หลังจากที่ฝ่าวงล้อมออกมาจากกลุ่มเด็กสาวมหาลัยได้ ฉันกับคอปเปอร์ก็เดินไปตามร้านต่าง ๆ เอาจริงนะตอนนี้ฉันสนใจอาหารละลานตาตามร้านอื่น ๆ มากกว่าเขาซะอีก
“หู๊ย...นั่นก็อยากกิน นี่ก็อยากกิน น่ากินเนาะ...” ฉันพูดพลางทำสายตาระยิบระยับ
“ทำเหมือนไม่เคย ออกมาซื้อกินของตลาดนัดอย่างนั้นแหละ” พอเขาพูดแบบนั้น ทำเอาฉันหดหู่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยเดินตลาดนัด...แต่ฉันเดินคนเดียวมาตลอดต่างหาก
“เคยสิ...ทำไมจะไม่เคย...เพียงแต่เดินคนเดียวตลอด”
“ไหนว่าเพิ่งเลิกกับแฟน ไม่เคยมาเดินแบบนี้กับแฟนงั้นเหรอ...”
“เหอะ...ไอ้เวรนั่นเหรอ เอะอะกินแต่อาหารในห้าง ไม่ก็ภัตตาคาร แถมยังเงินพี่ทั้งนั้น โง่จริงฉัน...” ฉันทำหน้าไม่สบอารมณ์
“อืม...ก็โง่จริง ๆ นั่นแหละ” คอปเปอร์พูดออกมาพลางเอามือจับคางทำทีวิเคราะห์จริงจังมากแม่
“ไม่ไว้หน้าพี่หน่อยรึไง เด็กนี่...”
“งั้นแสดงว่า...ที่มาเดินวันนี้ ก็คือครั้งแรกที่เดินตลาดนัดกับผู้ชาย
