ตอนที่1 จุดเริ่มต้น
1162 Words
อคินวิศวะร้ายขย้ำรัก
(วันเวลาของนิยายเรื่องนี้เชื่อมโยงกับเรื่องธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก)
ย้อนกลับไปเมื่อสองสามเดือนก่อน
สมายด์ เป็นเด็กสาวบ้านรวยเป็นลูกคุณหนูที่โตมาในความดูแลของแม่ ครอบครัวมีกันแค่สองคนแม่ลูก ไม่มีญาติพี่น้องที่สนิท ส่วนพ่อของเธอได้เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังเล็กๆ มาตอนนี้คนเป็นแม่ก็ได้เสียชีวิตจากไปอีกคนด้วยโรคมะเร็ง เหลือทิ้งไว้แค่ความทรงจำและทรัพย์สินเงินทองมากมายให้ลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างเธอ ทว่าในช่วงเวลาที่โศกเศร้าและดิ่งที่สุดในชีวิตของเด็กคนหนึ่งก็ยังมีความโชคดีที่มีครอบครัวของเพื่อนสนิทอย่าง เอแคลร์ ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง
ณ คฤหาสน์ตระกูลภักดิภูมิเมธี
"ต่อไปนี้หนูมายด์อยู่ที่นี่ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วนะลูก แม่อรคนนี้จะเป็นแม่ให้หนูและทำหน้าที่ดูแลหนูแทนแม่หนูเอง" เป็นเสียงของ อิงอร แม่ของเอแคลร์ อิงอรเอ่ยพูดกับเพื่อนสนิทของลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางลูบศรีษะเล็กของเด็กสาวอย่างปลอบโยน
"ขอบคุณนะคะแม่อร ถ้าไม่มีแม่อรหนูไม่รู้เลยว่าชีวิตของหนูจะไปต่อยังไง" สมายด์พูดกับแม่ของเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา เธอรู้สึกตื้นตันใจและขอบคุณอิงอรจากใจจริงที่ช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ตั้งแต่งานศพของแม่เธอจนมาถึงวันเก็บอัฐิ อิงอรเป็นคนจัดการทุกอย่างให้ทั้งหมด ตอนนี้ก็ยังคอยดูแลคอยอยู่ข้างเธอตลอด อีกทั้งยังรับเธอมาเป็นลูกสาวบุญธรรมอีก เธอรู้สึกซาบซึ้งใจเหลือเกิน
"ไม่เป็นไรลูก ไม่ต้องร้องนะ" อิงอรพูดพลางดึงสมายด์เข้ามากอดไว้เมื่อเห็นว่าเด็กสาวเหมือนจะร้องไห้อีก พลางลูบหลังลูบหัวเด็กสาวประหนึ่งปลอบโยนและให้ความรักความอบอุ่นแก่เด็กสาวทางสัมผัส
ด้านสมายด์กอดตอบอิงอรทันที เธอพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล พยายามเข้มแข็งให้ได้มากที่สุด โดยมีดวงตาคู่คมของ อคิน ลูกชายคนโตของอิงอรหรือพี่ชายของเอแคลร์ที่นั่งอยู่ด้วยมองสมายด์ไม่ละสายตา มองด้วยความรู้สึกสงสารจับใจแต่เขาก็เลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมา เพราะเป็นคนปลอบใครไม่เป็นเลยทำได้แค่นั่งมองอยู่เงียบๆ
"หนูมายด์คงเหนื่อยมากแล้ว ขึ้นไปพักผ่อนบนห้องก่อนนะลูก หลับพักผ่อนสักงีบ ตื่นมาจะได้รู้สึกสดชื่นขึ้น" อิงอรผละกอดออกแล้วพูดกับสมายด์ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะหันไปพูดกับเอแคลร์ลูกสาวของเธอ
"แคลร์พามายด์ขึ้นไปพักผ่อนบนห้องนะ ห้องที่แม่ให้คนเตรียมไว้ให้หนูมายด์ข้างห้องของเราน่ะ"
"ได้ค่ะแม่ ไปกันมายด์" เอแคลร์รับคำคนเป็นแม่ก่อนจะหันไปชวนสมายด์ จากนั้นเอแคลร์ก็พาสมายด์ขึ้นไปพักผ่อนบนห้องของสมายด์ที่ได้จัดเตรียมรอไว้แล้ว
ด้านอคินที่นั่งเงียบอยู่เห็นเช่นนั้นจึงลุกขึ้นและกำลังจะเดินกลับขึ้นห้องตัวเองบ้าง ทว่า...
