ตอนที่3 อาจารย์ขา...

1171 Words

บทที่ 3 ระหว่างติดไฟแดง NC20+ “กรกนก...” เสียงทุ้มของราเชนเอ่ยเรียกหญิงสาวขณะที่เขากำลังบังคับพวงมาลัยรถยุโรปคันหรูมุ่งหน้าไปยังคอนโดส่วนตัว กรกนก นั่งใจสั่นระรัวอยู่ข้างกาย เธอตั้งคำถามกับตัวเองในใจว่านี่เธอกำลังถ่อตามเขามาหน้าด้านๆ แบบนี้จริงๆ หรือ? แต่เมื่อมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอันตรายนั่น เธอก็พบว่าตัวเองต้านทานเสน่ห์ของเขาไม่ไหวจริงๆ ทั้งรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ ลำเอ็นยักษ์ที่เคยเห็นผ่านตา หรือแม้แต่รสสัมผัสจากปลายนิ้วที่เพิ่งปรนเปรอเธอไป ทุกอย่างมันดีจนเธออยากจะครอบครองเขาใจจะขาด “เรียกหนูว่า... ก้าวสิคะ” ความใจกล้าหน้าด้านสั่งให้เธอเอ่ยออกไปแบบนั้น หญิงสาวพยายามสลัดภาพนางฟ้าและซาตานที่กำลังตีกันในหัวทิ้งไป เพราะในตอนนี้ความต้องการมันพุ่งสูงจนเกินเยียวยา แค่เพียงได้ยินเสียงและมองหน้าเขา ร่องสวาท ของเธอก็กลับมาฉ่ำแฉะอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ “ก้าว... หนูใช้ปากเป็นไหมคะ?” จู่ๆ ราเชนก็โพล่งถามขึ้นมาขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนถนน “ไม่ค่ะ... ไม่เคย” เธอตอบกลับอย่างเอียงอายพลางก้มหน้าลงต่ำ “อมให้อาจารย์หน่อยได้ไหมคะ ตอนนี้ต้องการไม่ไหวแล้ว... สงสัยจะไปไม่ถึงคอนโดแน่ๆ ลำเอ็นมันปวดจนจะปริหมดแล้วค่ะ” ราเชนทำเสียงกระเส่าเย้ายวนพลางตีหน้าทรมานจนหญิงสาวใจหล่นวูบ เพียงแค่คำพูดของเขาเธอก็รู้สึกวาบหวามไปทั้งตัว “ต้องทำยังไงบ้างคะ?” กรกนกถามด้วยความไร้เดียงสาพลางช้อนสายตาอ้อนวอนมองเขา “ก่อนอื่น... งัดมันออกมาก่อนค่ะ” หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย เธอเอื้อมมือที่สั่นเทาไปปลดซิปกางเกงสแล็คของเขาออก ก่อนจะค่อยๆ งัดแก่นกายใหญ่ยักษ์นั่นออกมาอย่างช้าๆ พระเจ้า! ของจริงมันใหญ่กว่าที่มองเห็นจากระยะไกลมากนัก ลำเอ็นเขื่องที่มีน้ำปริ่มออกมาตรงส่วนหัวบ่งบอกว่าชายหนุ่มกำลังอารมณ์ค้างเติ่งขนาดไหน “นั่นแหละค่ะ... แล้วค่อยๆ ครอบปากลงไปนะเด็กดี” ริมฝีปากนุ่มของกรกนกค่อยๆ ทาบทับลงบนส่วนยอดอย่างกล้าๆ กลัวๆ รสชาติแปลกใหม่และกลิ่นกายชายที่บรรยายไม่ถูกทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ แต่เมื่อนึกได้ว่าก่อนหน้านี้เขาเพิ่งผ่านศึกกับคนอื่นมาและคงมีการป้องกันอย่างดี เธอจึงตัดสินใจครอบปากลงไปจนลึกถึงเพดาน “อ่าาส์... ซี๊ดดส์ เสียวมากเด็กดี ทำต่อไปนะ... ระวังฟันด้วยค่ะ” เมื่อเริ่มคุ้นชิน หญิงสาวก็เริ่มหลงใหลไปกับท่อนเอ็นหนาที่มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาตามความแข็งขืน เสียงครางกระหึ่มของราเชนช่างชวนสยิวจนเธอรู้สึกคันยิกๆ ไปที่ ใจกลางความสาว จนแทบจะทนไม่ไหว “อ็อก... อ็อก... อื้มม!” ราเชนคุมตัวเองไม่อยู่ เขาเอื้อมมือมาล็อกท้ายทอยของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะกดศีรษะเธอลงเน้นๆ อย่างรุนแรงจนร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบที่กำลังปะทุ! “อ่าาส์... เสียวมากก้าว ดูดหัวด้วย ดูดแรงๆ” ราเชนครางระงมด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน