สามีที่ 5
บุตรบุญธรรม
รุ่งเช้า ภายในห้องของซานหลางยังเต็มไปด้วยกลิ่นราคะ เสียงขาเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดยังคงดังต่อเนื่อง ประกอบกับเสียงเนื้อกระทบกัน นั่นเพราะคุณชายสามพอตื่นขึ้นมาก็จับสตรีข้างกายพลิกคว่ำ
“ตับๆ ตับๆ ตับๆ”
“นายน้อย ข้าจะนอนเจ้าคะ”
“ซีดดด...ซีเหนียงคนดี เจ้านอนไปเถอะ ข้าทำของข้าเองได้” กล่าวไปก็กระเด้าเอวเขาออกอย่างเมามัน
ใต้ท้องซีเหนียงมีหมอนรองอยู่สองใบ แม้นางจะรักเขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากให้เขาควบขับต่อเนื่องนานขนาดนี้
“นายน้อย ข้าจุกแล้วก็เจ็บมาก ท่านพอเถอะ”
“ตับๆ ตับๆ ตับๆ”
ได้ยินเสียงอ้อนวอน ซานหลางไม่เพียงไม่สนใจ เขายังแบะแก้มก้นนางออกชมดูรูร่อง มองแท่งเอ็นที่ถูกกลีบบวมแดงดูดกลืน ชมหัวหยักของตนยามถอยออก ก็ดึงพู่เนื้อชมพูของนางปลิ้นตามมา
ตรงหน้ามีเพียงแผ่นหลังที่แดงเป็นจ้ำๆ ผมของนางสยายไปทั่ว เขานั่งทับโคนขานางจากด้านหลัง กระเด้านางถี่ยิบราวกับควบม้า
มองขึ้น
