ก็เด็กมันยั่ว
1506 Words
@ เช้าวันต่อมา (ริมสระว่ายน้ำ)
พริกไทยนั่งจิบน้ำแตงโมปั่นอยู่ริมสระในชุดบิกินี่สีแดงเพลิงที่ตัดกับผิวขาวจั๊วะ เธอรู้ดีว่าวันนี้เฮียเฟยมีแขกสำคัญมาพบที่บ้าน และเขาสั่งห้ามเธอเสนอหน้าเข้าไปในห้องทำงานเด็ดขาด
"คุณหนูคะ... ใส่เสื้อคลุมหน่อยเถอะค่ะ เมษาใจคอไม่ดีเลย ถ้าคุณสิงห์มาเห็นเข้าเดี๋ยวจะไปรายงานนายใหญ่นะคะ" เมษาเดินถือผ้าเช็ดตัวมาล้อมหน้าล้อมหลัง
"ก็ให้ไปบอกเลยสิ พริกอยากให้เขามาเห็นจะแย่..."
"อ๊ะ! พูดถึงก็มาพอดีเลย"
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าหนังขัดมันดังใกล้เข้ามา เฮียเฟยเดินมาพร้อมกับสิงห์และบอดี้การ์ดอีกสองคน เขากำลังคุยงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่พอหางตาเหลือบไปเห็นร่างบางที่นอนโพสท่าท้าแดดอยู่ริมสระ... ฝีเท้าของมาเฟียรุ่นใหญ่ก็หยุดกึกทันที!
"พริกไทย!!!" เสียงคำรามลั่นทำเอาบอดี้การ์ดแถวนั้นสะดุ้งจนตัวโยน
"ขาาาเฮีย... คุยงานเสร็จแล้วเหรอคะ?" พริกไทยแกล้งบิดขี้เกียจโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งที่จงใจให้เขาเห็นเต็มตา
เฮียเฟยกัดกรามจนเป็นสันนูน เขาถอดสูทตัวนอกเหวี่ยงไปให้สิงห์รับไว้ ก่อนจะก้าวฉับๆ เข้าไปหาเด็กสาวที่นั่งยิ้มหวานไม่รู้ร้อนรู้หนาว
"ใครอนุญาตให้เธอใส่ชุดบ้าๆ นี่ในบ้านฉัน!"
"อ้าว ก็สระว่ายน้ำบ้านเฮียสวยนี่คะ จะให้พริกใส่ชุดกันฝนลงเล่นเหรอ... หรือว่าเฮียอยากให้พริกใส่ชุดนักเรียนลงน้ำล่ะคะ? เผื่อเฮียจะชอบแบบ... คอสเพลย์?"
"พริกไทย!" เฮียเฟยโน้มตัวลงมาประชิดจนพริกไทยต้องเงยหน้ามอง แววตาเขาตอนนี้เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
"ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามอ่อย! แล้วดูสภาพเธอตอนนี้... บอดี้การ์ดฉันเป็นผู้ชายทั้งบ้าน เธออยากให้พวกมันมองเธอจนตาค้างเลยหรือไง!"
"พวกพี่ๆ เขาไม่กล้ามองหรอกค่ะ เขากลัวเฮียจะควักลูกตาเขาออกจะตาย... มีแต่เฮียนั่นแหละที่มองพริกไม่วางตาเลย" พริกไทยใช้ปลายนิ้วเขี่ยเนกไทของเขาเล่น
"หวงเหรอคะ?"
"ฉันไม่ได้หวง! ฉันแค่รำคาญตา!"
