"อื้ออ เจ็บบ"
ความเจ็บแปลบเกิดขึ้นตามซอกคอมากมายเมื่อเหม่ยหลีถูกดูดอย่างรุนแรงมากๆ หลายๆ ครั้งอย่างบ้าคลั่งโดยเอเดน ผู้ชายวัย 40 ปีที่ยังทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจ
เขาผละจากคอก็มาประกบปาก ผละจากปากก็มาดูดคอต่อ วันนี้ดูเขาอารมณ์บูดๆ เหม่ยหลีรู้สึกว่ามันเยอะไปแล้วถึงแม้ว่าจะเคลิ้มแต่ถ้าปล่อยไปแบบนี้คอเธอคงแดงจนไม่มีที่ว่างให้แดงอีกแน่ๆ
"นี่ปล่อยก่อนค่ะ คุณเป็นอะไรของคุณ" เหม่ยหลีพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น และไม่พยายามกวนให้เขาอารมณ์บูดมากกว่าเก่า
"ก็ดูดไว้เผื่อมีใครอยากมาทับรอยจะได้ไม่กล้า" เขาผละออกจากคอเธอแล้วมาพูดหน้าตาย ท่าทางสบายๆ ชวนโมโห
"เป็นเด็กน้อยหรือไงห๊ะ" เธอถามขึ้นมาแบบไม่สบอารมณ์หมอนี่เริ่มเอาแต่ใจมากเกินไปแล้ว
"ไม่รู้แหละ ของของฉัน" ฉันไม่อยากให้นอกลู่นอกทาง เขาพูดเสียงเข้มและแววตาดุดัน
"ใครเป็นของของคุณ เพ้อเจ้อ "หมอสาวแอบรู้สึกดีกับคำพูดของเขานิดหน่อย แค่นิดหน่อยนะ
"ให้สาธิตม
