Havaalanının kalabalığı ve gürültüsü arasında, ailemin ve arkadaşlarımın yanımda olmasına rağmen kendimi tuhaf bir yalnızlık içinde buluyordum. Ablam, Volkan, küçük yeğenim Asya, annem, arkadaşım Elisa ve Batuhan hepsi yanımdaydı. Her biri, farklı duygularla yüzüme bakıyor, beni yeni bir başlangıç için uğurluyordu. Yüzlerine bakarken içimdeki suçluluk duygusu ve heyecan birbirine karışıyordu. Onları kandırmıştım ama başka bir ülkeye gitmenin özgürlüğünü de içimde hissediyordum.
Ablam gözlerinde endişe ve sevgiyle bana sarıldı. "Kendine dikkat et," dedi, sesi hafifçe titriyordu. Onun bu endişeli hali, içimdeki vicdan azabını daha da arttırıyordu. Ama kararımın arkasında durmak zorundaydım. Ona sıkıca sarıldım, "Merak etme abla," dedim, "Her şey yolunda olacak."
Volkan her zamanki sakinliğ
