แฟนเด็กสุดแซ่บของประธานเย็นชา

ทวงคืน กกน.

หลังจากเคลียร์งานเสร็จเรียบร้อย เวลาก็ล่วงเลยมาถึงหนึ่งทุ่มพอดี ตะวันเก็บเอกสารสำคัญเข้าไปในลิ้นชัก แล้วเงยหน้าขึ้นมองหลานสาวคนสวย สาวน้อยกำลังนอนหลับสนิทอยู่บนโซฟา

ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะอดทนรอเขาได้ ตั้งแต่บ่ายสามโมงจนถึงตอนนี้ ปกติแค่ห้านาทีแพรวาก็โวยวายทำเป็นเรื่องใหญ่โตแล้ว นี่คงเพราะเธอโตแล้วจริงๆ จึงมีเหตุผลและความอดทนมากขึ้น แต่เรื่องความแก่นเซี้ยวและก๋ากั่นคงแก้ไม่หาย

ตะวันยืนจ้องหน้าสาวน้อยที่กำลังหลับตาพริ้ม แล้วเขาก็เผลอยิ้มออกมา ในนาทีนั้นเขาก็รู้ตัวทันทีว่ากำลังหลงเสน่ห์แม่สาวนักยั่วเข้าให้แล้ว ชายหนุ่มไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มคิดเกินเลย และมีใจให้กับหลานสาวคนสวย

แต่ก็รู้ตัวดีว่ามันคงเป็นไปได้ยาก หากจะคบกันอย่างจริงจัง แล้วเขาก็พลันนึกบางอย่างได้ ชายหนุ่มเดินกลับที่โต๊ะทำงาน และกดสายโทรออกหาชลธี

ตะวันต้องโทรไปบอกให้เพื่อนรัก เก็บเรื่องที่ได้เห็นในวันนี้เป็นความลับ ถึงแม้จะแน่ใจว่าเพื่อนรักจะไม่ปากโป้ง เอาเรื่องที่เห็นวันนี้ไปบอกใคร แต่ก็อยากโทรไปย้ำอีกที

ไม่กี่วินาทีชลธีก็กดรับสายพร้อมเสียงหอบหายใจ ท่าทางคงกำลังทำเรื่องอย่างว่าอยู่

“ฉันมีเรื่องจะขอร้อง”

“เออรู้แล้ว ไม่ขอร้องก็ไม่พูดหรอก นายก็รู้ว่าฉันไม่มีทางหักหลังทรยศนาย” ปลายสายพูดเสียงเบาลง

“แต่ฉันอยากเตือนนายนะเพื่อน ถ้าท่านพิภพรู้เรื่องนี้เข้า นายจะเดือดร้อน ร้ายแรงที่สุดอาจตายได้เลยนะเว้ย”

“ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่” เขาตอบเสียงเรียบ เพราะไม่ใช่คนดื้อรั้นและเจียมตัวเองเสมอ ดังนั้นจึงไม่เคยคิดจะหมายปองดอกฟ้าที่อยู่สูง แต่หากเธอโน้มลงมาหาเองเล่า เขาควรทำอย่างไร

“ตะวัน นายชอบคุณหนูแพรวาเหรอวะ” ชลธีถามออกมาตรงๆ ทำให้เพื่อนรักถึงกับนิ่งอึ้ง และไม่ยอมตอบคำถามนั้น

“จริงดิว่ะ” ชลธีพูดเสียงดังขึ้นน้ำเสียงเขาค่อนข้างตื่นเต้นกึ่งตกใจ

“ไม่รู้สิ ฉันอาจไม่ได้กลัวตายขนาดนั้นมั้ง” เขาหยักไหล่ แล้วเดินไปหยุดยืนที่ผนังกระจกด้านหลังโต๊ะทำงาน มองลงไปด้านล่าง

แสงไฟยามค่ำคืนจากตึกร้านค้า และรถยนต์บนท้องถนนกำลังวุ่นวาย เช่นเดียวกับจิตใจของเขา

“แล้วไม่ต้องห่วงนะ ฉันบอกคุณนาตาลีไว้แล้ว ว่าไม่ให้บอกเรื่องนี้กับใคร เลขานายแมร่งเอวโคตรดีเลยว่ะ”

“เอากันแล้วสิ”

“บนรถคันใหม่สดๆ เมื่อกี้เลยโว้ย โคตรเด็ด” ชลธีพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจ และจงใจอยากอวดปลายสาย

“นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ชอบคุณนาตาลี ถ้ามาขอคืนทีหลังฉันไม่คืนให้แล้วนะโว้ย”

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ชอบ แล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้นแหละ แค่นี้นะ” พูดจบตะวันก็กดวางสาย พอหมุนตัวกลับมาก็เห็นว่าหลานสาวคนสวย กำลังนั่งจ้องเขม็งมาที่เขา

