[สายเรียกเข้า]
ฉันที่กำลังทานอาหาร พร้อมกับพูดคุยอย่างมีความสุขกับคอปเปอร์ จู่ ๆ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเรียกเข้าที่วางอยู่ข้าง ๆ ฉันเหลือบไปมองหน้าจอแวบหนึ่งว่าใครโทรมา และมันก็ปรากฏชื่อที่ทำให้ฉันมือสั่นเทา ‘พี่วิทย์’
เพียงฉันเห็นชื่อ...ภาพเหตุการณ์น่าอึดอัดที่ตลาดนัดนั่นก็ย้อนกลับมาในหัวเหมือนหนังม้วนเก่าที่ไม่จะคิดถึงมัน ฉันเม้มปากแน่น ไม่ยอมกดรับสาย ทว่า...เหมือนปลายสายก็ไม่ลดละความพยายามที่จะโทรหาฉัน
“ทำไมไม่รับสายล่ะ” เสียงทุ้มของคอปเปอร์ถามขึ้น เขาเลิกคิ้วมองหน้าจอมือถือฉันสลับกับหน้าฉัน “ใครโทรมา?”
“เฮ้อ...” ฉันถอนหายใจเป็นทางขาวด้วยความหนักใจ ก่อนจะหันไปสบตาเขาตรง ๆ เพราะไม่อยากมีความลับต่อกัน “พี่วิทย์ แฟนเก่าเฮงซวยของพี่เอง คนที่นายเจอที่ตลาดกับเมียใหม่เขาน่ะ”
แววตาคอปเปอร์เปลี่ยนไป มือหนาที่กำลังคีบไก่ย่างวางลงบนจาน พานทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นมาทันที
“แล้วไม่รั
