ตอน ผัว
คนงามกระแทกตัวลงนั่งที่โต๊ะทำงานในแผนกเดิมด้วยความหงุดหงิดพลุ่งพล่าน สมองของเธอวนเวียนอยู่กับภาพเหตุการณ์ในห้องประธานอย่างสลัดไม่หลุด ทว่าความคิดกลับต้องสะดุดกึก เมื่อเงาร่างของเลขาสาวคนงามเดินตามมาประชิดตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
“คุณเป็นคู่นอนคนใหม่ของแทนเหรอคะ?”
คำถามขวานผ่าซากนั้นทำให้เมต้าสะอึกจนตัวชา คำว่าคู่นอนมันกระแทกใจอย่างจัง แม้มันจะเป็นความจริงทว่ากลับรู้สึกจุกแปลบที่หน้าอกอย่างบอกไม่ถูก
“มันก็ไม่เชิงแบบนั้น” หญิงสาวพยายามข่มความรู้สึกปวดร้าวไว้ลึกที่สุดพลางตอบเลี่ยง ๆ
“งั้นเหรอ ฉันให้ไม่เกินสองอาทิตย์ เดี๋ยวก็โดนเขี่ยทิ้ง” หล่อนเหยียดยิ้มร้ายกาจ ทิ้งคราบเลขาผู้เรียบร้อยที่แสดงต่อหน้าประธานไปจนหมดสิ้น ใบหน้าสวยจิกมองเธอเหมือนนางร้ายในละครหลังข่าว
เจ้าของร่างอวบอัดแค่นหัวเราะออกมาอย่างนึกสมเพช ท่าทางเย่อหยิ่งของคนตรงหน้าไม่ได้ทำให้เธอเกรงกลัวเลยสักนิด
“ขำอะไรยะ!”
