ตอนที่4 ข่มขู่
1435 Words
อคินวิศวะร้ายขย้ำรัก
สองวันต่อมา
07:30 น.
วันนี้เป็นวันเสาร์ เป็นวันหยุดเรียน ถึงเวลาอาหารมื้อเช้าทุกคนในบ้านต่างทานข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตาตามปกติ
"พรุ่งนี้แม่จะไปบริจาคเงินและของกินของใช้ให้เด็กๆที่มูลนิธิเด็กกำพร้า แคลร์กับมายด์จะไปกับแม่ไหมลูก" อิงอรถามลูกสาวทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขณะที่นั่งกินข้าว
...ซึ่งทุกปีอิงอรจะบริจาคเงินและของกินของใช้ให้เด็กๆที่มูลนิธิเด็กกำพร้าตลอด
"ไปค่ะ/ไปค่ะ" เอแคลร์กับสมายด์เอ่ยตอบพร้อมกันด้วยใบหน้ายิ้มๆ โดยที่สมายด์นั่งอยู่ข้างอิงอร ส่วนเอแคลร์นั่งฝั่งตรงข้ามข้างอคิน
"ดีเลย แม่ก็ชวนพี่ภูไปด้วยนะ ไปกันเยอะๆแม่ชอบ" คนเป็นแม่พูดต่อด้วยใบหน้ายิ้มๆอย่างคนมีความสุข
"ถ้าแม่ชอบให้ไปกันเยอะๆงั้นผมไปด้วย" อคินพูดขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคนเป็นแม่บอกว่าอีกคนจะไปด้วย
"นักบุญเข้าสิงหรือไงพี่คิน ปกติร้อยวันพันปีไม่เห็นคิดจะไป วันนี้มาแปลกแฮะ" เอแคลร์หันไปพูดกับพี่ชายที่นั่งข้างๆเชิงเหน็บแนม เพราะทุกๆปีเธอมักจะไปกับแม่หรือไม่ก็บรรดาเพื่อนแม่และลูกๆของเพื่อนแม่ แต่พี่ชายของเธอไม่เคยคิดจะไปเลยสักครั้ง มาวันนี้กลับบอกจะไปด้วย เธอจึงอดที่จะเหน็บแนมไม่ได้
"ฉันเป็นพี่แกนะยัยแคลร์ พูดกับพี่ให้มันดีๆหน่อย" อคินหันไปดุน้องสาวทันทีที่น้องสาวพูดจาไม่เข้าหู
"แคลร์แค่แปลกใจเฉยๆ แคลร์พูดไม่ดีตรงไหน" เอแคลร์เถียงกลับข้างๆคูๆ หนำซ้ำยังทำลอยหน้าลอยตาใส่พี่ชายอีก จนคนเป็นแม่ต้องเอ่ยห้าม
"พอแล้วยัยแคลร์ เราจะไปหาเรื่องพี่เค้าทำไม ถ้าอยากไปก็ไปกันให้หมดนี่แหละ ไปกันเยอะๆครึกครื้นดีออก" สิ้นเสียงของคนเป็นแม่ อคินก็หันมายิ้มเยาะใส่น้องสาว เอแคลร์จึงเบะปากกลับใส่พี่ชายอย่างนึกหมั่นไส้ จากนั้นต่างคนต่างเลือกไม่สนใจและกินข้าวต่อ
ด้านสมายด์ที่นั่งมองอยู่ยิ้มตามสองพี่น้องที่ทะเลาะกันเหมือนเด็กน้อยไม่มีผิด ก่อนจะกินข้าวของตัวเองต่อเช่นเดียวกัน
เวลาต่อมา
23:55 น.
