ตอน ประธานโรคจิต
“ไม่ไหวแล้ว...”
เสียงทุ้มต่ำพึมพำหลุดออกมาจากริมฝีปากที่ขบเม้มไว้จนห้อเลือด ทำให้หญิงสาวทั้งสามคนที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ถึงกับชะงักและหันมองเขาเป็นตาเดียว สายตาเคลือบแคลงที่จับจ้องมาบวกกับการจู่โจมอย่างหนักหน่วงจากอุ้งปากนุ่มเบื้องล่าง ทำให้แทนคุณรู้สึกมวนท้องน้อยไปหมด ความตื่นเต้นที่กลัวความลับจะแตกถาโถมเข้าใส่จนสติกระเจิดกระเจิง
ชายหนุ่มจิกปลายนิ้วลงบนขอบไม้ ก่อนจะกดฝ่ามือลงบนศีรษะของหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง บังคับให้เธอรองรับความปรารถนาที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด เพียงไม่กี่จังหวะเขาก็ปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนออกมาทันควัน ร่างแกร่งกระตุกเกร็งอยู่ครู่ใหญ่ด้วยความซ่านกระสันที่ท่วมท้น มือหนาที่กดหัวเมต้าไว้ยังคงไม่ยอมปล่อย เขาบังคับให้เธอกลืนกินทุกหยาดหยดของเขาลงไปจนหมดสิ้น
“อะไรไม่ไหวคะคุณแทน?” สามสาวประสานเสียงถามด้วยความสงสัย
แทนคุณที่บัดนี้กลับมาอยู่ในสภาวะผ่อน
