เด็กร่าน
1558 Words
@3 วันต่อทา
หลังจากเหตุการณ์ “จูบสั่งสอน” ในห้องทำงานเมื่อสามวันก่อน พริกไทยไม่ได้หวาดกลัวจนหัวหดอย่างที่เฮียเฟยคาดการณ์ไว้ ตรงกันข้าม... เธอกลับรู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะก้าวเล็กๆ เพราะอย่างน้อยเธอก็รู้แล้วว่า ไอ้แก่ ของเธอคนนี้ไม่ได้ตายด้านอย่างที่เขาพยายามแสดงออก
“เฮียขาาาาา! วันนี้หริกทำขนมจีบมาฝากค่ะ จีบต้ม จีบนึ่ง หรือจะรับจีบพริกก็อร่อยนะคะ”
เสียงใสๆ ดังมาแต่ไกลพร้อมกับร่างบางในชุดกระโปรงลายดอกไม้สีสดใสที่สั้นจู๋จนเห็นเรียวขาขาวผ่อง พริกไทยกระโดดโลดเต้นเข้ามาในห้องรับแขกที่เฮียเฟยกำลังนั่งตรวจบัญชีสโมสรอยู่กับสิงห์
เฮียเฟยเหลือบสายตาคมกริบมองผ่านกรอบแว่นกันแดดสีเข้ม ใบหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ นอกจากความรำคาญที่พุ่งพล่าน
“ไอ้สิงห์... ลากยัยเด็กนี่ไปทิ้งไว้ที่สระว่ายน้ำ บอกให้ว่ายสิบรอบจนกว่าจะหมดแรงพูด”
“โหเฮีย! ใจร้ายจัง ขนมจีบนี่พริกห่อเองกับมือเลยนะ (ถึงแม้เมษาจะช่วยเตรียมไส้ให้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ) ”
พริกไทยเดินมาหยุดตรงหน้าเขาแล้วก้มตัวลงเอาจานขนมจีบไปวางทับบนกองเอกสารบัญชีราคาแพง
“เอาออกไป” เฮียเฟยคำรามลอดไรฟัน
“ไม่ค่ะ! เฮียต้องกินก่อน แล้วก็ต้องชมพริกด้วยว่าอร่อยจังเลยค่ะน้องพริกไทยคนดีของเฮียเฟย”
“ไอ้สิงห์! มึงหูหนวกรึไง กูบอกให้เอาเด็กนี่ออกไป!!”
เฮียเฟยเรียกชื่อลูกน้องเสียงดัง จนสิงห์ต้องเดินเข้ามาหาพริกไทยด้วยสีหน้าลำบากใจ
“คุณหนูพริกไทยครับ... ผมว่าออกไปก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้นายใหญ่กำลังอารมณ์ไม่ดี”
“ไม่ดียังไงคะ? หน้าตึงจนโบท็อกซ์เรียกพี่ขนาดนี้ก็อารมณ์ปกติของเขาไม่ใช่เหรอ”
พริกไทยหันไปยักคิ้วให้ลูกน้องมาเฟียก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานหยดให้เจ้าของบ้านที่ตอนนี้เส้นเลือดที่ขมับเริ่มเต้นตุบๆ
"ฟรึ้บ!"
เฮียเฟยลุกขึ้นพรวดจนเก้าอี้กระแทกพื้นเสียงดัง ความสูงเกือบ 190 เซนติเมตรของเขาข่มขวัญเด็กสาวที่สูงเพียงแค่ไหล่เขาได้อย่างดีเยี่ยม แต่พริกไทยกลับยืดอกสู้ ซึ่งเป็นการเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งให้ชัดขึ้นไปอีก
“เธอคิดว่าฉันกำลังเล่นสนุกกับเธองั้นเหรอ? ฉันเป็นมาเฟีย ไม่ใช่เพื่อนเล่นที่เธอจะมาเดินขายขนมจีบปัญญาอ่อนนี่ใส่ได้ทุกวัน!”
“พริกก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเฮียนี่คะ... พริกอยากเป็นเมีย!”
กึก! ทั้งห้องเงียบสนิท แม้แต่สิงห์ยังแทบจะหยุดหายใจ พริกไทยพูดคำว่า เมีย ออกมาได้อย่างเต็มปากเต็มคำไม่มีเคอะเขิน
“ปากดี... เธอรู้ไหมว่าคำว่าเมียของมาเฟียอย่างฉัน มันไม่ได้แปลว่ามานอนกอดตุ๊กตาในห้องแอร์ แต่มันคือการยอมสยบอยู่ใต้ร่างฉัน และต้องทนกับทุกอย่างที่ฉันต้องการ... หึ..เด็กอย่างเธอ แค่ฉันกดลงเตียงก็ร้องไห้หาแม่แล้วมั้ง!”
