831. Gün: Dilek Ağacı
-Geçmiş-
Derin nefes alıp ezberlediğim numarasının üzerine tekrar bastım ama son otuz aramamda olduğu gibi cevap vermedi. Oturmuş, Bora'nın oturduğu apartmanın önünde onu arayıp duruyordum. Şimdiye kadar hiç böyle yapmamıştı. Hep ona ulaşabileceğim kadar yakınındaydım ama şu an bir saniyeliğine de olsa telefonlarımı açmıyordu.
"Ah Asel ah. Umarım yaptığından mutlu değilsindir." Kendi kendime söylenip dolan gözlerimi kuruladım. Bora'nın canının yandığı düşüncesi kalbimin üzerindeki ağırlığa koca bir hançerin saplanmasına neden oluyordu. Hem yaralı, hem de güçsüz hissediyordum.
Kaldırıma oturdum ve tekrardan o tanıdığım numarayı aradım. Bekledim, sinir bozucu sesin bitip Bora'nın telefonumu açmasını bekledim ama olmadı.
"Bora ben dayanamıyorum sanırım." Kendi kendi