"เดี๋ยวตาคิน นั่งลงก่อนแม่มีเรื่องจะคุยด้วย" อิงอรรั้งลูกชายเอาไว้เสียก่อน อคินได้ยินเช่นนั้นจึงนั่งลงที่เดิมพร้อมกับเอ่ยถามออกไป
"เรื่องอะไรครับ"
"เรื่องหนูสมายด์"
"ทำไมเหรอครับ เรื่องสมายด์เกี่ยวไรกับผม" อคินถามลอยหน้าลอยตา เพราะเหมือนจะรับรู้ได้ว่าคนเป็นแม่จะพูดอะไร จึงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไว้ก่อน
"ตอนนี้แม่รับหนูสมายด์เป็นลูกบุญธรรมของแม่แล้ว ถึงจะแค่ในนามยังไม่ได้จดทะเบียนเป็นบุตรบุญธรรมตามกฏหมายแต่ยังไงซะหนูสมายด์ก็นับเป็นน้องสาวของแกแล้ว อย่าคิดกับน้องเป็นอื่นเด็ดขาด" อิงอรพูดเตือนออกไปประหนึ่งดักทางลูกชายไว้ก่อน เพราะรู้จักนิสัยลูกชายดีว่าเป็นคนยังไง
...เนื่องจากที่ผ่านๆมาเวลาสมายด์มาหาเอแคลร์หรือมาเที่ยวเล่นที่บ้านตอนอคินอยู่บ้านด้วย อิงอรแอบสังเกตสายตาของลูกชายที่มักจะแอบมองสมายด์อยู่ตลอด ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าลูกชายของเธอคิดไม่ซื่อกับสมายด์ คนเป็นแม่ที่ไม่ไว้ใจลูกชายตัวเองจึงคอยระวังคอยกันท่าลูกชายตลอดเมื่อเห็นว่าลูกชายจะเข้าหาเด็กสาว หากลูกชายของเธอทำตัวดีๆ ไม่เที่ยวควงผู้หญิงไปเรื่อยนอนกับผู้หญิงไปทั่ว เธอก็ไม่คิดจะขัดขวางอยู่แล้ว แต่ที่เธอต้องขัดขวางเพราะไม่อยากให้เด็กดีมีอนาคตไกลอย่างสมายด์ต้องมาเจอกับผู้ชายกะล่อนอย่างลูกชายของเธอ
"แม่จะรับใครมาเป็นลูกบุญทำสักกี่คนก็เรื่องของแม่ไม่เกี่ยวกับผม ผมมีแค่ยัยเอแคลร์เป็นน้องสาวคนเดียวผมก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว ส่วนคนอื่นผมไม่นับเป็นน้อง" อคินพูดอย่างไม่ยี่หระ โนสนโนแคร์ ทำให้คนเป็นแม่สุดจะทนจึงตะคอกใส่เขาเสียงดัง
"ตาคิน! แกจะรับหนูสมายด์เป็นน้องไหมก็เรื่องของแก แต่แม่ขอเตือนไว้เลยนะว่าห้ามแกมายุ่งกับหนูสมายด์เด็ดขาด ไม่งั้นแม่เอาเรื่องแกแน่"
"แม่เอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้นว่าผมจะยุ่งกับลูกสาวคนใหม่ของแม่ ผมอยู่เฉยๆของผม ผมยังไม่ได้ทำอะไรลูกสาวคนใหม่ของแม่เลยด้วยซ้ำ" อคินพูดอย่างไม่ยี่หระเหมือนเดิม ยังคงไม่รู้สึกรู้สาหรือสะทกสะท้านใดๆ
"ยังไม่ได้ทำอะไรหรือยังไม่มีโอกาสได้ทำกันแน่ แกคิดเหรอว่าแม่ดูไม่ออก สายตาของแกที่มองหนูสมายด์มันบอกชัดมากนะตาคินว่าแกคิดไม่ซื่อกับน้อง" อิงอรพูดสวนกลับลูกชายไปทันทีน้ำเสียงแข็ง
"โธ่แม่ ผมเป็นผู้ชายนะครับ ผมก็มองผู้หญิงไปเรื่อยตามประสาผมนั่นแหละ" เมื่อเถียงไม่ออก อคินก็ยังจะแถไปเรื่อย
"แกจะมองผู้หญิงคนไหนไปเรื่อยก็เรื่องของแก แต่ต้องไม่ใช่หนูสมายด์" อิงอรพูดย้ำเตือนอีกครั้งประหนึ่งเป็นคำสั่งเด็ดขาด
"แม่จะซีเรียสทำไม ผมไม่ทำอะไรลูกสาวแม่หรอกหน่า มีเรื่องจะพูดกับผมแค่นี้ใช่ไหม งั้นผมไปล่ะ" พูดจบอคินก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไปทันที ไม่อยู่รอให้คนเป็นแม่ได้พูดอะไรต่อ
ส่วนอิงอรก็ได้แต่มองตามหลังลูกชายของเธอด้วยความรู้สึกหนักใจ...
- Writer