“ตื่นนานแล้วเหรอ” เขาถามเพราะอยากรู้ว่าเธอได้ยินที่เขาคุยโทรศัพท์ ไปมากน้อยแค่ไหน

“ก็ทันได้ยินที่คุณอาพูดว่าไม่ได้ชอบ ไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น” แม้จะตื่นมาแล้วยังงัวเงียอยู่ แต่ก็ได้ยินชัดเจนเต็มสองรูหูว่าเขาปฏิเสธชัดเจน สาวน้อยลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าบึ้งตึง รู้สึกหงุดหงิดและไม่ชอบใจที่ได้ยินเขาพูดประโยคนั้น

แพรวาคว้ากระเป๋าขึ้นจากโต๊ะ โดยไม่ยอมมองหน้าคุณอาตะวัน

ชายหนุ่มกำลังยืนทำหน้างง เพราะไม่รู้ว่าสาวน้อยไม่พอใจหรือเป็นอะไรไปอีก

“จะออกไปเลยเหรอ” ตะวันเดินเข้าไปหาสาวน้อย ที่ตอนนี้ทำหน้าหงิกงอไม่พอใจกับอะไรสักอย่าง

“เป็นอะไรครับคนดี ฮึ” เขาก้มลงกระซิบ แล้วแตะริมฝีปากลงไปตามลำคอระหง แต่โดนมือบางผลักออกอย่างไม่ไยดี

“หนูไม่มีอารมณ์ค่ะ” แพรวาพูดเสียงห้วนไม่มีเยื่อใย แล้วสะบัดหน้าเดินออกมาจากห้องทำงานของประธานบริษัท

กระโปรงพลีทสั้นสะบัดปลิวตามจังหวะการหมุนตัว ลมวูบเข้าไปข้างใน ทำให้รู้สึกเย็นวาบที่ก้น ช่วงล่างของสาวน้อยโล่งๆกว่าปกติ และเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า คุณอาตะวันยังไม่ได้คืนกางเกงในให้ แต่ก็ไม่อยากหันไปพูดด้วยแล้ว

แพรวาเดินไปกดลิฟต์ โดยไม่รอว่าอีกฝ่ายจะเดินตามมามั้ย กว่าลิฟต์จะมาถึงชั้นที่เธออยู่ คุณอาตะวันก็เดินมาทันพอดี

“โมโหหิวเหรอ” ตะวันถามเมื่อก้าวเข้ามาในลิฟต์ แต่หลานสาวคนสวยก็ไม่ยอมตอบหรือสบตาด้วย ชายหนุ่มจึงยิ้มที่มุมปาก รู้สึกว่าวันนี้เธองอนแล้วน่ารักกว่าทุกครั้ง

“โมโหคุณอานั่นแหละค่ะ” แพรวาตอบโดยที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ปุ่มกดลิฟต์

“ไม่ชอบไม่อยากได้ยิน ไม่ต้องพูดแบบนั้นอีกได้มั้ยคะ” พูดแล้วก็รู้สึกเจ็บที่หัวใจ ขอบตาร้อนผ่าวและเหมือนมีก้อนแข็งๆจุกที่คอ อยากจะร้องไห้ออกมา แต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้

“ขอ ของหนูคืนด้วยค่ะ” เธอทวงพร้อมกับแบมือออกไปหาคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่กลับถูกดึงตัวเข้าไปจนร่างบางแนบชิดกับเขาแทน

“ของอะไร” ตะวันทำเป็นไขสือทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าสาวน้อยหมายถึงอะไร เขายิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนเสือร้ายที่เตรียมจะขย้ำเหยื่อ

ชายหนุ่มเลื่อนมือลงไปลูบขาอ่อนของสาวน้อย ลูบขึ้นมาถึงก้นทำให้กระโปรงเลิกขึ้นสูง

แพรวารีบปัดมือเขาออกทันที ด้วยความไม่พอใจ แล้วหันไปตวาดทำตาเขียวใส่

“คุณอาเอากางเกงในหนูคืนมาค่ะ!” เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา

“ถ้าอยากได้คืนก็ล้วงเข้าไปเอาเองสิ” ตะวันก้มลงมองเป้ากางเกงตัวเอง แล้วอมยิ้มก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกฝ่ายด้วยแววตากรุ้มกริ่ม รู้สึกสนุกที่ได้แกล้งแหย่หลานสาวคนสวยเล่น

แก้มของสาวน้อยแดงขึ้นมาอย่างชัดเจน แล้วตอนนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกที่ชั้นลานจอดรถ

แพรวารีบก้าวออกจากลิฟต์ เดินไปยังลานจอดรถ โดยที่ยังไม่รู้ว่ารถของเขาจอดอยู่ที่ไหน สาวน้อยรู้สึกว่ากำลังถูกปั่นหัวเล่น ตกลงว่าคุณอาตะวันรู้สึกยังไงกับเธอกันแน่ ไม่ได้ชอบอย่างที่พูด แต่การที่ชอบมาใกล้ชิดสัมผัสเนื้อตัว และทำเกินเลยกับเธอบ่อยๆ นี่มันยังไงกัน

