ไม่ชอบเด็ก

860 Words
@บนรถสปอร์ต ภายในห้องโดยสารที่หรูหรา บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เฮียเฟยเหยียบคันเร่งมิดจนเข็มไมล์กวาดขึ้นสูง พริกไทยแอบลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเขา... กรามแกร่งบดเข้าหากันจนเป็นสันนูน มือที่จับพวงมาลัยสั่นเทาด้วยความโกรธที่พยายามจะสะกดกลั้นไว้ “เฮียขับเร็วไปแล้วนะ พริกกลัว...” “กลัว? เด็กใจกล้าที่กล้าท้าทายฉันด้วยการจะไปกับผู้ชายคนอื่นอย่างเธอน่ะเหรอที่รู้จักคำว่ากลัว!” เขาหันมาตวาดใส่จนพริกไทยสะดุ้ง "ก็พริกยังไม่เคยมีแฟนเลยนิ ยังไม่เคยทำ......อืม..เรื่องอย่างว่า ถ้าตายตอนนี้ เสียดายแย่" "พริกไทย!!!" เฮียเฟยถอนหายใจดังพรืด นี่จะเป็นประสาทกับเด็กคนนี้จริงๆแล้ว เขาพยายามใจเย็นลง เย็นให้ได้มากที่สุด กลัวจะพลั้งมือบีบคอเด็กกวนประสาทนี่ "....." “เธอเห็นฉันเป็นหัวหลักหัวตอหรือไง ถึงได้ริอ่านจะไปให้ช่องทางติดต่อกับไอ้หน้าอ่อนนั่น!” “ก็พริกเหงานี่นา เฮียก็เอาแต่ทำงาน ปากก็บอกว่ารำคาญพริก พริกก็เลยคิดว่าหาเพื่อนใหม่คุยด้วยน่าจะดีกว่า...” “เพื่อนเหรอ? มันไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเธอ มันอยากจะกินเธอต่างหาก!” "แล้วเฮียไม่อยากกินพริกบ้างเหรอคะ กินเด็กมันอร่อยน้า" "....." เฮียเฟยหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางที่เป็นจุดเปลี่ยวชั่วคราว เขาดับเครื่องยนต์แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเด็กสาวตัวแสบอย่างเต็มตัว "เธอเลิกคิดเรื่องใต้สะดือไปได้เลย ฉันไม่มีทางหวั่นไหวกับเธอหรอก" "ทำไมละคะ" "ฉันไม่ชอบเด็ก!" “ฟังนะพริกไทย... มรดกที่พ่อเธอฝากไว้ มันไม่ได้มีแค่เงิน แต่มันหมายถึงชีวิตของเธอที่ต้องอยู่ในความรับผิดชอบของฉัน และกฎข้อแรกของฉันคือ... เธอห้ามยุ่งกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้นตราบใดที่เธอยังอยู่ในฐานะคนในปกครองของฉัน!” “คนในปกครอง? หรือว่า เด็กของเฮียเฟยกันแน่คะ?” พริกไทยถามกลับเสียงใส แววตาท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว “เฮียทำเหมือนหวงพริกมาก แต่ปากเฮียก็ยังบอกว่าไม่ชอบเด็ก ไม่หวั่นไหว... ถ้างั้นเฮียจะโมโหทำไมคะที่พริกจะมีคนมาจีบ?” “ฉันไม่ได้หวงในฐานะคนรัก แต่ฉันหวงในฐานะผู้ปกครอง!” “จริงเหรอคะ? ... เฮียอยากเป็นแค่ผู้ปกครองของพริกจริงๆ เหรอ” พริกไทยขยับตัวเข้าไปหาเขาในพื้นที่แคบๆ ของรถสปอร์ต เธอใช้มือเรียวเล็กลูบไล้ไปที่ต้นคอหนาของมาเฟียรุ่นใหญ่ “ถ้าเฮียไม่ชอบให้คนอื่นแตะต้องพริก เฮียก็ต้องแตะต้องพริกด้วยตัวเองสิคะ... อย่าดีแต่ขู่” กลิ่นน้ำหอมเด็กอ่อนๆ จากกายสาวพุ่งเข้าปะทะโสตประสาทของเฮียเฟยอย่างรุนแรง เขาจ้องมองริมฝีปากบางที่เจื้อยแจ้วท้าทายไม่หยุด ความอดทนที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง! "พริกไทย!!" "อื้ออ" มาเฟียหนุ่มกระชากคอพริกไทยเข้ามาจูบอย่างหนักหน่วงและรุนแรง มันเป็นจูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์หึงหวงและต้องการสั่งสอน พริกไทยเบิกตากว้างในตอนแรก จูบแรกของเธอเสียให้เขาไปแล้ว และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาทำ จะว่าไปแล้วรู้สึกดีเป็นบ้า พริกตาหลับตาพริมก่อนจะค่อยๆ จูบตอบเขากลับอย่างประสีประสาแต่เร่าร้อน มือหนาของเฮียเฟยเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบางภายใต้เสื้อเชิ้ตที่เธอใส่ ความนุ่มนิ่มและความใสซื่อของพริกไทยทำให้เฮียเฟยหวั่นไหวจนใจสั่น... เขาเผลอไผลไปกับรสสัมผัสที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหน คนที่กล้าสบตาเขา คนที่กล้าด่าเขาว่าลุง และคนที่กล้าปั่นหัวเขาจนเสียระบบแบบนี้ “อื้ออ... เฮียเฟย...” พริกไทยครางชื่อเขาในลำคอกระเส่า เมื่อเขาถอนจูบออกไปซุกที่ซอกคอขาวระหง มือหนาลูบวนที่ต้นขาอ่อน ก่อนจะล้วงเข้าไปใต้กระโปรงของเด็กสาว "อ๊ะ! เฮีย" เฮียเฟยชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อสติเริ่มกลับมา เขาหอบหายใจรัวก่อนจะผลักร่างเล็กออกเบาๆ ใบหน้าคมกริบกลับมานิ่งเรียบอีกครั้ง แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกลับสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด “ลงไปนั่งที่เดิม...” เขาพูดเสียงพร่า “อย่าให้ฉันต้องทำมากกว่านี้... เพราะถ้าฉันเริ่มขย้ำเธอจริงๆ เธอจะไม่มีวันหนีออกจากกรงของฉันได้อีก” “พริกก็ไม่ได้อยากหนีนี่คะ...” พริกไทยจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แววตาประกายความสุข “รู้ตัวหรือยังคะลุง... ว่าลุงน่ะ หลงพริกเข้าเต็มเปาแล้ว” เฮียเฟยไม่ตอบ เขาสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วออกรถทันทีด้วยความเร็วที่ลดลงกว่าเดิมเล็กน้อย แม้ปากจะยังคงเม้มสนิทเป็นเส้นตรง แต่หัวใจที่เคยแข็งกระด้างราวกับเหล็กกล้า ตอนนี้กลับสั่นคลอนอย่างหนักเพราะเด็กสาววัย 18 ที่เขายังคงปากแข็งบอกตัวเองว่า... 'ฉันไม่ชอบเด็ก'
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD