ชู้ที่ 2

1934 Words

สามีที่ 2 ซีเหนียง หลังสามีออกเดินทาง ข้าก็หาโอกาสคุยกับบุตรสาว ความจริงเหลืออีกสองปีกว่านางจะปักปิ่น หากเป็นบุตรหลานผู้ที่พอมีฐานะ ไหนเลยยอมให้เด็กสาวถูกบุรุษกลัดมันบดขยี้ แต่ถ้าเป็นในแวดวงบ่าวไพร่ถือเป็นเรื่องปกติมาก บางคนยังมิทันสิบขวบก็ถูกเจ้านายเปิดบริสุทธิ์แล้ว แม้จะยากยอมรับ แต่ชีวิตของทาสอย่างข้ามีทางเลือกหรือ หากไม่ยินยอมก็มีแต่ถูกทุบตีจนตาย ถึงตอนนั้นแม้แต่ที่กลบฝังก็ยังไม่มี หากแต่เรื่องนี้ข้ามิได้บีบบังคับบุตรสาวแต่อย่างไร นางพอทราบว่าคุณชายสามต้องการตนก็ดีใจ ซีเหนียงกล่าวกับข้าว่า “จริงหรือท่านแม่ นายน้อยต้องการให้ข้าอุ่นเตียงจริงๆ หรือเจ้าคะ” ข้าฟังแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า จะอย่างไรคุณชายสามใบหน้าหล่อเหลา ซีเหนียงแม้ยังไม่เติบโตเต็มสาว แต่เรื่องราวฉันบุรุษสตรีนางรู้มาก มิทราบที่ผ่านมาฝันถึงดุ้นเอ็นบุรุษมากน้อยเท่าใด ที่จริงแล้วนายน้อยของข้ามีนามว่าหลี่ซานหลาง แต่ธรรมเนียมต้าเว่ยบ่าวไพร่ไม่สามารถเรียกนามเจ้านายตรงๆ ได้ ข้าจึงติดปากเรียกเขาว่านายน้อย แม้ยามร่วมรักกันจะเผลอครางชื่อเขาออกมาบ้างก็ตามที… ห้องหนังสือของนายท่านใหญ่ หลังคุยกับบุตรี ข้าก็ตรงมายังห้องหนังสือ นี่เป็นเขตหวงห้ามที่บ่าวไพร่ทั่วไปไม่อาจย่างเท้ามาได้ แต่ข้าถือเป็นข้อยกเว้น เพราะเดือนละครั้งข้าต้องเข้ามาทำความสะอาดที่นี่ นายท่านใหญ่มีนามว่าหลี่เหิง เขาอายุสิบกว่าก็รับช่วงต่อตระกูล ภายใต้การควบคุมกิจการของเขา ไม่กี่ปีสมบัติตระกูลหลี่ก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า ดังนั้นคำพูดของเขาจึงเป็นหนึ่งไม่มีสอง หากนายท่านใหญ่เป็นผู้ออกปาก ไม่ว่าเรื่องใดก็เป็นไปได้ในคฤหาสน์หลังนี้ ดังนั้นข้าจึงมาหาเขายังไงละ “นายท่าน บ่าวขอเข้าไปได้มั้ยเจ้าคะ?” ข้ายืนอยู่หน้าประตู เอ่ยปากขออนุญาต เพราะรู้ว่านายท่านกำลังทำงานอยู่ภายในนั้น “เข้ามาเถอะ หงเหนียง” นายท่านจำเสียงข้าได้ พอเขาเรียกข้าก็ผลักประตูเข้าไปทันที ข้าเดินอ้อมฉากกั้นก็เห็นนายท่านนั่งอยู่ เขาตรวจดูบัญชีเงียบๆ ข้าจึงถือโอกาสยืนอยู่ข้างๆ หยิบแท่งหมึกมาฝนให้ มิได้กล่าวสิ่งที่ต้องการออกมาทันที “มีอะไรเจ้าก็พูดมาเถอะ?” นายท่านเหลือบมองหน้าข้าครู่หนึ่ง กล่าวจบก็ก้มลงไปอ่านบัญชีต่อ ข้าเข้าใจความหมายก็หัวเราะคิก เดินอ้อมไปนวดไหล่ให้เขา