อคินวิศวะร้ายขย้ำรัก

ตอนที่9 ตัวแทนนักเรียน

อคินวิศวะร้ายขย้ำรัก

สามวันต่อมา

07:20 น.

ถึงเวลาอาหารมื้อเช้าทุกคนในบ้านก็มานั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันเหมือนอย่างเช่นทุกวัน

"พี่คินวันนี้แคลร์กับมายด์ไปเป็นนักเรียนตัวแทนศึกษาวิชาการที่มหาลัยพี่ แถมยังเป็นคณะพี่อีก ครูบอกว่าน่าจะเสร็จช่วงเที่ยงๆ แคลร์เลยกะว่าจะกลับพร้อมพี่" เอแคลร์เอ่ยบอกพี่ชายเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ขณะที่คนอื่นก็กินข้าวกันไป ที่จริงเธอกะจะบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ดันลืมเสียได้ ซึ่งเหตุผลหลักที่เธอจะกลับพร้อมพี่ชายก็เพราะอยากเจอเพื่อนของพี่ชายหรือคามินที่เธอตามชอบตามตื้อมาหลายปี แต่คามินก็ไม่ยอมรับรักเธอเสียที แต่มีเหรอคนอย่างเอแคลร์จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ

"ได้สิ พี่เองก็มีเรียนแค่ช่วงเที่ยงพอดี ถ้าพวกเราเสร็จก่อนก็ไปรอพี่แถวๆใต้ตึกคณะ อย่าลืมส่งไลน์มาบอกด้วยล่ะ แล้วถ้ามีพวกผู้ชายในคณะมารุมรามใส่ก็บอกพวกมันไปว่าเป็นน้องพี่ เข้าใจไหม" บทจะเข้าเรื่องจริงจังอคินก็พูดดีๆกับน้องสาวเป็นเหมือนกัน ทว่าคำพูดนี้ไม่ได้พูดกับเอแคลร์แค่คนเดียว แต่พูดกับสมายด์ด้วย โดยไม่คิดจะถามลายละเอียดอื่นๆแต่อย่างใด

"รับทราบครับผม" เอแคลร์ตอบรับทันทีอย่างทะเล้น บทจะพูดดีๆกับพี่ชายก็พูดเป็นเช่นกัน เวลาไม่ดื้อไม่เถียงก็น่ารักน่าเอ็นดูอยู่มากในสายตาของคนเป็นพี่ชาย ทว่าเวลาดื้อเวลาเถียงก็น่าจับตีสักร้อยทีให้เข็ดหลาบ

.....

หลังจากทานข้าวมื้อเช้าเสร็จ อคินก็ขับรถยนต์คู่ใจคันหรูสีแดงสไตล์ผู้ชายของตัวเองไปมหาลัย ส่วนสมายด์กับเอแคลร์ก็ไปโรงเรียนกับรถตู้คันหรูของที่บ้านตามปกติ

"มายด์ วันก่อนพี่ภูทักมาขอไลน์แกที่ฉัน ฉันก็เลยให้ไปทั้งเบอร์ทั้งไลน์ ไอจีเฟสติ๊กต็อกฉันให้ไปหมดเลย แกคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม" เอแคลร์มองสมายด์ตาปริบๆหวังว่าเพื่อนจะไม่โกรธที่เธอถือวิสาสะเรื่องส่วนตัว

"เรื่องแค่นี้เองฉันจะโกรธแกทำไม อีกอย่างฉันก็รู้แล้วแหละ วันก่อนพี่ภูทักมาแล้ว" สมายด์พูดขณะที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับเรื่องที่กำลังสนทนากับเอแคลร์อยู่

"พี่ภูทักมาแล้วเหรอ แล้วพี่ภูคุยอะไรกับแกบ้างอ่ะ ทำไมแกไม่เห็นบอกฉันเลย เล่าให้ฉันฟังบ้างสิ" เอแคลร์พูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นราวกับอยากรู้เรื่องของเพื่อนเต็มประดา

