After My Death Tomorrow

Episode 18

Matapos ang last subject namin, nagpaalam na muna si Diyes sa amin. Uuwi kasi siya para kunin ang van ng Dad niya. Iyon ang sasakyan namin papuntang Tagaytay.

We are patiently waiting for him infront of the gate. Nakaupo kami dito habang hindi pa rin tapos sa pagbabangayan sina Magne at Vaeden. Nagtataka tuloy ako kung paano nila natagalan ang isa't isa kung gayong magkaklase na sila mula pa Elementary.

Hinimas ko muna ang sentido ko bago magsalita. "Tama na 'yan. Kapag kayo, nagkatuluyan, sige kayo. Diyan pa naman nagsimula ang lolo at lola ko." Natatawa kong sambit. Silang dalawa naman ay biglang humarap sa akin.

"No! Yuck!" Nandidiring sambit ni Magne na may paglayo pa sa katabi niyang si Vaeden.

Ganoon din naman ang ginawa ni Vaeden. "Ayoko sa mukhang ulol."

Kukutusan na sana siya ni Magne nang mapigilan ko siya. Ngayon ay nakahawak ako sa dalawa niyang kamay habang nagpupumiglas siya. Natigil lang siya sa pagpupumiglas nang may biglang magsalita mula sa likuran namin.

"Hi, Marco! Hindi ka pa uuwi, sabay na tayo?"

Napalingon ako sa direksyon niya.

Cygny.

I quickly averted my gaze on Marco na biglang napatayo. Then on cue, his face lit up. With his eyeglass on, I can see his eyes to smile genuine as it could be. And I found my heart sinking painfully.

Wait, why?

"Ah, may pupuntahan kasi kami ng mga kaibigan ko." He gestured his hand on us, I force a smile on her. "First job ko sa Tagaytay as a singer."

Napalingon naman ako kay Magne nang bumulong siya ng "I don't like her." Sinamaan ko siya ng tingin para patahimikin. Ibinaling ko uli ang tingin kina Marco at Cygny.

"Can I join? I want to see you perform again." Masayang sabi ni Cygny na parang nagpapacute pa. Tho, cute na naman talaga siya pero iba ngayon eh, parang sinasadya na niya? May gusto ba siya kay Marco?

"No. Marco, please say no." Bulong muli ni Magne sa akin kaya't sinamaan ko uli siya ng tingin para tumahimik.

Bago sumagot si Marco ay bumaling muna siya sa amin. Para bang humihingi muna sa amin ng kumpirmasyon bago magdesisyon.

Well, wala namang mawawala kung sasang-ayon ako. She is Marco's friend after all. Iyon ang dahilan kung bakit ko itinango ang ulo ko bilang pag-sangayon. Sinundan iyon ni Vaeden. Binangga ko ang balikat ko sa balikat ni Magne nang pasikreto kaya wala na siyang nagawa kundi ang pilit na tumango.

Muling humarap si Marco kay Cygny. "Sure."

Nakarinig ako ng mahinang 'tsk' mula kay Magne. Sakto namang bumisina si Diyes sa harap namin. Lulan siya ng puting van ng kanyang Dad. Tumayo na kami mula sa kinauupuan namin at dali-dali nang lumapit sa kanya.

Si Vaeden ay umupo doon sa passenger's seat samantalang naunang pumasok sina Magne at Cygny sa loob kaya sila ang naging magkatabi. Halata sa expression ng mukha ni Magne ang pagkainis kaya't pinanlakihan ko siya ng mga mata para hindi makita ni Cygny ang nakasalubong na niyang kilay.

This girl is really something.

Ngayon ko lang nakitang maging ganito si Magne, mabait siya sa lahat pero bakit parang bad mood talaga siya kay Cygny? Hindi ko na lang inintindi ang naiisip ko at pumasok na rin sa van, sa likod nila ako pumwesto at ganoon na rin si Marco na kahuli-hulihang pumasok sa loob.

Pinaandar na ni Diyes ang sasakyan at napuno na kami ng katahimikan sa loob. Taliwas ito sa normal na nangyayari kapag magkakasama kami. Lagi kasi kaming maingay pero ngayon ay para kaming mga nakakita ng multo. Siguro, dahil ito kay Cygny. Nakaka-intimidate naman kasi talaga ang presence niya.

