สามีที่ 13
เลือกหนทาง
ข้างที่นั่งสารถี สวีจื่อฉีสวมหมวกงอบบังแดดมิดชิด ตลอดการเดินทางที่ผ่านมาสามวัน นางความจริงมีโอกาสลงมือนับร้อยครั้ง หากอาศัยข่าวการโยกย้ายเสบียง แจ้งให้ทัพกบฏทราบ คงได้รับความดีความชอบไม่น้อย
แต่นางก็คิดเปลี่ยนใจกลางคัน
“คุณชาย เบื้องหน้ามีทหารม้ากลุ่มหนึ่งขอรับ”
เหิงอี้มองไปสุดลูกตา เขาพลันพบว่าห่างออกไปมีทหารต้าเว่ยขวางทางอยู่หกเจ็ดคน
“พวกท่านใช่คนที่ใต้เท้าเฉิงส่งมาหรือไม่?”
นักรบในชุดเกาะเบาควบม้าพ่วงพีเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นยังเสียงธงปักอักษรซือไว้กลางหลัง เขาแสดงป้ายเหล็กประจำตัวให้คุณชายใหญ่ดู นายของข้าพอเห็นเต็มตาก็รีบโดดจากรถม้าลงไปคำนับแล้วกล่าวว่า
“ท่านขุนพล เราเป็นคนของใต้เท้าเฉิงจริง”
เนื่องจากอยู่ใกล้ สวีจื่อฉีจึงได้ยินคำสนทนา นางแทบจะตบต้นขาตนเองฉาดหนึ่ง คิดในใจข้าเดาไม่ผิดจริงๆ ราชสำนักคิดใช้ทหารอ้อมตลบหลัง เคลื่อนทัพผ่าซีซาน อ้อมขึ้นหนันฝู แล้ว