"ก็คุยปกติเหมือนเวลาเจอกันนั่นแหละ อีกอย่างฉันไม่ได้สนใจอะไร เลยไม่ได้บอกแก" สมายด์พูดขณะที่ยังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่อย่างนั้น

"แค่นี้เองเหรอ แกกับพี่ภูไม่ได้มีอะไรในกอไผ่แน่นะ" เอแคลร์ยังคงคาดคั้นต่อ จนสมายด์ต้องละความสนใจจากโทรศัพท์แล้วหันมาตอบย้ำอย่างชัดเจน

"แน่สิ แกคิดอะไรของแกอยู่เนี่ยยัยแคลร์ ฉันกับพี่ภูคุยกันปกติมาก อีกอย่างฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่ภู ฉันเห็นพี่ภูเป็นแค่พี่ชายเท่านั้น"

"แกไม่คิด แต่พี่ภูเค้าอาจจะคิดอะไรกับแกก็ได้ ไม่งั้นพี่ภูคงไม่มาขอไลน์แกกับฉันหรอก อีกอย่างเวลาเจอกันพี่ภูเค้าก็ดูสนใจแก ฉันเห็นเค้ามองแกตลอด"

"เฮ้อ~ พอเลยๆ แกหยุดพูดอะไรไร้สาระได้แล้ว"

"ไม่พูดก็ได้ย่ะ แต่ถ้าเป็นพี่ภูฉันเชียร์เต็มที่นะ" เอแคลร์ไม่วายทิ้งท้ายบอกเพื่อนเป็นในๆด้วยใบหน้ายิ้มๆ

สมายด์หันไปมองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าเบาๆอย่างขอไปทีด้วยรอยยิ้มบางๆ จากนั้นก็นั่งเล่นโทรศัพท์ต่อ จนกระทั่งรถตู้คันหรูที่นั่งมาขับมาจอดอยู่หน้าโรงเรียนเอกชนชื่อดัง สมายด์กับเอแคลร์จึงลงจากรถเดินเข้าโรงเรียนไป

เวลาต่อมา

ณ มหาลัย*** คณะวิศวะ

"คุณครูคะ หนูขออนุญาตกลับบ้านกับพี่ชายนะคะ พอดีพี่ชายหนูเรียนอยู่ที่นี่ค่ะ" เอแคลร์เอ่ยบอกคุณครูที่ปรึกษาเมื่อเสร็จจากการศึกษาวิชาการเรียบร้อยแล้ว

"แล้วพี่ชายพวกเราอยู่ไหนล่ะ" ครูสาวร่างอวบเอ่ยถามเอแคลร์ เป็นครูที่ปรึกษาที่พานักเรียนตัวแทนมาที่นี่

"พี่ชายหนูเรียนใกล้เสร็จแล้วค่ะ เลยบอกให้พวกหนูสองคนไปรอใต้ตึก" เอแคลร์เอ่ยตอบ

"โอเคได้ งั้นก็กลับกันดีๆล่ะ"

"ขอบคุณค่ะคุณครู งั้นพวกหนูไปก่อนนะคะ" เอแคลร์พูดพร้อมยกมือไหว้ครูที่ปรึกษา สมายด์ที่ยืนเงียบอยู่ก็ยกมือไหว้เช่นกัน

"จ่ะ กลับกันดีๆนะลูก"

สิ้นเสียงของครูสาว สมายด์กับเอแคลร์ก็ก้มหัวให้ครูสาวเล็กน้อยก่อนจะเดินแยกตัวออกมา ไปรอคนเป็นพี่ชายแถวใต้ตึกตามที่พี่ชายได้สั่งเอาไว้

...