“แพรวาจะเดินไปไหน รถอาจอดอยู่นี่” ตะวันตะโกนเรียกหลานสาวคนสวยที่กำลังเดินใจลอย แล้วชายหนุ่มก็หัวเราะออกมาเบาๆ

เมื่อเข้ามานั่งในรถแล้วเขาก็ไม่ยอมขับออกไปเสียที ทำให้สาวน้อยต้องหันมามองคนขับด้วยความสงสัย

ตะวันหันมายิ้ม แล้วโน้มตัวเข้ามาใก้ลหลานสาวคนสวย

“อาคุยโทรศัพท์กับไอ้ธี มันถามอาว่าชอบคุณนาตาลีรึเปล่า อาเลยตอบว่าไม่ชอบและไม่ได้เป็นอะไรกัน” คุณอาตะวันรีบอธิบาย เพราะไม่อยากให้สาวน้อยเข้าใจผิด แล้วงอนทำหน้างิกใส่เขาอีกต่อไป

“เลิกทำหน้าบูดเป็นตูดได้แล้ว”

“คุณอาไม่ได้ชอบคุณนาตาลี เหรอคะ หนูคิดว่าคุณอาพูดถึงหนูซะอีก” แพรวายิ้มออกมาอย่างโล่งอก เมื่อรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด และดีใจที่คุณอาตะวันไม่ได้ชอบคุณเลขาหุ่นเอ๊กซ์

“ขอโทษนะคะ” เธอยิ้มหวานกว่าเดิม

“เด็กขี้งอน” ตะวันยกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ พลางสบตาคู่สวย แล้วค่อยๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปใก้ลอีก ก่อนจะจูบหน้าผากและแก้มเนียนเบาๆ แล้วไล้ลิมฝีปากไปที่ขมับ เขากำลังปลุกเร้าทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น

“ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของอาสิ” ไม่พูดเปล่าเขาเลื่อนมือไปจับมือบาง ให้ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง แล้วมือซุกซนของเธอก็สัมผัสเข้ากับส่วนที่กำลังแข็งตัว

“เจอรึยัง” เขาถามเสียงนุ่ม แล้วค่อยจูบลงมาที่คอ วนขึ้นมาที่คางและปากเรียวบางสีชมพูอ่อน มืออีกข้างที่ว่างก็ลูบไล้ขาอ่อน ถกกระโปรงขึ้น ส่วนนั้นของเธอกำลังเปลือยอยู่

นิ้วเขาสัมผัสกับร่องเล็กๆ แล้วกดสอดนิ้วเข้าไป ข้างในของเธอร้อนและแน่นคับนิ้วเขา และเมื่อเริ่มขยับกระแทกนิ้วเข้าไป ข้างในก็บีบรัด และสะโพกเธอก็เกร็งขึ้นมาทันที

นิ้วเขาลื่นแฉะ สาวน้อยช่างไวต่อการเล้าโลมจริงๆ

ทว่าไม่ใช่เขาฝ่ายเดียวที่กำลังรุกเร้าเธออยู่ เพราะมือบางค่อยๆ ลูบถูกที่เป้ากางเกงจนมันแข็งสู้กับมือของสาวน้อย

ตอนนี้แพรวาไม่อยากได้กางเกงในคืนแล้ว เธอไม่อยากใส่มันเลยด้วยซ้ำ!

“คุณอาขาา” สาวน้อยถอนริมฝีปากออก แล้วพูดเสียงออดอ้อนเหมือนลูกแมว

“หืมว่าไง จะเอาอะไรครับคนดี”

“อยากให้คุณอากินหนูจังเลยค่ะ”

“ในนี้เหรอ ไม่ได้หรอก เดี๋ยวมีคนมาเห็น” ตะวันตอบปฏิเสธเสียงนุ่ม เพราะลานจอดรถมีทั้งกล้องวงจรปิด และยามคอยเดินตรวจตราอยู่แถวนี้อีก เขาไม่อยากเสี่ยงที่จะโดนจับได้และทำเธอเสียชื่อเสียง

“แต่เดี๋ยวอาจะทำให้เราเสร็จเองนะครับคนดี” ชายหนุ่มกระแทกนิ้วถี่และแรงขึ้น

“อึก…อ๊าา คุณอาค่ะ ไม่ไหวแล้วค่ะ” แพรววาเสียวจนร้องครางออกมา ลมหายใจถี่กระชัน แล้วตรงส่วนนั้นก็ขมิบเม้มสะโพกบิดด้วยความทรมาน

ไม่นานสาวน้อยก็รู้สึกว่ามีบางอย่างถูกปลดปล่อยไหลออกมา มันทำให้หัวเธอหัวโล่งไปหมด และรู้สึกมีความสุขเหลือเกิน