เด็กอันตราย
1184 Words
หลังจากเหตุการณ์กุญแจมือเมื่อคืน พริกไทยก็นั่งจดบันทึกในสมุดไดอารี่ลับของเธอว่า
"แผนการขั้นที่ 1: ทำลายความมั่นใจของไอ้ลุง สำเร็จ! แม้จะถูกขังอยู่ในคฤหาสน์ที่กว้างอย่างกับสนามฟุตบอล แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเด็กสาววัย 18 ที่พลังงานล้นเหลืออย่างเธอ"
“เมษา! วันนี้เฮียเฟยเขาจะไปไหนหรือเปล่า?” พริกไทยเอ่ยถามพี่เลี้ยงคนสนิทที่กำลังจัดชุดนักเรียนให้เธออยู่
“เห็นพี่สิงห์บอกว่านายใหญ่มีประชุมกับพวกหุ้นส่วนกาสิโนตอนบ่ายค่ะคุณหนู... ทำไมเหรอคะ? หรือว่าคุณหนูจะวางแผนหนีเที่ยวอีก?” เมษาถามด้วยความระแวง
“หนีทำไมให้เหนื่อยล่ะ... หนีไปเฮียเขาก็ตามเจออยู่ดี อิทธิพลล้นเหลือซะขนาดนั้น สู้ทำให้เขาหลงจนยอมพาเราไปเที่ยวเองไม่ดีกว่าเหรอ” พริกไทยยิ้มกริ่ม แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัด
“ไปเอาชุดที่พริกสั่งออนไลน์มาส่งเมื่อวานมาให้หน่อยสิ ชุดสีขาวบางๆ ที่มีโบว์ตรงไหล่น่ะ”
"ค่ะ"
@บ่ายวันนั้น
เฮียเฟยนั่งหน้านิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กราคานับล้านเขากำลังจดจ่ออยู่กับเอกสารตรงหน้า แต่สมาธิของเขากลับกระเจิงทันทีเมื่อประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ... อีกแล้ว!
“เฮียขาาา... ทำงานเหนื่อยไหมคะ?”
พริกไทยเดินนวยนาดเข้ามาในชุดเดรสสีขาวสั้นจุุด สายเดี่ยวเส้นเล็กบางเฉียบจนแทบจะขาด เธอถือถาดแก้วที่มีน้ำส้มคั้นวางอยู่ก้าวเข้ามาหาเขาด้วยท่าทางที่พยายามจะให้ดูเซ็กซี่ที่สุดเท่าที่เด็กวัย 18 จะทำได้
เฮียเฟยเงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกันแดด ที่เขายังคงใส่แม้อยู่ในที่ร่ม กวาดมองร่างบางที่จงใจก้มตัวลงวางถาดน้ำส้ม จนคอเสื้อคว้านลึกเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนรำไร
“พริกไทย... ชุดนักเรียนเธอไปไหน?” เขาถามเสียงต่ำ กรามบดเข้าหากันจนนูนเป็นสัน
“ก็วันนี้ไม่มีเรียนนี่คะเฮีย... หรือเฮียอยากให้หนูใส่ชุดนักเรียนมาอ่อย เอ๊ย มาปรนนิบัติเฮียถึงในห้องทำงานล่ะคะ? เด็กดีเขาไม่ทำแบบนั้นกันหรอกนะ”
เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จนกลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่ที่เธอจงใจฉีดมาเน้นๆ แตะจมูกเขา
“ออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน”
“โห... หมดความอดทนแล้วเฮียจะทำอะไรหนูเหรอคะ? จะลากไปตบปากเหมือนเมื่อวาน หรือว่าจะจับหนูล็อกกุญแจมือไว้กับเตียงดีล่ะ...”
พริกไทยไม่พูดเปล่า เธออ้อมไปด้านหลังเก้าอี้ของเขา แล้วใช้มือนุ่มนิ่มวางลงบนบ่ากว้างช้าๆ
“ไหล่เฮียตึงจังเลยนะคะ ให้หนูช่วยนวดไหม?”
มาเฟียรุ่นใหญ่ขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความโกรธเพียงอย่างเดียว แต่มันคือความรู้สึก ปั่นป่วนที่เด็กสาวคนนี้จงใจสาดใส่เขาไม่หยุด
“ฉัน..บอก..ให้..ออก..ไป”
“ถ้าไม่ออกล่ะคะ ลุงจะทำไม?”
เธอแกล้งเน้นคำว่าลุงตรงข้างหูเขาพร้อมกับเป่าลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอหนา
กึก! เฮียเฟยหมุนเก้าอี้กลับมาคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้ทันควัน
"หมับ!!"
แรงบีบที่ข้อมือทำให้พริกไทยนิ่วหน้าเล็กน้อย แต่เธอกลับไม่ถอยหนี เธอยิ่งขยับตัวเข้าไประหว่างขาแกร่งของเขาจนหน้าขาของเธอเบียดกับต้นขาแน่นเปรี๊ยะของมาเฟียหนุ่ม
“คิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรเด็กอย่างเธอจริงๆ ใช่ไหม?”
