวเอง"
📞 เฮียเฟย : "ฉันสั่งไอ้สิงห์แล้ว ให้มันพาเธอกลับบ้านตอนนี้"
📞 พริกไทย : "งั้นพริกก็ไม่กลับ ถ้าเฮียไม่มารับพริกจะไปซ้อนมอเตอร์ไซด์กับพี่สุดหล่อคนนั้น"
📞 เฮียเฟย : "อยากตายเหรอ! พ่อเธอฝากเธอไว้กับฉัน อย่ามาทำตัวเป็นเด็กใจแตก วิ่งตามผู้ชายที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า"
📞 พริกไทย " บร้า..บร้า..บร้า..บร้า..ขี้บ่นเป็นตาแก่ไปได้ เอาเป็นว่าพริกจะรอเฮียที่นี่นะคะ ถ้าภายใน 20 นาที เฮียไม่มา พริกก็จะไปกับเขา แค่นี้นะคะ"
"📞 เฮียเฟย : "พริกไทย!!"
📞" ตุ๊ด ตุ๊ด ต๊ด...."
ความสะใจฉายชัดบนใบหน้าจิ้มลิ้ม พริกไทยยืนฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ท่ามกลางวงล้อมของบอดี้การ์ดร่างยักษ์สี่คนที่ทำหน้าเหมือนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ส่วน ‘พี่ชาเนล’ สุดหล่อตอนนี้เผ่นแนบไปตั้งแต่เห็นปืนที่เหน็บอยู่ข้างเอวของสิงห์แล้ว
“คุณหนูครับ... ผมว่าเรากลับกันเถอะครับ นายใหญ่ไม่มาแน่"
"สิงห์รู้ได้ไง ว่าเฮียจะไม่มา"
"นายใหญ่ไม่สนใจใคร ยิ่งคุณหนู..เออ..คุณหนูที่เป็นเด็กผู้หญิง นายไม่ยอมเสียเวลามาหรอกครับ"
"งั้นก็รออีก 20 นาที ถ้าไม่มาพริกจะกลับกับสิงห์"
"แต่ว่า..."
"เอาน่า..ระหว่างนี้เราพนันกันไหม ถ้าเฮียมารับหนูด้วยตัวเอง สิงห์กับพี่ๆบอดิการ์ดอีก 4 คน ต้องจ่ายหนูคนละหมื่น แต่ถ้าเฮียไม่มา หนูจะจ่ายสิงห์กับพี่ๆ ตกลงไหม"
"ไม่ดีมั้งครับ"
"ดีสิ..ใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ หารายได้เข้ากระเป๋า ไม่ดีตรงไหน"
"เอออ..."
"อย่าปฏิเสธนะ เงินเดือนพวกพี่เยอะจะตาย แค่หมื่นเดียวขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอกน่า""
"....."
"ไม่งั้นพริกจะวิ่งตามพี่สุดหล่อคนนั้นไป ดูซิ ถ้าเฮียรู้พวกพี่จะโดนอะไร" พริกไทยส่งสายตาข่มขู่ไปให้สิงห์กับบอดิการ์ดอีก 4 คน
"งั้นเราไปรอที่รถดีกว่าไหมครับ ถ้านายใหญ่มาถึง แล้วเห็นคุณหนูยืนอยู่ตรงนี้ระเบิดลงแน่ๆ”
สิงห์ปาดเหงื่อที่ขมับแววตาหวาดระแวงไปทั่วบริเวณ แต่ก็ยังรับคำท้าของเด็กสาว อันที่จริงคือปฏิเสธไม่ได้
“ไม่สิสิงห์ บอกแล้วไงว่าต้องมารับตรงนี้ ถอยไปเลยไป... ยืนล้อมอยู่ได้ พริกก็ร้อนเป็นนะ”
พริกไทยสะบัดเสียงใส่พลางหยิบพัดลมมือถือขนาดจิ๋วขึ้นมาจ่อหน้าตัวเอง ท่าทางเอาแต่ใจนั้นทำให้ลูกน้องมาเฟียได้แต่ถอนใจ ก้มหน้าทำตามคำสั่ง
@7 นาที...ต่อมา
เสียงของเครื่องยนต์รถสปอร์ตหรูดังสนั่นหวั่นไหวมาแต่ไกล ก่อนที่รถคันสีดำเงาวับจะดริฟต์เข้าจอดเทียบบาทวิถีอย่างน่าหวาดเสียว พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำพับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวกๆ
เฮียเฟยก้าวลงจากรถด้วยท่าทางคุกคาม ใบหน้าคมกริบที่มักจะนิ่งเรียบตอนนี้กลับบูดบึ้งจนน่ากลัว ดวงตาคมกริบวาวโรจน์อยู่หลังกรอบแว่นกันแดดสีเข้ม เขาเดินตรงดิ่งเข้ามาหาพริกไทยโดยไม่สนใจสายตาคนนับร้อยที่มองมาด้วยความสงสัย
“มาแล้วเหรอคะเฮียขา... ทันเวลาพอดีเลย” พริกไทยยิ้มร่า ทว่าเฮียเฟยกลับไม่ขำด้วย
"สิงห์กับพี่ๆโอนมานะ เลขบัญชีเดี๋ยวพริกส่งให้"
"คุณหนู!"
สิงห์กับบอดิการ์ด 4 คนแทบอยากจะเอาหัวไปโขกกำแพงให้ตายซะตอนนี้ สายตานายใหญ่ที่มองมาผ่านแว่นสีดำนั้น มันสยดสยองยิ่งกว่าอะไรในโลก
"อะไร?"
"ก็เงินเดิมพันไงคะ พริกได้มาตั้ง 50,000 แนะ คุ้มจะตาย"
"นี่พวกมึงกล้าพายัยเด็กนี่เล่นพนันเหรอ!!"
"นายครับ คือพวกผม..."
"เฮียจะดุพี่ๆทำไมคะ พริกนี่แหละที่เป็นคนชวนพี่เขาเล่น"
"หึ...เธอเองก็ใช่ว่าจะรอด โดนดีแน่ ส่วนพวกมึงกลับไปถึงสิงหราแล้วไปรับโทษที่ห้องดำ โทษฐานมอมเมาเยาวชน!"
"ครับ" สิงห์ได้แต่ถอนหายใจอย่างจำนน ในหัวได้แต่คิด เยาวชนคนนี้ต่างหากที่ข่มขู่พวกเขา
“ส่วนเธอ...ขึ้นรถ!”
เขาคำรามเสียงต่ำ พร้อมกับคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเล็กแล้วกระชากเบาๆ ให้เดินตาม
“โอ๊ยเฮีย! เบาๆ สิคะ พริกเจ็บนะ”
“เจ็บก็ดี จะได้จำใส่สมองไว้ว่าอย่ามาเล่นสงครามประสาทกับฉัน!”
เขาเหวี่ยงเธอเข้าไปในรถสปอร์ตคันหรูอย่างแรง ก่อนจะอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วออกรถกระชากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้สิงห์และบอดี้การ์ดที่เหลือยืนมองตาปริบๆ นี่นายใหญ่มาด้วยตัวเอง ถ้าไม่เห็นกับจะจะไม่มีวันเชื่อเลย
- Writer
