"หนูนับดาวคะคุณอาหิวจังเลยค่ะมีอะไรให้คุณอากินบ้างไหมคะ เวลาแขกมาที่บ้านเราต้องต้อนรับแขกใช่ไหมคะ"
"อ้อจริงสิหนูลืมไปเลยงั้นคุณอาไปช่วยหนูยกแก้ว มาให้คุณพ่อกับคุณอาได้ไหมคะ เมื่อเช้าน้องนับดาวกับคุณแม่ทำน้ำผลไม้ไว้ค่ะอยากชิมไหมคะอร่อยนะคะ" เด็กหญิงตัวน้อยพูดไปยิ้มไปทำเอาหัวใจของคนเป็นพ่อและอาพองโตไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยก็ว่าได้ เด็กน้อยที่แก้มยุ้ม พูดจาไพเราะอ่อนหวาน น่ารักนะทะนุถนอมไปเสียหมด
"งั้นไปกันเถอะค่ะปล่อยให้ผู้ใหญ่ 2 คนเขาคุยกันดีกว่าเราไม่อยากคุยเรื่องปวดหัวของเขาเนอะ"
"จริงค่ะ" ว่าแล้ว 2 อาหลานก็เดินหนีไปในครัว โดยมีน้องนับดาวเดินนำหน้าไป และแผ่นดินเดินตามหลังเมื่อทั้งสองคนออกไปแล้วนั้น อาทิตย์ขยับเข้ามานั่งใกล้กับตะวันแต่หญิงสาวก็ขยับตัวถอยห่าง
"ตะวันพี่ขอโทษที่ผ่านมาพี่มันโง่เอง ให้อภัยพี่ได้ไหมพี่คิดถึงตะวันกับลูกมาก ตอนนี้ไม่ว่าจะให้ทำอะไรพี่ก็ยอมทั้งนั้น ต่อให