คืนนี้อคินไปดื่มสังสรรค์ที่ร้านแต่งรถมอเตอร์ไซค์คลาสสิคของเพื่อนสนิทอย่างธารา หลังจากดื่มจนเมาหลับคาที่ คามินเพื่อนสนิทอีกคนก็พาเขามาส่งบ้าน
ด้านสมายด์ที่ตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึก เมื่อรู้สึกคอแห้งเธอจึงลงไปหาน้ำดื่มในครัวข้างล่าง ก็เห็นอีกคนที่เพิ่งจะกลับบ้านเอาป่านนี้ เธอจึงเปลี่ยนเส้นทางจากที่จะเดินไปหาน้ำดื่มในครัวก็เดินเข้าไปไถ่ถามเขาแทน
"พี่คิน ดื่มมาเหรอคะ" เธอถามพร้อมกับเอามือปิดจมูกของตัวเองเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขา
"ครับ พี่ไปดื่มเบียร์ที่ร้านไอธามา แล้วนี่หนูมายด์ลงมาทำอะไรข้างล่างดึกๆดื่นๆ" อคินตอบก่อนที่จะถามกลับด้วยอาการที่สร่างเมาแล้ว แต่กลิ่นเบียร์กลิ่นแอลกอฮอล์ก็ยังไม่จางหายจากตัว
"พอดีมายด์หิวน้ำค่ะ เลยลงมาหาน้ำดื่ม"
"คราวหลังก็ให้แม่บ้านเอาน้ำไปไว้ให้บนห้อง หนูมายด์จะได้ไม่ต้องลงมาข้างล่างดึกๆดื่นๆอีก"
"ค่ะ งั้นมายด์ไปหาน้ำกินก่อนนะคะ" สมายด์พยักหน้าตอบ พูดจบก็หันหลังเดินไปทางห้องครัวเพื่อไปหาน้ำกินดับอาการกระหายน้ำ โดยไม่รู้เลยว่าคนตัวโตกำลังเดินตามหลังเธอไปเงียบๆ
ขณะที่สมายด์กำลังกระดกดื่มน้ำในแก้วจนหมดแล้ววางแก้วลงบนโต๊ะ ก็มีแขนแกร่งมาโอบกอดเธอจากด้านหลัง ทำเอาเธอสะดุ้งตกใจก่อนจะรีบหันไปมองคนที่กอดเธอทันที
"พี่คิน ทำอะไรคะ ปล่อยมายด์นะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ขณะที่สองมือบางพยายามดันอกแกร่งออกห่างจากตัว พยายามที่จะดิ้นรนแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะแรงเท่ามดของเธอไม่อาจสู้แรงผู้ชายตัวใหญ่อย่างเขาได้เลย
"หนูมายด์ตัวหอมจัง" อคินโน้มใบหน้าลงไปพูดคลอเคลียอยู่ข้างแก้มนุ่มน้ำเสียงแหบพร่า มองเด็กสาวด้วยสายตาแพรวพราวแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์
"พี่คินปล่อยมายด์ อย่ามาหื่นใส่มายด์แบบนี้นะ" สมายด์พูดพลางเบี่ยงใบหน้าหลบ จนคนตัวโตที่เห็นท่าทีขัดขืนของเธอคล้ายกับรังเกียจเขา จึงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
"หึ ว่าพี่หื่นงั้นหรอ ได้ งั้นพี่จะทำให้ดูว่าคนหื่นมันเป็นยังไง" พูดจบอคินก็จับกดท้ายทอยเล็กเข้ามาประกบจูบปากบางของเด็กสาวทันทีอย่างหนักเน้น
"อื้อ!" สมายด์สะดุ้งดวงตาปรือโตด้วยความตกใจ ทว่าก็พยายามเม็มปากแน่นไม่ยอมให้อีกคนสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปาก ขณะที่สองมือบางพยายามทุบอกแกร่งไม่หยุด
ปึกๆๆ!
ด้านอคินยิ่งเห็นเด็กสาวขัดขืนและต่อต้านเขา เขาก็ยิ่งกอดรัดและบดจูบปากของเธอรุนแรงขึ้น พยายามสอดแทรกลิ้่นเข้าไปช่วงชิมความหวานในโพรงปากบางให้ได้ ทว่า...
