YORUM SINIRI 2 BİN YORUM
KEYIFLI OKUMALAR
Mürdüm konağına gelince arabadan inerek koruma ordusunun içinden geçerken kafamı yere eğip eve girdim.
Konağın kapısını kapatıp sırtımı kapıya yasladım. Gözlerimi kapatarak derin bir nefes aldım.
Bir nefes daha çektim aynı hayatın geçen günleri gibi, bir nefes daha soludum bu bizi yoran hayattan.
Gözlerimi açtım. Medivenlerin başında durmuş bana bakan Karaya baktım.

Konuşmadı sadece bana bakıyordu.
Göz temasımızı ilk ben kestim.
Merdivenleri çıkarken konuştum.
"Hoş geldin, Gül nerde hemen sofrayı hazırlayım."
"Gelmedi."
Üç basamak kala onun bu sözleriyle üzüldüm. Ona baktım onunda benden farkı yoktu. Demek Cihangir abide bu üzülmüştü.
"Neden gelmedi?"
"Haklı.B en ona yanlış yaptım."
Tam ağzımı açıp konuşacağım sırada beni sustu