"ถ้ารำคาญตา... งั้นเฮียก็พาพริกไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องสิคะ" พริกไทยกระซิบเสียงเบาหวิว
"ล็อกกุญแจมือเหมือนวันนั้นก็ได้นะ... พริกชอบ"
"หึ...คิดจะยั่วฉัน แค่ใช้ร่างกายของเธอไม่ได้ผลหรอกนะพริกไทย ฉันมันเป็นพวกเสือไม่กินเนื้อกวาง"
"งั้นเหรอคะ แล้วถ้าหนูทำแบบนี้ล่ะ"
พริกไทยจู่โจมเข้าประชิดตัวเขา ใบหน้าเธออยู่ห่างจากใบหน้าเขาเพียงแค่ฝ่ามือกั้น มาเฟียหนุ่มหัวใจเต้นรัวแทบจะควบคุมไม่อยู่ แต่อาการที่แสดงออกมานั้นมันกลับนิ่งเฉย หัวใจเกือบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว จนกระทั่ง
"นายครับ... คุณไฟกับคุณเพลิงมาถึงแล้วครับ ตอนนี้รออยู่ที่ห้องรับแขก" เสียงสิงห์รายงานเข้ามาด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ
เฮียเฟยชะงัก กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นกว่าเดิม เขาปรายตามองยัยเด็กตัวดีที่นั่งตาใสแป๋วอยู่บนเตียง ก่อนจะคว้าเอาเสื้อคลุมอาบน้ำตัวหนาที่แขวนอยู่ใกล้ๆ มาโยนคลุมหัวเธอไว้
"ใส่เสื้อผ้าให้มิดชิด แล้วห้ามออกไปจากห้องนี้เด็ดขาด ถ้าฉันรู้ว่าเธอโผล่หน้าไปให้ 'น้องชาย' ฉันเห็น... เธอได้เห็นดีแน่!"
"น้องชาย? เฮียมีน้องชายด้วยเหรอคะ? แถมมาตั้งสองคน..." พริกไทยโผล่หน้าออกมาจากเสื้อคลุม แววตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"หล่อเหมือนเฮียไหมคะ? หรือว่าจะเป็น 'ลุง' เหมือนกัน?"
"พริกไทย!" เฮียเฟยคำรามทิ้งท้ายก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง ล็อกประตูจากด้านนอกเสร็จสรรพ
@ ห้องรับแขกคฤหาสน์สิงหรา
บรรยากาศในห้องรับแขกเต็มไปด้วยความกดดัน ร่างสูงโปร่งสองร่างนั่งรออยู่บนโซฟาหนังวัวราคาแพง คนแรกคือ 'เฮียไฟ' น้องชายคนที่สองที่มีใบหน้าคล้ายเฮียเฟยราวกับถอดแบบกันมา แต่ติดจะขี้เล่นและดูเจ้าชู้กว่า ส่วนอีกคนคือ 'เฮียเพลิง' น้องชายคนเล็กที่ดูนิ่งขรึมกว่าใครเพื่อน
"ไงเฮีย... อุ้ม 'ของดี' หนีพวกผมขึ้นห้องเลยนะ" ไฟ เอ่ยทักขึ้นพร้อมรอยยิ้มยั่วโมโหทันทีที่เห็นพี่ชายก้าวเข้ามา
"พวกมึงมาทำไมไม่บอกล่วงหน้า" เฮียเฟยตอบเสียงเย็น นั่งลงฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางสงบนิ่งแต่แฝงไปด้วยรังสีฆ่าฟัน
"ก็แค่อยากมาดูหน้า 'เด็กฝาก' ที่ทำให้เฮียใหญ่สั่งแบนผู้หญิงทั้งโลกออกจากบ้าน" ไฟยังคงไม่เลิกกวนประสาท เขาก็เป็นแบบนี้ ขี้เล่นไปทั่ว ไม่มีมาดมาเฟียเลยสักนิด
"เห็นแวบๆ เมื่อกี้... แซ่บไม่ใช่เล่นนะเนี่ย ผิวขาวๆ ในชุดแดงนั่น... สเปกผมเลยว่ะ"
"ปัง!" เฮียเฟยตบโต๊ะเสียงดังลั่นจนแก้วกาแฟสั่น
"อย่ายุ่งกับเด็กคนนี้!!"
"หวงขนาดนี้... ไม่ใช่แค่เด็กในปกครองแล้วมั้ง" ไฟเลิกคิ้วมองพี่ชายที่เก็บอาการไม่อยู่
ในขณะที่สองพี่ใหญ่กำลังฟาดฟันกันทางสายตา เพลิง น้องชายคนเล็กกลับไม่ได้สนใจบทสนทนานั้น สายตาคมกริบของเขาจดจ้องไปที่ร่างบางในชุดสาวใช้ที่เดินก้มหน้าก้มตาเอาน้ำมาเสิร์ฟด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก
"วางไว้ตรงนี้แหละ... เมษา"
เสียงทุ้มของเพลิงทำให้เมษาชะงักจนเกือบทำถาดร่วง เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองคนพูด ได้แต่รีบวางแก้วน้ำแล้วทำท่าจะถอยหนี
"เดี๋ยว..." เพลิงคว้าข้อมือเล็กไว้ทันควัน
"ไม่เจอกันนาน... ลืมกันไปแล้วหรือไง?"
