มิ้นยังไม่ทันจะได้พูดอะไรกับเดย์ต่อคนที่กำลังเป็นหัวข้อสนทนาของทั้งคู่ก็มายืนซ้อนข้างหลังเพื่อนเขา
“คุยอะไรกัน”
มิ้นไม่สนใจจะตอบคำถามเวล เดินหนีเข้าหลังร้านไปตั้งใจจะเดินไปช่วยงานในครัวตามที่พี่เอสั่ง แต่เจ้าของร้านก็เดินตามเธอมาถึงหลังร้านแล้วไล่พนักงานที่อยู่ในนั้นออกไปให้หมด
“ใครให้อ่อยลูกค้า”
มิ้นถอนหายใจยาวเบื่อหน่ายกับการหาเรื่องของเขา
“พี่ถามทำไมไม่ตอบ” ยิ่งเธอเงียบเขาก็ยิ่งโมโหเมื่อกี้ยังเห็นคุยเล่นหัวเราะต่อกระซิกกันสนุกสนาน พอเขาถามกลับไม่อยากคุยด้วย
“ไม่มีอะไรจะตอบค่ะ ยังไงคุณก็เห็นฉันเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”
แม้จะบอกตัวเองให้เข้มแข็ง แต่น้ำเสียงของเธอก็ยังสั่น ดวงตาก็มีน้ำตามาคลออย่างห้ามไม่อยู่ เขาดูไม่เหมือนพี่เวลที่คบกับเธอ ทั้งอารมณ์ร้อน ปากร้าย และไม่มีเหตุผล นั่นก็น่าจะชัดเจนมากพอแล้วว่าความรักความเอาใจใส่ที่เขามีให้กันที่ผ่านมามันก็แค่เรื่องโกหก
เห็นได้ชัดว่าเพื่อนเข
