ตอนที่พี่เดินมาจีบผม...ผมดีใจจนทำตัวไม่ถูก ใบหน้าของคนที่ผมเคยชอบ ตอนนี้กลับมาปรากฏตรงหน้าราวกับเรื่องที่เคยเป็นแค่ฝัน แต่เพราะกลัวว่าพี่จะมองผมเป็นแค่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง และไม่รู้จุดประสงค์ของพี่ที่เข้าหา ดูจากท่าทีของพี่แล้วทำให้ผมคิดว่าคง...
‘จำกันไม่ได้’
แต่ผมไม่โกรธหรอกนะ เพราะมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว และตอนนั้นผมก็ไม่น่าจดจำ และโตขึ้นมาขนาดนี้แล้ว อืม...จะว่าไงดีผมตอนนี้ต่างจากตอนเด็กไปพอควร
พี่คงคิดว่าทำไมเด็กคนนี้แข้งกร้าว ทำทีเป็นเย็นชา มาดนิ่ง แถมยังแกล้งยั่วโมโหพี่สารพัด ผมยอมรับครับผมน้อยใจ...ที่พี่จำกันไม่ได้ทั้งที่ผมไม่เคยลืมพี่เลยสักนิด ผมอยากให้พี่สนใจผม อยากให้สายตาพี่จ้องมาที่ผมคนเดียวเท่านั้น ในขณะเดียวกัน ผมก็ไม่อยากให้พี่เห็นว่าผม ‘ง่ายเกินไป’
ที่ผมเป็นแบบนี้ บอกได้คำเดียวครับว่า...ผมมันก็แค่ผู้ชายขี้ขลาดคนหนึ่งที่ใช้ความกวนประสาทปกปิดความคลั่งรักที่ล้นอก ก็เท่านั้น
ผ