แล้วบอกเขาว่านายท่านดีกับข้าที่สุด เพราะข้ารู้ดีหากเขากล่าวแบบนี้ แปลว่าเขาจะยอมให้สิ่งที่ข้าอ้อนขอแน่นอน “นายท่านเจ้าคะ ข้าช่วยปรนนิบัติให้หายเครียดก่อนดีหรือไม่?” ระหว่างบีบนวด ข้าก็กระซิบข้างหูนายท่าน เขาเข้าใจว่าข้าจะทำอะไรก็ตอบกลับว่าเอาสิ แล้วดันเก้าอี้ของตนออกเล็กน้อย เพื่อมีช่องว่างมากพอให้ข้ามุดตัวเขาไปใต้โต๊ะทำงาน กลางหว่างขา แท่งเอ็นของเขาตั้งโด่ขึ้น ข้าเพิ่งจะอมเข้าไปในปากครู่เดียวก็แข็งแล้ว นายท่านเองก็เหมือนจะเสียวมาก เขาใช้สองมือจับผมข้า ดึงบังคับให้ข้าผงกหัวขึ้นๆ ลง ทั้งยังสั่งให้ดูดเลียแบบที่เขาต้องการ “ซีด...เจ้าดูดดีจริงๆ ควงลิ้นหน่อย” “จ๊วบ! แบบนี้ใช้ได้มั้ยเจ้าคะ” ข้าคายลำเอ็นออกมาบางส่วน ใช้ลิ้นหมุนวนชอนไชไปตามหัวหยัก บางครั้งก็แตะรัวๆ ที่รูเล็กๆ ตรงปลาย ฉกราวกับอสรพิษ เรียกเสียงครวญครางของเจ้านาย “หงเหนียง ดูดไข่ด้วย” นายท่านเหมือนจะเสียวมาก เขากดหัวข้าลงไปต่ำกว่าเดิม ข้าได้ยินคำสั่งก็คายหัวถอก เปลี่ยนมาดูดตุ้มดำๆ ทั้งสอง สลับไปมาซ้ายขวา เวลาข้าดูดแล้วคายก็เกิดเสียงดัง ป็อก! ป็อก! ป็อก! นายท่านก็เสียวจนเกร็งนิ้วจิกเล็บลงไปบนหนังหัวข้า สุดท้ายดุ้นแข็งเขาสั่นกระตุกเพราะทนไม่ไหว พ่นของเหลวเต็มหน้าข้าไปหมดเลย “พรวด!” เสียงหอบ แฮก แฮก ดังสลับกับเสียงคราง อู้ววว อู้ววว อู้ววว นายท่านลูบเส้นผมข้าอย่างคะนึงหา สมัยก่อนข้าปรนนิบัติเขาถึงใจแบบนี้ละ แต่หลังจากแต่งสามีก็ไม่ค่อยได้ทำแล้ว อาจจะมีบ้างบางครั้งที่นายท่านนึกถึงกลิ่นเก่าๆ นานๆ ทีจะเรียกข้าให้ไปร่วมหลับนอนพร้อมกับนายหญิงบ้าง แต่นั่นก็เป็นการกระทำอย่างลับๆ โดยที่สามีข้าไม่รู้ ใช่แล้ว! นายท่านมักจะควบขับข้าพร้อมกับภรรยาเอกของตนเอง “อึกๆ เอาบ่าวเลยมั้ยเจ้าคะ” ข้าปาดเช็ดน้ำกามบนใบหน้ามากินอย่างหวงแหน ถามนายท่านว่าจะเอาข้าเลยมั้ย ตัวข้าเองตอนนี้ก็แฉะ อยากถูกนายท่านกระแทกรูจะแย่ เพราะเริ่มคันยิบยิบแล้ว “ไม่ต้อง! วันนี้ข้ายังมีงานต้องทำ ไม่ว่างเล่นกับเจ้า” ข้าได้ยินก็น้อยใจอยู่บ้าง แต่ก็ใช้ปากทำความสะอาดให้นายท่านเช่นปกติ จากนั้นนายท่านถามข้าว่า “เอาอกเอาใจข้าขนาดนี้ หงเหนียงมีความในใจหรือ?” ข้าบ่วนปากด้วยน้ำชาเสร็จก็กล่าวตอบว่า “เจ้าคะ” เลยถือโอกาสที่นายท่านถามบอกเรื่องซีเหนียงว่า บ่าวอยากให้บุตรสาวไปอุ่นเตียงให้คุณชายสาม ข้าเห็นนายท่านนิ่งคิดครู่หนึ่ง