15. BÖLÜM
Hafifçe ayılır gibi olduğunda ilkin gözlerini açmayı denedi. Bütün bedenindeki her nokta gibi göz kapakları da zonkluyordu. Nerede olduğuna dair fikri, dahası ne olduğuna dair düşüncesi bile yoktu. Gözleri yerdeki sert, gri beton zemine takıldı. Yer yer dağılmış odun parçalarını seçebiliyordu. Gözleri hâlâ bulanıktı ve önünde bir dumanın yükseldiği hissine kapıldı. Bilincinin kendisini yanılttığını biliyordu. Bilinci de katili gibi iyi bir oyuncuydu. Kathy olanları hızlıca hatırladı. Kalbi sıkıştı, boynundaki ağrı omurgasından sırtına yayıldı, kollarının gerginliği kımıldamasına izin vermedi. Ancak yine de boynunu kaldırdı. Nerede olduğunu bilmesi gerekiyordu. Nerede olduğunu bilemedi! Soğuğu bedeninde hissettiğinde ise pek korunaklı bir yerde olmadığını anladı.
Bir odunlu