“ก็ลองกดดูสิคะ! ถ้าพริกไม่ร้องหาแม่ แต่ร้องครางชื่อเฮียแทน เฮียจะว่ายังไง?”
"เธอ!!"
เฮียเฟยจ้องมองดวงตากลมโตที่ท้าทายเขาสุดฤทธิ์ ความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามกดเอาไว้มันเริ่มตีตื้นขึ้นมา ความใสซื่อแก่นเซี้ยวของเธอคือสิ่งที่เขาไม่เคยเจอในโลกสีเทาที่เขายืนอยู่ มันทำให้เขารู้สึกสั่นไหวอย่างรุนแรงในชั่วขณะหนึ่ง... ความอยากจะขย้ำแม่กวางน้อยตัวนี้ให้จมเขี้ยวพุ่งขึ้นสูงจนเขาต้องข่มใจเอาไว้สุดชีวิต
“หุบปากซะพริกไทย... ก่อนที่ฉันจะให้ไอ้สิงห์ลากเธอไปทิ้งในสระน้ำจีิงๆ!”
"เฮียไม่กล้าหรอก ถ้ากล้าจริงคงไม่ยืนเถียงกับหนูนานขนาดนี้"
"ออกไป ฉันมีงานสำคัญต้องทำ"
"งานอะไรคะ สำคัญกว่าพริกเหรอ"
"ฆ่าคน! อยากร่วมด้วยไหมล่ะ"
"ชิ! ขู่จัง ไม่กวนแล้วก็ได้ แต่เฮียอย่าลืมชิมนะ รองจากตัวหนูก็ขนมจีบนี่แหละอร่อย"
"นี่เธอ!!" เฮียเฟยเอ่ยขึ้นน้ำเสียงดุดัน
"โอเคๆ ไปแล้วก็ได้ ดุจริง"
พริกไทยวิ่งออกจากห้องไปพร้อมกับทำปากจู่ใส่เข้าไปหนึ่งที คยที่กำลังหน้าตึงอยู่ถุงกับส่ายหน้าให้กับความแซบซนของเธอ
@บ่ายวันต่อมา
"คุณหนูจะใส่ชุดนี้จริงๆเหรอคะ?" : เมษาแสดงสีหน้าเป็นกังวล
"ก็ใช่น่ะสิ สวยไหม? พริกว่าสวยนะ เหมาะต่อการยั่งอีตาลุงนั่น"
"เดี๋ยวนายใหญ่มาได้ยินก็เป็นเรื่องอีก" : เมษา
"เขาได้ยินจนชินไปแล้วมั้ง เมษาไม่ต้องกลัวหรอก รีบไปแกล้วอีตาลุงให้ตะบะแตกกันดีกว่า"
พริกไทยรู้ว่าเฮียเฟยจะลงมาออกกำลังกายที่สระว่ายน้ำเธอจึงเตรียมชุด ‘ไม้ตาย’ ไว้รอ ชุดบิกินี่สีแดงเพลิงที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด ถูกคลุมไว้ด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งที่เธอบังเอิญแอบหยิบมาจากห้องนอนของเขาเมื่อเช้า
เฮียเฟยเดินลงมาในชุดกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเพียงตัวเดียว เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อและรอยสักรูปสิงห์ที่ดูดุดัน ผิวของเขาตึงเปรี๊ยะดูสุขภาพดีกว่าชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ทั่วไปมาก และที่สำคัญไอ้แข็งๆ ดึงเปี๊ยะช่วงเอวนั้น ถ้ามองตาเปล่าคงไม่ต่ำกว่า 62 แน่ๆ พริกไทยที่แอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้ถึงกับเลือดกำเดาแทบพุ่ง
"อีตาลุงแก่คนนี้มันน่ากินจริงๆเลย คงจะจริงสินะที่เขาว่ากันว่า ยิ่งแก่ยิ่งมัน"
"คุณหนู!"
"ไม่ต้องมาทำหน้าแดงเลยนะ ไม่ใช่เด็กกันแล้ว ถ้าเมษาไม่อยากดูก็เข้าบ้านไปเลย เดี๋ยวพริกจะจัดการเอง"
เมษายอมถอยเข้าไปในบ้าน เธอมันกุลสตรี ไม่กล้าถ้ำมองของลับผู้ชายแบบนี้หรอก
@30 นาทีต่อมา
เมื่อเฮียเฟยว่ายน้ำเสร็จและขึ้นมานั่งพักริมสระ พริกไทยก็เริ่มปฏิบัติการทันที
“เฮียขาาา... ผ้าเช็ดตัวค่ะ”
เฮียเฟยเงยหน้ามองเด็กสาวที่ยื่นผ้าเช็ดตัวให้ แต่สายตาเขากลับไปสะดุดอยู่ที่เสื้อเชิ้ตที่เธอใส่
“นั่นเสื้อฉัน?”