"ทำไมไฟในห้องครัวยังเปิดอยู่ ตอนหัวค่ำก็ปิดแล้วนี่หน่า"
เสียงแป๋วหรือสาวใช้ในบ้านดังขึ้นมา ด้านสมายด์ได้ยินเช่นนั้นจึงรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีดันใบหน้าของคนตัวโตออกอย่างแรง ก่อนจะส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
"ช่วยดะ อุ๊บ!" ทว่าไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรออกไปมากกว่านี้ มือหนาของคนตัวโตก็ปิดปากเธอเอาไว้เสียก่อน จากนั้นเขาก็รีบลากเธอเข้าไปหลบอยู่หลังซอกประตูห้องครัว
"เงียบ! ถ้าไม่เงียบเจอดีแน่" เขาพูดข่มขู่ด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน คิ้วหนาขมวดเป็นปม ดวงตาคู่คมดุดันจ้องมองเด็กสาวเขม็ง ทำเอาเด็กสาวกลัวจนไม่กล้าเปร่งเสียงใดๆออกมาสักแอะ เธอมองคนตัวโตตรงหน้าด้วยดวงตาสั่นระริก ร่างกายสั่นเทา เนื่องจากไม่เคยเห็นมุมนี้ของเขามาก่อน ทำให้เธอรู้สึกกลัวไม่น้อย
และเมื่อไฟในห้องครัวถูกปิดลงด้วยฝีมือของแป๋วสาวใช้ในบ้านที่ไม่รู้ว่าตื่นมาทำอะไรกลางดึกแบบนี้ ด้านอคินจึงชะโงกหน้าไปมอง พอเห็นว่าสาวใช้เดินออกไปไกลแล้ว เขาก็หันกลับมามองเด็กสาว ขณะที่มือหนายังคงปิดปากเธออยู่อย่างนั้น
"อย่าบอกใครเรื่องนี้โดยเฉพาะแม่พี่ อย่าคิดเป็นเด็กขี้ฟ้องถ้าไม่อยากโดนดี เข้าใจไหม" อคินข่มขู่เด็กสาวเสียงเข้มไม่ต่างจากใบหน้าเข้มดุ
ด้านสมายด์จึงรีบพยักหน้าหงึกๆอย่างว่าง่าย ด้วยความกลัวเธอไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงใดๆออกมา
"หึ ดีมากครับ" อคินกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจก่อนจะเอามือออกจากปากของเด็กสาวแล้วเอ่ยพูดต่อ
"งั้นหนูไปนอนเถอะ ฝันดีนะครับหนูมายด์ของพี่" พูดจบก็โน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่หนึ่งฟอดอย่างชื่นใจ โดยที่เด็กสาวได้แต่ยืนหลับตาปี๋ตัวสั่นเทาไม่กล้าที่จะขัดขืน
จากนั้นเมื่อเขาปล่อยเธอให้เป็นอิสระ เธอก็รีบวิ่งกลับขึ้นห้องตัวเองไปอย่างไว โดยมีดวงตาคู่คมมองตามหลังของเธอที่วิ่งหายไปในความมืด ก่อนเสียงทุ้มจะพูดลอยๆออกมา
"หนูบังคับให้พี่ต้องทำแบบนี้กับหนูเองนะหนูสมายด์ แล้วอย่าหาว่าพี่ใจร้ายก็แล้วกัน"
...ใช่ว่าเขาอยากทำให้เด็กสาวกลัว แต่ท่าทีต่อต้านของเธอที่ทำเหมือนรังเกียจเขาตลอด ทำให้เขาต้องใช้วิธีนี้กับเธอ หากเธอไม่คิดต่อต้าน เขาคงอ่อนโยนกับเธอไปแล้ว
- Writer
