ตะวันทำงานตลอดทั้งสัปดาห์โดยไม่เว้นแม้วันหยุด จู่ๆเขาก็เกิดรู้สึกเบื่อหน่าย รู้สึกว่าชีวิตมันหม่นหมองเหมือนขาดสีสันบางอย่างไป เป็นอารมณ์ที่เขาเองก็ไม่คุ้นเคยนัก และชายหนุ่มก็รู้ตัวว่านี่ มันคืออาการของความคิดถึง
เขาไม่ได้เจอหลานสาวคนสวยมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นก็ไม่สามารถติดต่อสาวน้อยได้อีก การที่เธอหายหน้าไปมันทำให้เขากังวลและเป็นห่วง
หลายครั้งที่ตะวันขับรถผ่านคอนโดหรือมหาวิทยาลัยของแพรวา เพราะหวังว่าอาจจะได้เจอเธอ แต่ไม่เลยมันเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ และที่เธอกับเขาต้องห่างกันก็เพราะท่านพิภพได้พูดขู่เอาไว้
“แพรวาถ้าลูกยังรั้นคบกับมันอีก พ่อจะฆ่ามันทิ้งซะ! อย่าคิดว่าพ่อไม่กล้าเพราะถ้าพ่อเอาจริงขึ้นมา แม้แต่ศพมันลูกก็จะไม่ได้เห็น”
“คุณพ่ออย่าทำอะไรคุณอาตะวันนะคะ” แพรวาร้องขึ้นด้วยความตกใจ สาวน้อยพยายามจะปกป้องเขา แม้เธอจะกลัวจนตัวสั่นก็ตาม
“ตกลงค่ะ หนูจะไม่เจอกับ
