บทที่ 7
จำให้ได้ว่าใครเป็นผัวเธอ
เช้าวันนี้กรกนกมาเรียนตามปกติด้วยสภาพที่ฝืนสังขารตัวเองอย่างถึงที่สุด หลังจากที่ราเชน ขับรถไปส่งเธอที่หน้าปากซอยตั้งแต่เช้ามืด หญิงสาวต้องรีบกลับไปจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อให้ทันคาบเรียนแรก
แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอสูรร้ายในคราบอาจารย์หนุ่มจะคึกคักได้ถึงเพียงนั้น ตลอดทั้งคืนเขาแทบไม่ปล่อยให้เธอได้พักผ่อน จนตอนนี้ร่างกายสั่นสะท้านไปหมดทุกสัดส่วน โดยเฉพาะ ช่องทางรัก ที่ยังคงรู้สึกเสียดสีและบวมช้ำอยู่นิดๆ ยามขยับก้าวเดิน
“มึง... เมื่อคืนแอบไปไหนมา? ดีนะที่กูไหวตัวทันตอนแม่มึงโทรมาหา กูเลยบอกแกไปว่ามึงหลับไปแล้ว”
เจน เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวเอ่ยทักขึ้นทันทีที่เจอหน้า กรกนกถึงกับสะดุ้งโหยง เธอเกือบลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อคืนมัวแต่พัวพันอยู่กับบทรักอันเร่าร้อนของราเชนจนไม่ได้นัดแนะกับเพื่อนให้ดี ดีที่เจนหัวไวพอจะรับมุกได้ทันอย่างน่าเหลือเชื่อ
“เออ ขอบใจมึง