Habang binabaybay namin ang daan papuntang Tagaytay ay busy ako sa pagtulala sa daan. Naputol lang ang pagmumuni-muni ko nang ilagay ni Marco ang isang headset niya sa tenga ko kaya't napatingin ako sa kanya. I bit my lip to prevent a smile after seeing his playful smile. I decided to just look away and guess the title of the song that's currently playing on his phone.

Needless to say, I keep a check

She was all bad-bad, nevertheless (yeah)

Callin' it quits now, baby, I'm a wreck (wreck)

Crash at my place, baby, you're a wreck (wreck)

Needless to say, I'm keepin' our check

She was all bad-bad, nevertheless

Callin' it quits now, baby, I'm a wreck

Crash at my place, baby, you're a wreck

Muli akong tumingin sa kanya. "Sunflower?"

Tumango lang naman siya at ngumiti sa akin habang nakakagat labi. This time, I didn't look away-- I smile back.

Thinkin' in a bad way, losin' your grip

Screamin' at my face, baby, don't trip

Someone took a big L, don't know how that felt

Lookin' at you sideways, party on tilt

"Also a fan of Post Malone?" Tanong niya naman sa akin habang nakangiti pa rin.

I just shook my head. "I only know the song because of Spiderman."

He just gave me a pursed lips and nod as if amused. I chose to focus myself to the music and to the view beside me rather than to his lips. s**t.

Ooh-ooh

Some things you just can't refuse

She wanna ride me like a cruise

And I'm not tryna lose

Habang nakikinig ay hindi ko maiwasang humikab. Hindi naman nakakaantok 'yung kanta, baka sadyang napagod lang ako sa activities namin ngayon araw.

"Inaantok ka?" Marco asked while staring at me. I can sense his stare from the corner of my eye.

I shortly reply "Medyo."

Then you're left in the dust

Unless I stuck by ya

You're a sunflower

I think your love would be too much

Nagulat na lang ako nang bigla niyang hawakan ang ulo ko at i-unan ito sa balikat niya. Sa hindi maipaliwanag na dahilan ay biglang tumigil ang mundo ko. Ang tanging nararamdaman ko na lang ay ang muling pagbilis ng t***k ng puso ko. Nagpatuloy lang ako sa pagkurap habang naririnig kong sinasabayan niya ang kanta.

"Or you'll be left in the dust. Unless I stuck by ya. You're the sunflower. You're the sunflower."

Dahil na-blanko na ang isip ko ay nagpasya na lang akong ipikit ang mga mata. Sa buong biyahe ay damang dama kung papaanong dumagundong ang puso ko. Kung papaanong napapangiti ako nang pa-sikreto sa hindi maipaliwanag na dahilan.

***

Nang makarating na kami sa restaurant sa Tagaytay kung saan magtatrabaho si Marco ay naghintay muna kami ng dalawang oras. Alas-singko kasi kami nakarating dito, ang simula ng trabaho naman niya ay alas-siyete. Mabuti na lang talaga at tito ni Magne ang may ari ng restaurant na ito dahil kumain lang kami nang kumain habang naghihintay ng oras.

Katulad ng sinabi ni Magne kanina, totoo ngang masarap ang pagkain dito. Pizza at pasta ang specialty nila at hindi ako nagtataka kung bakit iyon naging best seller dito sa Tagaytay. Sobrang sarap nga naman kasi talaga.

Kung sa pagkain ay pasado ang restaurant na ito, pasado rin ang itsura nito sa labas at sa loob. Sa labas kasi ay mukha itong malaking bahay na may european style. Sa loob naman ay pansin na pansin ang pagka-Italian na ambiance dahil sa mga painting, furniture at iba pang interior design na inilagay dito. All in all, masasabi kong ten out of ten ito.

Ngayong sumapit na ang alas-siyete ay tumayo na si Marco para pumunta na sa stage. Nagsisimula na ring magsidayuhan ang mga tao. Kadalasan sa mga nakikita kong pumapasok ay mga mag-jowa na sa palagay ko ay college students.

Tama ang lugar na napili nila, mageenjoy talaga sila dito kasi may pagkaromantic ang itsura ng restaurant na ito. At saka bilang katulad kong millenial, mageenjoy talaga ako dito. Kwento kasi sa amin ni Magne, hindi lang daw talaga pagkain ang dinadayo dito kundi pati ang performance din. Pagkatapos daw kasing kumanta ng singer ay ang main act na talaga ang pinaka-inaabangan ng mga customers which is 'yung spoken poetry.