“ใช่ค่ะ... กลิ่นเฮียหอมดี พริกเลยชอบใส่”
เธอพูดพลางจงใจขยับตัวจนกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เธอไม่ได้ติดไว้เลยสักเม็ดอ้าออกเผยให้เห็นบิกินี่ตัวจิ๋วที่อยู่ข้างใน
"กะ..แอ้ม!"
เฮียเฟยหายใจสะดุด ตาคมจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเผลอตัว ผิวขาวๆ ตัดกับสีแดงของชุดว่ายน้ำมันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาจนเขารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
“พริกไทย... ไปเปลี่ยนชุด!” เขาพูดเสียงพร่ากว่าปกติ แม้จะพยายามดัดให้ดูโหดที่สุด
“ไม่เปลี่ยนค่ะ... พริกจะมาขอจ้างเฮียเป็นเทรนเนอร์สอนว่ายน้ำให้หน่อย พอดีพริกว่ายน้ำไม่เป็น เผื่อตกหลุมรักเฮียขึ้นมาจนถอนตัวไม่ขึ้นจะได้ไม่จมน้ำตายไงคะ”
“เพ้อเจ้อ... กลับขึ้นห้องไปซะ!”
พริกไทยไม่ฟัง เธอเดินเข้าไปใกล้เขาเรื่อยๆ จนกระทั่งเท้าของเธอเหยียบลงบนเท้าหนาของเขา เธอโน้มตัวลงไปหาเขา มือเล็กแกล้งทำเป็นจะหยิบผ้าเช็ดตัวแต่กลับเลื่อนไปลูบไล้ที่อกแกร่งเบาๆ
“เฮียเฟย... หัวใจเฮียเต้นแรงจังเลยนะคะ หรือว่า... เฮียกำลัง หวั่นไหวกับไอ้เด็กวัย 18 อย่างพริก?”
“ฉันไม่ได้หวั่นไหว... ฉันแค่กำลังรำคาญเธอเต็มทีแล้วต่างหาก!”
"รำคาญ? กูเฮียแดงนะรู้ไหม เฮียขาาา สอบหนูเถอะนะีะคะ หนูอยาก..กับเฮียจริงๆ" พริกแกงจงใจเว้นวักคำสองแงสองง่าม
"เธอ!"
"หมับ!!"
"อ๊ะ!"
เฮียเฟยคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของเธอแล้วกระชากร่างบางเข้าหาตัวจนหน้าอกนุ่มหยุ่นเบียดชิดกับอกแน่นของเขา กลิ่นน้ำหอมเด็กผสมกลิ่นแดดยามบ่ายทำให้มาเฟียหนุ่มเกือบจะคุมสติไม่อยู่
“ถ้าเธอยังไม่หยุดอ่อยฉันแบบนี้... ฉันจะเปลี่ยนจากการสอนว่ายน้ำ เป็นสอนอย่างอื่นที่เผ็ดกว่านี้บนเตียงแทน!”
“หนูก็รอให้เฮียสอนอยู่นี่ไงคะ... ครูเฟยขา”
พริกไทยส่งสายตาหวานเชื่อมท้าทาย สายลมที่พัดมาทำให้อารมณ์ของทั้งคู่คุกรุ่น เฮียเฟยจ้องมองริมฝีปากบางอย่างโหยหา เขาอยากจะบดขยี้มันอีกครั้งเพื่อให้ยัยเด็กแสบคนนี้หยุดพูดจาเจื้อยแจ้วเสียที
แต่มาเฟียรุ่นใหญ่ยังคงมีศักดิ์ศรี เขาผลักเธอออกเบาๆ แม้ในใจจะอยากดึงเข้ามากอดใจจะขาด
"เด็กร่าน"
เขารีบคว้าผ้าเช็ดตัวเดินหนีกลับเข้าบ้านไปทิ้งให้พริกไทยยืนยิ้มแก้มปริอยู่ริมสระ
“หึ..เขินรึไงกัน หน้าแดง หูแดงขนาดนั้นยังบอกไม่คิดอะไรอีก หนีไปเลยค่ะเฮีย... ยิ่งหนี พริกยิ่งจะตามจีบให้ถึงที่สุด!”
- Writer