เขาเป็นคนฉลาดมาก ดูจากสายตาคงกำลังเรียบเรียงสถานการณ์ นี่ก็ไม่แปลก เพราะซีเหนียงรับใช้มารดาเขาอยู่ การที่จะไปขอสาวใช้ของผู้เป็นแม่ตรงๆ คงต้องผิดใจกันไม่มากก็น้อย “เอาเถอะ เดี๋ยวข้าจะคุยกับฮูหยินผู้เฒ่าเอง เจ้ากลับไปก่อน” ข้าได้ยินก็ยิ้มหน้าบาน แม้จะยังไม่มีคำมั่นสัญญา แต่นายท่านพูดคำไหนคำนั้น ข้าย่อกายคารวะเขาเต็มพิธีเสร็จก็หลบออกจากห้อง เพื่ออาบน้ำชำระกายแล้วจะไปปรนนิบัติท่านผู้เฒ่าต่อ แน่นอน ท่านผู้เฒ่าที่ว่าย่อมเป็นบิดาของนายท่านใหญ่เอง เรือนปีกตะวันตก “พวกเจ้ายืนทำไร หรือไม่มีงานทำ?” ระเบียงส่วนหน้า ข้าพอมาถึงก็พบสาวใช้กลุ่มหนึ่งยืนพูดคุยกัน หลังจากดุด่าไปนิดหน่อย พวกนางก็กลัวมาก ย่อกายคารวะข้ากล่าวว่า “หงมามา พวกเรามีงานเยอะแล้ว ท่านอย่าได้สั่งเพิ่มอีกเลย” สายตาข้าจิกกัดพวกนางอีกเล็กน้อย จากนั้นสั่งให้ทั้งหมดไปที่ห้องซักล้าง นำผ้าปูที่นอนและผ่าห่มที่แห้งแล้วกลับมา ทุกคนบอกว่า เจ้าคะ ไม่นานทั้งหมดก็หายลับไปทางประตูตะวันออก ข้าจึงเดินต่อไปจนถึงห้องหลัก ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ที่ข้าจะมาดูแลนั่นเอง “นายผู้เฒ่ารับประทานอาหารเที่ยงหรือยัง?” “ยังเจ้าคะ หงมามา ห้องครัวกำลังเตรียมอยู่” สาวใช้ในห้องตอบกลับ ข้าชะโงกหน้าไปดูท่านผู้เฒ่าที่เตียงก็พบว่าหลับอยู่ จึงสั่งงานสาวใช้ที่อยู่ในห้องทั้งสี่ บอกว่าหากผ้าปูที่นอนมาถึงจัดการเปลี่ยนให้เรียบร้อย อย่าให้เกิดความผิดพลาด ทั้งหมดรับคำ ข้าจึงตรวจดูฝุ่นผงตามขอบหน้าต่าง เมื่อเห็นว่าสะอาดดีก็เดินออกจากห้อง มิได้รบกวนปลุกท่านผู้เฒ่าให้ตื่นแม้แต่อย่างใด สมัยก่อนตอนข้ายังเล็ก ท่านผู้เฒ่าก็เดินไม่ได้แล้ว ฟังว่าเขาถูกทำร้ายระหว่างขนสินค้า ยิ่งสิบปีมานี้อาการยิ่งทรุดหนัก ถึงกับขยับตัวเองไม่ได้ กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง ข้าเวทนาเขาเหลือเกิน... ออกจากเรือนตะวันตกได้ ข้าก็เดินต่อมายังเรือนที่อยู่ติดกัน นี่เป็นเรือนของนายหญิงผู้เฒ่า มารดาของนายท่านใหญ่ หรือก็คือท่านย่าของคุณชายสาม เจ้านายที่ข้ารับใช้เป็นหลักอยู่ตอนนี้ หากแต่สิ่งที่คาดไม่ถึงพลันเกิดขึ้น ขณะข้าเดินผ่านภูเขาจำลอง กับได้ยินเสียงกระทบกันของหนันเนื้อ ข้าซึ่งลักกินขโมยกินประจำทำไมจะไม่ทราบ นี่มันเป็นเสียงของคนกำลังร่วมรัก แม้จะแผ่วเบามาก แต่หูของข้ายังได้ยิน