851. Gün: Acıyla Sulanmış Güneş
-Geçmiş-
Çağatay'dan;
Yerdeki taşları tekmeleyerek karanlık sokakta ilerlemeye devam ettim. Şimdiye kadar yaşadığım hiçbir hisse benzemeyen bir his vücudumda geziyordu ve benim tek yapabildiğim ellerim cebimde taş tekmelemekti.
Derin bir nefes alıp başımı gökyüzüne çevirdim. Her şeyi batırdığımı hissediyordum. Onunla arkadaş olarak kalmam gerekiyordu en başından. Sol yanıma saçma bir ağrı girmemesi gerekiyordu, onu güldürmek için her şeyi yapacak gibi olmamalıydım. Ama oldum ve sonuç hiçbir şey.
Telefonumu çıkardım ve Berke'yi aradım. Depresyona girmiş gibiydim ve bu halime bir tane patlatasım geliyordu. Berke benim yerime patlatırdı bana.
Birkaç çalışta açtı. Sesi neşeli geliyordu. "Oo beni aramak yeni mi geldi aklına?"
Evin yolunda ilerlerken derin