อาจเป็นเพราะบรรยากาศนอกสถานที่หรือความสดใหม่ของหญิงสาวตรงหน้า ที่ทำให้เขาเสียวซ่านจนหน้าตาเหยเก สองมือหนาขยุ้มกลุ่มผมของหญิงสาวไว้แน่นพลางสูดปากครางไม่หยุด เสียงนั้นกระตุ้นความวาบหวามในตัว กรกนก จนเธอแทบจะคุมสติไม่อยู่ หญิงสาวเริ่มเร่งจังหวะมือสาวรูดแก่นกายใหญ่ให้เขาอย่างรวดเร็ว ปลายลิ้นเล็กตวัดเลียขึ้นลงตามความยาวพลางดูดดึงลูกระนาดทั้งสองใบของเขาอย่างเพลิดเพลินราวกับกำลังลิ้มรสไอศกรีมแท่งโปรด ไม่น่าเชื่อเลยว่าการปรนเปรอให้ผู้ชายด้วยปากจะทำให้เธอรู้สึกรัญจวนใจได้ขนาดนี้ ในขณะที่ปากยังทำงานไม่หยุด มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของกรกนกก็เผลอไผลขึ้นไปขยำบีบเฟ้นเต้าเนื้อของตัวเองผ่านเสื้อนักศึกษา ท่าทางเย้ายวนนั้นทำให้ราเชนพึงใจจนเก็บอาการไม่อยู่ “ต้องการเหมือนกันเหรอก้าว... น่ารักจัง อ่าา ปากก็โคตรนุ่ม” ชายหนุ่มพร่ำเพ้อออกมาด้วยความลุ่มหลง แม้หญิงสาวจะอยากโต้ตอบแต่ก็ทำไม่ได้เพราะปากยังคงครอบครองความแข็งขืนนั้นไว้ น้ำรักใสปริ่มออกมาจากส่วนหัวไม่ขาดสายตามแรงอารมณ์ที่จวนเจียนจะระเบิด หนทางสู่คอนโดดูจะยาวไกลเกินรอเมื่อรถติดสัญญาณไฟแดง ราเชนไม่รอช้า เขาเข้าเบรกมือแล้วล็อกท้ายทอยหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะโยกสะโพกสอบสวนขึ้นหาโพรงปากนุ่มอย่างบ้าคลั่ง บ๊วบ... บ๊วบ... อ็อก! อ็อก! เสียงลามกชื้นแฉะดังสะท้อนอยู่ในรถสลับกับเสียงสะโพกหนาที่เด้งรับเข้าหาใบหน้าของหญิงสาวอย่างหนักหน่วง ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! พั่บ! พั่บ! พั่บ! “จะแตกแล้วก้าว จะแตกแล้ว...!” กรกนกน้ำตาเล็ดเมื่อชายหนุ่มกระแทกสวนขึ้นมาไม่ยั้ง ยิ่งสัมผัสได้ว่าส่วนหัวของเขานั้นขยายใหญ่จนเต็มช่องปากเธอก็ยิ่งใจสั่น “อีกนิดหนึ่งเด็กดี... ดูดหัวแรงๆ ครับ ซี๊ดส์!” พรวด!! สายธารอุ่นร้อนพุ่งทะลักออกมาเต็มโพรงปากของหญิงสาว ราเชนสูดปากครางเสียงหลงอยู่กลางสี่แยกไฟแดงอย่างลืมตัว กรกนกพยายามกลืนกินรสชาติแปลกใหม่ที่คาวจัดนั้นลงไปตามที่เคยเห็นในสื่อลามก แม้รสชาติจะไม่อร่อยนักแต่ความรู้สึกที่ถูกเขากดหัวค้างไว้แบบนั้น กลับทำให้ ใจกลางความสาว ของเธอฉ่ำแฉะจนเปียกโชกไปหมด “เก่งมากค่ะเด็กดี ครั้งแรกหนูทำได้ดีมากเลย” ราเชนชมด้วยแววตาหวานเยิ้มขณะมองดูหญิงสาวจัดแจงยัดแก่นกายของเขากลับเข้าที่เดิม แต่พอมองเห็นสีหน้าทรมานและความกระสับกระส่ายของกรกนก เขาก็พอจะเดาออกว่าเธอกำลังรู้สึกอย่างไร “ต้องการอยู่ใช่ไหมก้าว?” เขาถามจี้จุดทำเอาคนฟังสะดุ้ง “อาจารย์ชอบพูดจาน่าเกลียด!” กรกนกพยายามซ่อนความอายด้วยการโยนความผิดให้เขา ทั้งที่ความจริงเธอกระสันจนทนไม่ไหวแล้ว “ถ้าอยาก... ก็ช่วยตัวเองสิคะ อีกนานนะกว่าจะถึงคอนโด” คำแนะนำที่ไร้ยางอายของราเชนทำเอาหญิงสาวแทบไม่เชื่อหู แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธความจริงได้ว่าตอนนี้กางเกงในของเธอมันชุ่มโชกจนอึดอัดไปหมด “อะ... อาจารย์ หนูอายค่ะ” เธออ้อมแอ้มตอบเสียงแผ่ว “ไม่ต้องอายค่ะ... ถอดกางเกงในออก แล้วแหกขาขึ้นมาเหยียบบนเบาะทั้งสองข้างนะคะ อย่าลืมถอดรองเท้าด้วยล่ะ” ***

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more