ตอนที่ 7
หรือเธอไม่ชอบคนแก่
06.30 น.
เสียงนาฬิกาปลุกแผดจ้าดังลั่นห้องนอนที่ยังคงอบอวลไปด้วยร่องรอยของบทเพลงรักเมื่อคืน แพรวาเอื้อมมือไปหมายจะปิดมันตามความเคยชิน ทว่ากลับต้องชะงักเมื่อรู้สึกถึงวงแขนแกร่งที่พาดกอดเกี่ยวเอวเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ยิ่งเธอพยายามเอี้ยวตัว พละกำลังมหาศาลจากคนข้างหลังก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น
“อื้อ...”
คนตัวเล็กครางประท้วงในลำคอเบา ๆ พลางกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับแสง มองหาต้นตอของสิ่งที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้ และแน่นอน... คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพรานล่าเนื้อ ที่เพิ่งจะยอมปล่อยเธอให้นอนพักเมื่อตอนเกือบตีสาม
“พี่แฟรงค์... ตื่นค่ะ นาฬิกาปลุกเสียงดังขนาดนี้พี่ยังไม่ตื่นอีกเหรอ”
เธอเอ่ยปลุกเสียงกระเส่าพลางออกแรงดันร่างกำยำออกเพื่อไปปิดนาฬิกาเจ้าปัญหาที่ส่งเสียงแสบแก้วหูไม่หยุด
“อืม... เช้าอยู่เลย ขอนอนต่ออีกนิดนะครับ วันนี้วันเสาร์ด้วย”
น้ำเสียงงัวเงียแสนเซ็กซี่ที่ตอบกลับมา พ