"ปะ...ปล่อยเถอะค่ะคุณเพลิง เมษาต้องไปดูแลคุณหนู" เมษาพยายามบิดข้อมือออก ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความประหม่าและหวาดกลัวบางอย่างในอดีต
"เฮียใหญ่เรียกฉันมาคุยงาน... แต่ฉันว่าฉันมีเรื่องส่วนตัวต้องคุยกับเธอมากกว่า" เพลิงจ้องมองเมษาไม่วางตา แววตาของเขาดูซับซ้อนจนคนมองเดาทางไม่ถูก ตามหามาตั้งนาน สุดท้ายอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก
"ขะ..ขอตัวนะคะ"
@ หน้าห้องทำงาน (มุมลับ)
พริกไทยที่แอบปีนออกมาทางหน้าต่างห้องนอน กำลังแอบดูเหตุการณ์อยู่หลังเสาต้นใหญ่ เธอเห็นทุกอย่าง... ทั้งท่าทางหึงโหดของเฮียเฟยที่มีต่อเฮียไฟ และบรรยากาศแปลกๆ ระหว่างเมษากับผู้ชายหน้านิ่งอีกคน
"หึ! หวงจนออกนอกหน้าขนาดนั้น ยังจะปากแข็งอีก" พริกไทยพึมพำกับตัวเอง
"แถมพี่เลี้ยงพริกยังมีซัมติงกับน้องชายคนเล็กซะด้วย... น่าสนุกแฮะ"
พริกไทยตัดสินใจเดินนวยนาดออกไปจากที่ซ่อน ครั้งนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเฮียเฟยที่ขโมยมาจากตู้ ซึ่งมันยาวปิดก้นพอดีเป๊ะแต่เผยให้เห็นเรียวขาขาวจัดจ้าน
"อ้าว... มีแขกจริงๆ ด้วย สวัสดีค่ะ คุณอาทั้งสอง" พริกไทยฉีกยิ้มหวานหยดย้อย เดินเข้าไปกลางวงสนทนา
"พริกไทย! ฉันบอกให้เธออยู่ในห้อง!" เฮียเฟยลุกพรวดขึ้นมาคว้าตัวเธอไว้ทันที แต่อีกมือของพริกไทยกลับยื่นไปหาไฟ
"หนูชื่อพริกไทยนะคะ... เรียก 'พริก' เฉยๆ ก็ได้นะคะคุณอาไฟ"
"เรียกอาได้ไงครับ... ไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อย เรียกเฮียไฟดีกว่า" ไฟคว้ามือเล็กไปจูบเบาๆ ที่หลังมือ แกล้งสบตาเย้ยพี่ชายตัวเอง
"เฮียใหญ่... เด็กคนนี้ท่าทางจะ 'เผ็ด' สมชื่อนะ ผมขอยืมตัวไปเที่ยวสักวันสองวันได้ป่ะ?"
บรรยากาศในห้องรับแขกเย็นเยียบลงทันทีราวกับถูกแช่แข็ง เฮียเฟยกระชากพริกไทยเข้ามาไว้ข้างกาย มือหนาโอบเอวเธอไว้แน่นจนกระดูกแทบหัก พร้อมกับหันไปแยกเขี้ยวใส่กองทัพน้องชาย
"ถ้ามึงแตะต้องเด็กนี่แม้แต่ปลายเล็บ... กูจะตัดมือมึงทิ้งซะ!"
พริกไทยแอบขำในใจ พลางซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งของเฮียเฟยอย่างออดอ้อน
"เฮียขา... อย่าดุน้องสิคะ พริกแค่มาทักทายเอง"
ขณะเดียวกัน เมษาที่เห็นจังหวะชุลมุนพยายามจะหนีออกไป แต่กลับถูกเพลิงขวางทางไว้ข้างหลัง
"หนีเก่งเหมือนเดิมนะเมษา... แต่จำไว้ว่าในบ้านหลังนี้ ไม่มีที่ไหนที่เธอจะหลบพ้นสายตาฉัน" เพลิงกระซิบชิดใบหูจนเมษาตัวสั่นสะท้าน
ศึกครั้งนี้ไม่ได้มีแค่มาเฟียกับเด็กแสบเสียแล้ว... แต่มันคือสงครามประสาทของสามพี่น้องตระกูลสิงหรา ที่มี "หัวใจ" ของสองสาวเป็นเดิมพัน!
- Writer
- chap_listContents
- likeADD