เฮียเฟยกระชากร่างเล็กให้ลงมานั่งบนตักกว้าง สายตาที่จ้องมองมานั้นดุดันจนพริกไทยใจสั่นรัว แต่นี่แหละคือสิ่งที่เธอต้องการ!
“ก็ลองดูสิคะ... เฮียบอกว่ามรดกหนูจะได้รับตอนเรียนจบ แต่ถ้าเฮียกินหนูตอนนี้... มรดกนั่นก็ถือเป็นค่าสินสอดไปเลยดีไหมคะ?”
คำพูดแก่แดดแก่ลมของเด็กวัย 18 ทำเอาเฮียเฟยแทบกระอักเลือด เขาเคยรับมือกับศัตรูที่ถือปืนมานับสิบ แต่เขากลับไปไม่เป็นเมื่อเจอเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่นั่งทับอยู่บนตักแล้วส่งสายตาท้าทายขนาดนี้
“พริกไทย... เธอแม่ง...!!”
เฮียเฟยสบถออกมาเบาๆมือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาบีบปลายคางมนให้เงยหน้าขึ้น
“ความอดทรฉันมีขีดจำกัด อย่าหาว่าฉันไม่เตือน... เพราะถ้าฉันเริ่มขย้ำเธอขึ้นมาจริงๆ ต่อให้เธอร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด ฉันก็ไม่มีวันหยุด!”
“หนูไม่ร้องหรอกค่ะเฮีย... หนูจะครางชื่อเฮียแทนต่างหาก”
วินาทีนั้น ความเย็นชาของเฮียเฟยพังทลายลงสิ้นเชิง!
"หมับ!!"
เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกที่ซอกคอขาวระหงของยัยเด็กแสบกลิ่นตัวหอมกรุ่นและความนุ่มนิ่มของพริกไทยทำให้สัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวมาเฟียเริ่มตื่นจากการหลับใหล
เฮียเฟยฝังจมูกลงบนผิวเนื้ออ่อนละมุนของพริกไทยอย่างแรงจนเกิดรอยแดงจางๆ เด็กสาวสะดุ้งเฮือก ความซ่าที่เคยมีหดหายไปเกือบครึ่งเมื่อเจอสัมผัสที่ดุดันและเอาจริงของมาเฟียรุ่นใหญ่
“ฮะ..เฮีย... เฮียเฟย... อ๊ะ!”
“ทำไม? เมื่อกี้ยังปากเก่งอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”
เขาถอนใบหน้าออกมาจ้องมองเธอแววตาที่เคยนิ่งเรียบตอนนี้กลับดูหิวโหยจนน่ากลัว
“คนอย่างฉัน... ถ้าได้เริ่มแล้วไม่มีคำว่าพอใจง่ายๆ จำไว้!”
"อื้มมม!"
เขากดริมฝีปากลงบนเรียวปากบางของเธออย่างหนักหน่วง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานแบบในนิยายรักวัยรุ่นที่พริกไทยเคยอ่าน แต่มันคือจูบที่เต็มไปด้วยการครอบครองและข่มขวัญ พริกไทยเบิกตากว้าง สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ มือเล็กที่เคยจงใจอ่อยกลับกลายเป็นพยายามผลักอกแกร่งออกตามสัญชาตญาณ
แต่มาเฟียมีหรือจะยอม... เขาใช้มือข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว ส่วนอีกข้างก็เริ่มลูบไล้ไปตามเอวบางที่โผล่พ้นเสื้อเดรสตัวสั้นขึ้นมา
“อื้อออ... เฮีย... ปล่อย...”
เฮียเฟยยอมถอนจูบออกมาช้าๆ เขามองดูริมฝีปากที่บวมเจ่อของเด็กสาวด้วยสายตาผู้ชนะ
“เป็นไง... ลุงคนนี้ยังน่าจีบอยู่อีกไหม กล้าอ่อยฉันอีกหรือเปล่า?”
พริกไทยหอบหายใจรัว ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านไปจนถึงใบหู ความรู้สึกกึ่งกลัวกึ่งตื่นเต้นมันตีรวนอยู่ในอก แต่ถึงจะกลัวแค่ไหน ยัยเด็กปากแจ๋วอย่างพริกไทยก็ไม่ยอมแพ้ราบคาบ
“ก็... ก็งั้นๆ แหละค่ะ! จูบคนแก่ก็รสชาติเหมือนกาแฟขมๆ ... แต่ถ้าเฮียอยากให้หนูรีวิวเพิ่ม เฮียก็ต้อง ขย้ำมากกว่านี้นะคะ!”
"หึ!!"
เฮียเฟยถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่พริกไทยได้เห็นเขายิ้ม มันไม่ใช่ยิ้มที่ใจดี แต่มันคือยิ้มของพยัคฆ์ที่กำลังถูกใจเหยื่อ
“เธอนี่มัน...ตัวอันตรายชัดๆ!”
- Writer
