ตอนที่2 แกล้งเด็ก
1182 Words
อคินวิศวะร้ายขย้ำรัก
ปัจจุบัน
ปัจจุบันหรือตอนนี้สมายด์อาศัยอยู่กับครอบครัวใหม่ได้สองถึงสามเดือนแล้ว หลังจากแม่เธอเสียเธอก็ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวของเพื่อนที่นับเป็นครอบครัวใหม่ของเธออย่างสุขสบายเหมือนเดิมไม่ต่างจากตอนอยู่กับแม่เลย คนที่นี่ต่างก็รักและเอ็นดูเธอกันทุกคน คอยดูแลเอาใจใส่เธอดีตลอด
แต่มีอยู่คนหนึ่งก็คือลูกชายคนโตของบ้านนี้ หรือพี่ชายของเพื่อนที่ตอนนี้มีศักดิ์เป็นพี่ชายในนามของเธอด้วย เขาชอบมองเธอด้วยสายตาคุกคามแปลกๆตลอด แต่เขาก็พูดจาดีกับเธอปกติ เธอแค่ไม่ชอบสายตาที่เขามองมา เพราะมันทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆ
แต่ถ้าหากจะให้พูดตามความจริงเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เธอเป็นเพื่อนกับเอแคลร์ตอนมอต้นจนถึงปัจจุบัน แต่ก่อนตอนที่เธอไปมาหาสู่กับเอแคลร์หรือมาที่บ้านหลังนี้ เขามักจะมองเธอด้วยสายตาแปลกๆตลอด แต่เมื่อก่อนเธอเลือกที่จะไม่คิดอะไรมาก แต่ตอนนี้อยู่บ้านหลังเดียวกันไม่ให้คิดหรือไม่ให้สนใจเลยก็คงไม่ได้ แต่กระนั้นเธอก็พูดอะไรมากไม่ได้อยู่ดีเพราะเขาเป็นถึงลูกชายเจ้าของบ้านที่เธอมาอาศัยอยู่ เธอจึงทำได้แค่อยู่ห่างๆและเลี่ยงที่จะเสวนากับเขา หากจะกลับไปใช้ชีวิตคนเดียวที่บ้านของตัวเองก็ไม่ได้อีก เพราะเธอยังไม่มีวุฒิภาวะมากพอที่จะใช้ชีวิตโดยลำพัง ที่สำคัญเธอเป็นผู้หญิงมันอันตรายเกินไปที่จะอยู่คนเดียว
เวลา 16:35 น.
วันนี้หลังจากกลับจากโรงเรียน สมายด์กับเอแคลร์ก็มานั่งดูหนังกันที่ห้องนั่งเล่น เนื่องจากไม่มีอะไรให้ทำ การบ้านก็ไม่มี สองสาวจึงมักใช้เวลาว่างดูหนังกันเป็นประจำ หาดูไปเรื่อย ดูได้ทุกแนว บางวันยังหาดูการ์ตูนบาร์บี้อยู่เลย แต่วันนี้พวกเธอเลือกดูเป็นหนังบู๊หนังแนวแอ็คชั่น
"มายด์เดี๋ยวมานะ ข้าศึกบุกอ่ะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน" เอแคลร์หันมาพูดกับสมายด์ที่นั่งดูหนังอยู่ข้างๆเมื่ออยู่ๆก็รู้สึกปวดหนักอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมา พูดจบก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที
"รีบขนาดนั้นเชียว สงสัยจะปวดมากแฮะ" สมายด์พึมพำตามหลังเอแคลร์ที่รีบวิ่งออกไปด้วยใบหน้ายิ้มๆ ก่อนจะหันมาสนใจหนังในจอทีวีต่อ
...กระทั่งเสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้น
"ทำอะไรอยู่ครับหนูมายด์"
ร่างสูงกำยำในเสื้อช็อปวิศวะหรือเจ้าของเสียงดังกล่าวเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก่อนจะมานั่งลงข้างสมายด์ ทำเธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นเขา ก่อนจะเขยิบออกห่างแล้วตอบออกไปน้ำเสียงติดขัด
"ดะ ดูหนังอยู่ค่ะ"
อคิน หันไปมองหน้าจอทีวีที่กำลังฉายหนังแอ็คชั่นอยู่ ก่อนจะหันกลับมามองเด็กสาวข้างๆต่อ แล้วเอ่ยถามออกไป
"หนูมายด์ชอบดูหนังแบบนี้เหรอครับ"
"มายด์ดูได้หมดค่ะ ดูได้ทุกแนว" สมายด์หันไปตอบโดยไม่กล้าสบตาอีกคนตรงๆ
"แล้วนี่คนอื่นไปไหนกันหมดครับ" ขณะที่ถาม อคินก็มองเด็กสาวตลอดด้วยสายตาเจ้าเล่ห์อย่างไม่คิดปิดบัง
"แคลร์ไปเข้าห้องน้ำค่ะ"
"แล้วแม่ล่ะครับ"
"ไม่รู้ค่ะ มายด์กลับจากโรงเรียนก็ยังไม่เห็นแม่อรเหมือนกัน"
พรึบ!
