ทันทีที่กลับมาถึงห้องทำงาน ฉันก็รีบลงมือจัดการเคลียร์เอกสารอย่างบ้าคลั่ง นิ้วมือรัวคีย์บอร์ดตรวจทานตัวเลขอย่างถี่ถ้วนเหมือนเคย แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือเสร็จเร็วกว่าวันไหน ๆ ปกติต้องใช้เวลาถึงห้าชั่วโมงถึงจะเสร็จกองนี้ แต่ ณ ตอนนี้ฉันใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น
‘พรึ่บ!!!’ ฉันลุกขึ้นเก็บของเข้ากระเป๋าใบเล็กของตัวเอง ก่อนจะเดินออกมา
“มิ้ม...ฉันจัดการเอกสารหมดแล้ว อย่าลืมเอาไปส่งตามแผนกคืนให้ด้วยล่ะ” ฉันหันไปบอกมิ้มที่อยู่หน้าห้องกัน
“อ้าว? แล้วนี่จะรีบไปไหนล่ะ ยังไม่เลิกงานเลยนี่” มิ้มถาม
“พอดี...ฉันมีธุระด่วนกับครอบครัว และก็แจ้งฝ่ายบุคคลไปแล้วว่าของลาสามชั่วโมง” ฉันโกหกไปก่อน เพราะยัยมิ้มชอบซอกแซกเรื่องของฉันเกินไป
“แบบนี้นัดไปเดินตลาดนัดก็พังอีกแล้วดิ...โอเค ๆ รีบไปเถอะครอบครัวน่าจะรออยู่...มั้ง” ฉันเบิกตาถมึงทึงใส่นาง ง้างมือตีแขนนางเบา ๆ แต่ไม่ได้ต่อปากต่อคำอะไรต่อหรอกเพราะเดี๋ยวจ
