“โคตรดี”
เอเดนทิ้งตัวลงนอนบนเตียงคนไข้แล้วดึงเหม่ยหลีที่ยังตัวกระตุกไม่หายขึ้นมากอดเบาๆ หมอสาวได้สติแล้วจากเมื่อกี้ที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับลีลารักที่ต้านไม่อยู่ของผู้ชายวัยกลางคนนี้
“นี่ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” เอเดนมองหน้าเหม่ยหลีที่ทำหน้ากึ่งรับกึ่งสู้
“เปล่าค่ะ หมอจะกลับบ้านแล้ว”
เธอเหยียดตัวเองลุกขึ้นด้วยท่าทีเหนื่อยอ่อน ทางรักคับแคบยังปวดแปลบๆ และมีน้ำฉ่ำเยิ้มออกมา ไม่รู้น้ำใครเป็นน้ำใครปนไปหมด หมอสาวเข้าไปทำความสะอาดตัวเองในห้องน้ำแล้วออกมาเตรียมตัวกลับบ้าน
ถ้าพูดถึงความรู้สึก ตอนนี้เธอก็คงรู้สึกผิดนิดหน่อยที่ปล่อยอารมณ์ไปแบบนั้น แต่เธอก็อายุขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่คิดมากเรื่องแบบนี้ก็ดี โลกหมุนไปยุคไหนแล้วไม่มีใครมานั่งเสียดายพรหมจรรย์หรอก
แต่หารู้มั้ยว่าเธอกำลังทำให้คนตัวใหญ่ติดใจเข้าขั้นลุ่มหลง ถึงแม้จะมีการเอาสาวพรหมจรรย์มาให้อยู่บ่อยๆ แต่มันก็เด็ก 14-15 มันไม่ได้เนื้อนมไข่เท่ายัยนี่