สองสาวในชุดนักเรียนโรงเรียนเอกชนชื่อดังกำลังเดินควงแขนเคียงคู่กันไปหาที่นั่งบริเวณใต้ตึกคณะ โดยมีสายตาหลายคู่ของนักศึกษาหนุ่มในคณะมองตามพวกเธอสองคนกันตาเป็นมัน ซึ่งเป็นธรรมดาของผู้ชายที่เห็นผู้หญิงสวยๆน่ารักๆเป็นต้องเหลียวมองอย่างสนใจ

"แคลร์ๆ ดูเธอคนนั้นที่นั่งอยู่คนเดียวสิ โดนพี่ๆวิศวะรุมจีบแน่เลย ล้อมหน้าล้อมหลังซะขนาดนั้น" สมายด์หันไปสะกิดบอกเอแคลร์ให้ดูในสิ่งที่เธอเห็น ซึ่งเป็นนักเรียนผู้หญิงต่างโรงเรียนกำลังนั่งอยู่คนเดียวโดยมีหนุ่มๆในเสื้อช็อปวิศวะกำลังยืนล้อมนักเรียนหญิงคนนั้นอยู่

ด้านเอแคลร์หันไปมองตามที่สมายด์บอก จึงสังเกตเห็นว่านักเรียนหญิงคนดังกล่าวมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ ดูท่าทางจะกลัว เธอจึงหันไปพูดกับสมายด์

"ดูเหมือนเธอจะกลัวๆนะ พวกเราไปนั่งเป็นเพื่อนเธอระหว่างรอพวกพี่คินดีไหม"

"อือ ไปสิ"

สิ้นเสียงตอบรับของสมายด์ สองสาวเพื่อนซี้ที่พ้วงด้วยตำแหน่งพี่น้องบุญธรรมพากันเดินไปหานักเรียนหญิงคนดังกล่าวทันที

และเมื่อมาถึงเอแคลร์ก็จัดการไล่หนุ่มวิศวะกลุ่มนั้นไปทันที คราแรกเหมือนจะมีปากเสียงกัน แต่พอเอแคลร์ยกชื่อพวกพี่ชายเธอมาอ้าง กลุ่มชายหนุ่มวิศวะที่มาเกาะแกะหญิงสาวคนดังกล่าวก็เผ่นหนีกันไปหมด เอแคลร์ถึงกับภูมิใจไม่น้อยที่แค่เอ่ยชื่อพี่ชายและเพื่อนของพี่ชายก็ทำเอาพวกผู้ชายกลุ่มดังกล่าวกลัวจนเผ่นหนีกันให้วุ่น

...เนื่องจากอคิน ธารา และคามินมีชื่อเสียงและมีอิทธิพลในมหาลัยแห่งนี้ และทางครอบครัวของทั้งสามยังบริจาคเงินทุนให้ทางมหาลัยทุกปี พวกเขาเป็นพวกเด็ดขาด ใครๆก็ต่างเกรงขามไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ผู้สอน แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำตัวระรานหรือเบ่งอำนาจใส่ใคร เว้นแต่จะมีใครมาหาเรื่องพวกเขาก่อน ทว่าความจริงก็ไม่เคยมีใครมายุ่งกับพวกเขาเลย นอกจากพวกเขาสามคนจะกวนบาทากันเอง

จากนั้นสมายด์กับเอแคลร์ก็นั่งเป็นเพื่อนหญิงสาวคนดังกล่าวระหว่างรอคนเป็นพี่ชาย พลางพูดคุยไถ่ถามกันไป จนได้รู้จักชื่อนามของอีกฝ่าย

...ซึ่งหญิงสาวคนดังกล่าวไม่ใช่ใครที่ไหน เธอก็คือลูกตาลที่มาเป็นตัวแทนนักเรียนเหมือนกัน ซึ่งตอนนี้ลูกตาลมีสถานะเป็นแฟนของธาราเรียบร้อยแล้ว แต่สมายด์กับเอแคลร์ไม่รู้ว่าลูกตาลคือแฟนของเพื่อนพี่ชาย