May mga hinire ang tito niya na mga tao na magpeperform ng spoken poetry nila. Pwede ding 'yung mismong customers ang magperform kung gugustuhin nila. Minsan pa nga daw ay nagiging pugad ito ng mga broken hearted na customers. Doon nila ibinubuhos sa spoken poetry ang lungkot nila. Bigla tuloy akong naexcite nang malaman 'yon.

Natigil naman ako sa iniisip ko nang magsalita na si Marco. He is still on his uniform. The button of his polo is open wide, revealing his collar bone through his white tank top. Hindi siya nagsuot ngayon ng contact lense, he still looks good with his eyeglass.

Ang gwapo, nakakainis.

"Hello, ako po si Marcovence Baignard Razon, you can call me . . . Marco."

He looks freaking nervous. I can really sense it. That was the reason why when his eyes met mine, I slowly nod at him. Indiretly telling him to just chill and enjoy the night, I saw the corners of his lips to lift.

"I'm the new hired singer and I hope you all enjoy my performances starting tonight. If ever may request kayong song, just drop it on the request box and I'll try to sing it."

"This is the first time na makikita kong magperform uli si Marco after a year. He's actually great in singing. You'll enjoy this." Bulong sa akin ni Cygny.

I just rewarded her a smile. Sa nagdaang ilang oras, unti-unti ko na rin siyang nakakapalagayan ng loob. Okay naman pala siya, eh. Mabait at approacheable siya kaya't hindi ko malaman kung bakit parang ang init ng dugo sa kanya ni Magne.

Lumingon uli ako sa direksyon ni Marco. Now, he is starting to strum his black acoustic guitar. Habang nag-istrum siya ay hindi ko mapigilang mapangiti. He really is gorgeous with his guitar. It's like he is meant for this.

Lalo akong napangiti noong malaman ko na ang kakantahin niya.

Shit. Marco, you are going to be the death of me.

The song that he's about to sing is Comethru by Jeremy Zucker and I'm currently obssessed with that song.

"I might lose my mind. Waking when the sun's down. Riding all these highs. Waiting for the comedown. Walk these streets with me. I'm doing decently.Just glad that I can breathe, yeah."

Napako na ang mga mata ko sa kanya. Nakakainis isiping ang labi ko ay para bang hindi na matigil sa pag-ngiti. Iyong tipong parang nasemento na ito sa pagkaka-ngiti.

"I'm trying to realize. It's alright to not be fine . . . on your own."

Habang patuloy lang ako sa panonood sa kanya ay bigla ko na lang uling naramdaman ang pagbilis ng t***k ng puso ko.

It is now unexpectably knocking against my chest. And call me weird for loving it.

"Now I'm shaking, drinking all this coffee. These last few weeks have been exhausting. I'm lost in my imagination."

Mas lalong bumilis ang pagtibok ng puso ko nang mag-tama na ang mga mata namin. Bagama't naka-salamin siya ay ramdam na ramdam ko pa rin ang lalim ng kanyang pagtitig sa akin.

Tila bang nalulunod ako.

Sa kilig.

Oo, sa kilig.

Nagpatuloy lang siya sa pagkanta habang nakatitig pa rin sa direksyon ko. Ang pakiramdam ko ngayon ay kami lang dalawa ang tao dito sa apat na sulok ng restaurant na ito.

"And there's one thing that I need from you . . ."

Bigla siyang tumigil.

Silence succumbs the place.

Silence gracefully stop my breathing.

Silence warmly hug my heart.

Then, there's Marco's voice.

Ngumiti siya sa akin na nakapagpalabas ng malalim niyang dimples.

"Can you come through?"

And with that, I smile widely as I continue to feel the butterflies on my stomach.

That moment, I know that it was game over for me and my indennial heart.

Finally. Without denying, I secretly admit that I'm now starting to fall for him. Hindi ko na ito maidedeny pa. Hindi ko na talaga mapigilan ang nararamdaman ko para sa kanya. Para bang sasabog na ito sa saya habang patuloy kong pinapanood si Marco.

Yes.

I am falling hard for him.

And I f*****g love it.

×××

Author's Note: Sa mga curious kung sino ang ka-boses ni Marco, check out Kyle Juliano's Youtube Channel.

Anyways, thoughts about this Episode?

Vote and comment, please! You may also tweet it by using the hashtag #ToMakeHimStayAlive or by tagging me (VChesterG)

I will really also appreciate it if you'll share this story sa mga kakilala mo. Thank you! ?