รอเสือมาขย้ำ
798 Words
@เช้าวันต่อมา
พริกไทยตื่นมาพร้อมกับแผนการในหัว เธอรู้แล้วว่าจุดอ่อนของคนเย็นชาคือความสดใสที่น่าปวดหัว เธอจึงจัดการรื้อเสื้อผ้าในกระเป๋าที่ลูกน้องเฮียเฟยขนมาให้ แล้วเลือกชุดที่ ‘แสบตา’ ที่สุดเท่าที่จะหาได้
"คุณหนู ใส่ชุดนี้มันจะดีเหรอคะ" : เมษา
"ทำไมละคะ ไม่สวยเหรอ พริกว่าเซ็กซี่ดีออก"
"แต่ว่าพี่ว่ามัน...."
"ลงไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะ ลงไปช้าเดี๋ยวอีตาลุงหน้ายักต์จะดุพริกอีก"
พริกไทยรีบคล้องแขนเมษาลงบรรไดมาทันที ขืนยังอยู่ต่อเดี๋ยวเมษาก็ทักนั่นทักนี่อีก
ที่โต๊ะอาหารยาวเหยียดเฮียเฟยนั่งอ่านแท็บเล็ตเช็กหุ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเหมือนโลกจะแตกสลายในวันพรุ่งนี้
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณลุง... อุ้ย! ขอโทษค่ะ อรุณสวัสดิ์ค่ะเฮียเฟยสุดหล่อ!”
พริกไทยกระโดดลงจากบันไดมาพร้อมกับชุดเสื้อครอปสีชมพูแปร๋นโชว์เอวบางเฉียบ กับกางเกงยีนส์ขาสั้นกุดที่ทำเอา ‘สิงห์’ ลูกน้องคนสนิทต้องรีบเบือนหน้าหนีไปมองเพดานคฤหาสน์ทันที
เฮียเฟยเงยหน้าจากจอแท็บเล็ต สายตาคมดุกวาดมองเด็กตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าท้องแบนราบขาวเนียน
“ไป..เปลี่ยน..ชุด” เขาเน้นเสียงทีละคำ
“ทำไมคะ? ชุดนี้น่ารักออกเนี่ย... หนูใส่ถ่าย ตต. คนกดไลก์เป็นหมื่นเลยนะเฮีย คลิปแมชมาก...ยอดวิวล้านแตก ไม่เชื่อมาดูนี่สิ”
ไม่พูดเปล่าพริกไทยเดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปหามาเฟียจอมโหด แล้วถือวิสาสะนั่งลงบนเท้าแขนของเก้าอี้ที่เขาใหญ่นั่งอยู่
เธอเปิดหน้าจอโทรศัพท์จ่อหน้าเขา กลิ่นแป้งเด็กหอมอ่อนๆ จากตัวเธอพุ่งเข้าปะทะจมูกมาเฟียหนุ่มจนเขาชะงักไปครู่หนึ่ง
“ดูสิเฮีย ท่าเต้นอันนี้เขาเรียกว่าท่าต้วงๆ ... เฮียลองทำดูไหมคะ เดี๋ยวหนูสอน”
“พริกไทย!!... ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ”
เฮียเฟยพยายามคุมเสียงให้ดิ่งลึกที่สุดแต่มือหนาที่ถือแท็บเล็ตอยู่กลับสั่นเล็กลงเพราะความใกล้ชิดที่มากเกินไป ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนหรือมนุษย์คนไหนที่จะเข้ามาใกล้เขาได้ขนาดนี้
“โห... เรียกพริกไทยซะเต็มยศเลย แสดงว่าเริ่มสนใจหนูแล้วใช่ไหมล่ะ?”
"สนใจบ้าอะไร!"
พริกไทยแกล้งโน้มหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเกือบชนแก้มเขา
“เฮียรู้ไหมว่าสายตาเฮียเวลาดุเนี่ย... มันเซ็กซี่มากเลยนะ ถ้าลุงที่บ้านหนูหล่อขนาดนี้ หนูไม่หนีไปไหนหรอกค่ะ จะยอมเป็นอีหนูเด็กดีโดนขังไว้ในห้องนอนเฮียทั้งวันทั้งคืนเลย”
“นี่เธอ...!”
"อ๊ะ!"
เฮียเฟยลุกขึ้นพรวดจนพริกไทยเกือบหงายหลังแต่เขากลับคว้าเอวบางเอาไว้ได้ทัน
"หมับ!!"
วงแขนแกร่งโอบรัดรอบเอวเล็ก กองทัพความเย็นชาของเฮียเฟยเริ่มรวนเรเมื่อเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มที่จงใจยื่นเข้ามาท้าทายในระยะประชิด
“อย่ามาเล่นกับไฟนะพริกไทย...ถ้าฉันเอาจริงขึ้นมา เด็กอย่างเธอรับมือฉันไม่ไหวหรอก”
“ไฟของเฮียมันร้อนแค่ไหนกันเชียวคะ? เผาขนหนูร่วงได้สักเส้นหรือเปล่า?”
พริกไทยลอยหน้าลอยตาตอบพลางใช้ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างแผ่วเบา
“ถ้าเฮียแน่จริง... ก็ลองพิสูจน์สิคะว่า ไอ้แก่ ที่หนูเรียกเนี่ย จริงๆ แล้วมันคือ เสือร้าย หรือแค่ หมาแก่ ที่ชอบเห่าโฮกๆ ไปวันๆกันแน่”
เฮียเฟยจ้องมองริมฝีปากบางที่เจื้อยแจ้วไม่หยุดด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะกำบังถูกกระเทาะออกทีละนิดด้วยความแก่นเซี้ยวของเด็กสาววัย 18
“ถ้าฉันเป็นเสือ... เหยื่อรายแรกที่จะโดนขย้ำก็คือเธอนั่นแหละ ยัยเด็กแสบ!”
“งั้นก็รีบขย้ำสิคะ... หนูรอนานแล้วนะเนี่ย! ถ้าเฮียไม่ขย้ำ หนูจะขย้ำเฮียแทนแล้วนะ”
"ยัยเด็กเปรต!!"
มาเฟียหนุ่มคำรามในลำคอด้วยความขัดใจ
"โห..ยังรักษามาตรฐานของปากเอาไว้อย่างดีเลยนะคะ แรงมากกกก! แต่ไม่เป็นไรคะหนูไม่ถือหรอก หนูชอบ"
เธอยิ้มหวานกวนๆเขา มาเฟียหนุ่มถึงกับหัวเสีย หน้าตึง คิ้วผูกปม เขาผลักเธอออกเบาๆก่อนจะรีบเดินหนีออกไปจากห้องอาหาร ทิ้งให้พริกไทยยืนหัวเราะร่าด้วยความสะใจ
"เสร็จแน่ไอ้ลุงแก่หนังเหี่ยว... อีกไม่นานเกินรอ เฮียเฟยจอมเผด็จการต้องสยบแทบเท้าอีหนูอย่างพริกไทยคนนี้แน่ๆ!"
- Writer