ในใจก็คิดว่าเป็นผู้ใดหนอช่างกล้า นี่มันกลางวันแสกๆ นะ หากจะเล่นชู้ ทำไมไม่เล่นในเวลากลางคืน! ด้วยความสงสัย ข้าใช้ความชำนาญของพื้นที่ย่องอ้อมไปยังด้านหลัง ตรงไหนหลบมุมได้บ้างข้ารู้หมด ค่อยๆ เข้าใกล้ชู้รักโดยไม่ให้พวกเขารู้ตัว “ตับๆ ตับๆ ตับๆ” “ซอยเร็วๆ ซอยเร็วกว่านี้!” ยิ่งเข้าใกล้เสียงก็ยิ่งดัง ข้าได้ยินแม้กระทั้งเสียงพูดคุยของทั้งสอง แม้ยังไม่เห็นหน้าแต่ก็รู้แล้วว่าเป็นใคร เพราะข้าจำเสียงนางได้ นางก็คือฮูหยินใหญ่ ภรรยาของนายท่านใหญ่นั่นเอง! “ตับๆ ตับๆ ตับๆ” !!! “อู้ยยย นายหญิง ท่านตอดดีจริงๆ ขอรับ” ภายใต้เสียงเล่นชู้ของทั้งสอง ข้าไม่ได้ตกใจอะไร เพียงแต่สงสัยว่าบุรุษเป็นใครกันแน่ ไฉนข้าจำเสียงไม่ได้ “นายหญิง โก่งตูดอีก โก่งอีก กำลังมันเลย โก่งลงอีกขอรับ” !!! “ตับๆ ตับๆ ตับๆ” “เจ้า! ข้าโก่งจนจะคลานอยู่แล้ว รีบๆ แตกซักทีสิ ข้ายังมีเรื่องต้องทำอีก!” เพราะหามุมไม่ได้ ข้าเลยไม่รู้ว่าพวกเขาเอากันท่าไหน แต่ฟังจากเสียงสูดปากของคนทั้งสอง และความคุ้นเคยในการตอบโต้ ข้าก็ทราบได้ว่านี่มิใช่ครั้งแรกที่พวกเขาเอากัน ไม่แน่อาจจะสวมเขาให้นายท่านมานานแล้วก็เป็นได้ “นายหญิง จะแตก ข้าจะแตก!!!” “ตับๆ ตับๆ ตับๆ” “ข้างนอก เอาไปเสร็จข้างนอก!” “ฮู้ววว นายหญิง ไม่ทันแล้ว ไม่ทันแล้ว” จังหวะกระทบกันหนักๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ ข้าคิดว่าตอนนี้พวกเขาคงไม่สนใจว่าจะมีใครมาได้ยินแล้ว ดังนั้นจึงฉวยโอกาสที่คนทั้งสองถึงฝั่งฝัน ชะโงกหน้าออกจากซอกหิน เพื่อชมหน้าชายชู้ผู้นั้นให้ชัดๆ ข้าอยากรู้เหลือเกิน เป็นบ่าวไพร่คนใดโชคดีได้กินเนื้อหงส์นางนี้ ภาพตรงหน้าทำให้ข้าถึงกับแข็งค้าง โชคดีที่พวกเขาพอเสร็จสมก็แหงนหน้าขึ้นครางอูว อูว อูว จึงไม่สังเกตเห็นข้า นายหญิงตอนนี้แทบจะคลานสี่ขา โดยที่มีคนที่ข้าไม่คาดฝันว่าจะเป็นเขา ประกบอยู่ด้านหลังในท่าเหมือนยองย่อ กระตุกสะโพกรัวลำเอ็นเข้าออกโพรงสวาทตรงหน้าถี่ยิบ “คุณชายหนิง! เป็นคุณชายหนิง!” ข้ายกมือปิดปากตกใจ ไม่กล้าชมอยู่นาน ข้าค่อยๆ ถอยอย่างเงียบๆ คุณชายหนิงเป็นสหายสนิทคุณชายรอง หลายปีก่อนทางบ้านเขาตกต่ำ นายหญิงใหญ่จึงรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม นำมาเลี้ยงดูให้เป็นเพื่อนเรียนกับคุณชายรองของคฤหาสน์เรา! ***

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more