สิ้นเสียงหวาน อคินก็โผลเข้าหาเด็กสาวทันที เขาใช้แขนแกร่งทั้งสองข้างค้ำยันบนโซฟากักตัวเด็กสาวเอาไว้ให้อยู่ในอาณัติของเขา ทำเอาร่างบางสะดุ้ง พร้อมกับมือบางยกขึ้นมาดันอกแกร่งออกห่างอัตโนมัติ
"พะ พี่คินจะทำอะไรคะ" สมายด์ถามน้ำเสียงสั่น ดวงตากลมโตสั่นระริก กายบางก็สั่นไม่แพ้กัน
"น่ารักว่ะ" อคินกลับพูดชื่นชมเด็กสาวโดยไม่ได้สนใจจะตอบคำถามของเธอเมื่อครู่เลยสักนิด เพราะความน่ารักของเด็กสาวตรงหน้าไม่อาจทำให้เขาละความสนใจจากเธอได้ ยิ่งได้มองใกล้ๆก็ยิ่งเห็นใบหน้าที่น่ารักของเธอชัดเจน ยิ่งได้อยู่ใกล้ก็ยิ่งได้กลิ่นกายสาวที่หอมละมุนหอมอ่อนๆคล้ายแป้งเด็ก ทำให้รู้สึกดียามลอบสูดดมกลิ่นกายของเธอ
"พี่คิน พี่จะทำอะไรคะ ออกไปนะ ไม่งั้นมายด์จะฟ้องแม่อร" สมายด์พูดพลางดันอกแกร่งออกห่างไม่หยุด ทว่าแรงเท่ามดของเธอไม่สามารถทำให้คนตัวโตอย่างเขาขยับเขยื้อนไปไหนได้เลย
"เด็กขี้ฟ้อง" อคินต่อว่าเด็กสาวอย่างนึกหมั่นเขี้ยว อยากจะฟัดเธอให้จมโซฟาเสียตรงนี้ หากแต่ตอนนี้ยังหาโอกาสเหมาะที่จะทำแบบนั้นไม่ได้
"มายด์ไม่ได้ขี้ฟ้องนะ ก็พี่คินมารังแกมายด์ก่อน" สมายด์เถียงกลับทันทีด้วยใบหน้างองำ
"พี่รังแกหนูตรงไหน พี่ยังไม่ได้ทำอะไรหนูเลยนะ" อคินตอบหน้าตาย ซึ่งความจริงเขาก็ยังไม่ได้ทำอะไรเด็กสาวเลย แค่กักตัวเธอไว้ด้วยวงแขนของเขาเฉยๆก็เท่านั้น
"ก็นี่ไง พี่คินมาเข้าใกล้มายด์ทำไม ออกไปเลยนะ" สมายด์ยังคงพยายามดันอกแกร่งออกหางไม่หยุด แต่ก็ไม่เป็นผล
"ใกล้นิดใกล้หน่อยก็ไม่ได้ หวงตัวขนาดนั้นเชียว" อคินพูดเชิงประชด เลิกคิ้วข้างหนึ่งเชิงเป็นคำถาม
"มายด์เป็นผู้หญิงก็ต้องหวงเนื้อหวงตัวสิคะ" สมายด์พูดสวนกลับไปทันที แม่จะหวั่นกลัวไม่น้อย แต่ก็ยังคงเถียงกลับตลอด
"หึ หวงตัวก็ดีแล้วครับ เพราะตัวหนูเก็บไว้ให้พี่คนเดียวก็พอ" พูดจบอคินก็ผละตัวออกห่างจากเด็กสาว ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไป ทว่าก็ไม่วายหันกลับมาหาเด็กสาว แล้วยื่นมือหนาไปบีบแก้มป่องๆของเธอทั้งสองข้างไปมาแรงๆด้วยความหมั่นเขี้ยว
!
"โอ๊ย! มายด์เจ็บนะพี่คิน" สมายด์ยกมือขึ้นมาลูบแก้มตัวเองปอยๆด้วยความเจ็บ มองคนตัวโตตรงหน้าอย่างไม่พอใจ
"โทษที พี่หมั่นเขี้ยวน่ะ หึๆ" อคินยังมีหน้ามาหัวเราะ ก่อนจะหันหลังเดินออกไปด้วยใบหน้ายิ้มระรื่น รู้สึกสบายใจที่ได้แกล้งเด็ก
"คนบ้า" คล้อยหลังคนตัวโต สมายด์ก็ต่อว่าเขาทันที ขณะที่แก้มสาวเห่อร้อนแดงก่ำไปหมด ทั้งเจ็บทั้งโมโห แต่กระนั้นก็ทำอะไรเขาไม่ได้
- Writer
